چاقي مفرط وبي‌حركتي از شايع‌ترين علل ايجاد آمبولي ريه است

۱۳۸۶/۱۲/۲۶ - ۰۰:۰۰ - کد خبر: 10080
چاقي مفرط وبي‌حركتي از شايع‌ترين علل ايجاد آمبولي ريه است

دكتر عباس نعمتي، فوق تخصص ريه، در گفت‌وگو با ايسنا، با بيان اين كه آمبولي ريه با لخته شدن خون در قسمت‌هاي پايين بدن و وارد شدن آن به ريه ايجاد مي‌شود، گفت: بي‌حركتي از شايع‌ترين علل ايجاد آمبولي ريه است. به دنبال شكستگي اندام‌هاي تحتاني و پس از آن قرار گرفتن پاها در گچ، ماهيچه‌هاي پا منقبض نمي‌شود و ممكن است باعث لخته شدن خون در پا شده كه جدا شدن اين لخته خوني و رسيدن آن به ريه منجر به ايجاد آمبولي ريه مي‌شود.

وي در اين باره ادامه داد: چاقي مفرط، فرد را مستعد لخته شدن خون در پا مي‌كند. همچنين بيماري‌هاي زمينه‌اي ديگر مانند بيماري‌هاي قلبي، سرطان‌ها و همچنين برخي بيماري‌هاي ارثي كه باعث انتقال خون در رگ‌ها مي‌شوند، مي‌توانند ازعوامل ايجاد آمبولي ريه باشند.

اين فوق تخصص ريه گفت: بعد از اين كه خون در پا لخته شد اين ريسك وجود دارد كه لخته خوني‌ از سياهرگ‌هاي پا جدا شده و به ريه برسد كه ممكن است علامت خاصي نداشته باشد يا با علامت‌هاي بسيار شديد تنفسي همراه باشد كه منجر به مرگ شود.

دكتر نعمتي با اشاره به مشخصه‌هاي آمبولي ريه گفت: تنگي نفس شديد، درد شديد قفسه‌ سينه كه با نفس كشيدن شديدتر مي‌شود، كبودي لب‌ها و در نهايت كمبود اكسيژن از مهم‌ترين علايم آمبولي ريه است. در صورتي كه اين علايم خيلي شديد باشد آمبولي منجر به مرگ مي‌شود.

وي با بيان اين كه بيشترين خطر آمبولي ريه در دو ساعت اول اتفاق مي‌افتد، افزود: چنانچه فرد بتواند دو ساعت مقاومت كند، احتمال زنده ماندن بيشتر مي‌شود كه در اين صورت درمان‌هايي كه امروزه متداول است به كار گرفته مي‌شود.

دكتر نعمتي در رابطه با عوامل تشديد كننده آمبولي ريه گفت: بيماري‌هاي زمينه‌اي ريوي يا قلبي باعث مي‌شوند كه آمبولي ريه شديدتر ظاهر شود.

وي با اشاره به روش‌هاي تشخيص آمبولي گفت: امروزه راه‌هاي تشخيص آمبولي بسيار متنوع است. بررسي پاها براي كشف لخته در پا و سونوگرافي‌هاي وريدهاي پا امروزه بسيار شايع است. همچنين بوسيله‌ آزمايش‌ها و عكسبرداري‌هاي مختلف و روش‌هاي جديد و كامل‌تري به نام سي تي آي‌توگرافي تقريبا تشخيص آمبولي ريه امكان‌پذير است.

وي با بيان اين كه بهترين درمان در مورد اين بيماري مانند ساير بيماري‌ها پيشگيري است، ادامه داد: در صورتي كه فرد ناچار باشد مدتي بدون حركت بوده و يا به علت شكستگي پا اندام‌ها در گچ باشند، بهترين روش استفاده از درمان‌هاي پيشگيري كننده ضد انعقادي با دوز كم است كه امروزه در سراسر دنيا مرسوم و متداول است. همچنين تا حد امكان بايد اندام‌ها را حركت داد تا ماهيچه‌هاي پشت پا منقبض شده و از ايجاد آمبولي جلوگيري به عمل آيد.

دكتر نعمتي ادامه داد: چنانچه علايم آمبولي در بيمار ايجاد شد بلافاصله به بيمارستان مراجعه كرده و بيمار تحت درمان ضد انعقادي‌ها يا داروهاي ديگر قرار گيرد. همچنين بعد از مدتي بايد درمان‌هاي خوراكي ضد انعقادي به مدت طولاني صورت گيرد.

اين متخصص ريه با اشاره به مدت زمان لازم براي درمان آمبولي ريه گفت: در صورتي كه عامل ايجاد كننده‌ آمبولي از بين رفتني باشد، درمان حداقل يك سال به طول مي‌انجامد. چنانچه آن علت از بين نرود، درمان بايد تمام عمر ادامه يابد.

دكتر نعمتي در پايان با اشاره به نحوه‌ فعاليت بيمار مبتلا به آمبولي ريه گفت: هنگامي كه لخته در پا ايجاد مي‌شود به منظور جلوگيري از جدا شدن لخته و رسيدن آن به ريه، فرد بايد استراحت كامل داشته باشد و پزشك مسوول با معاينه‌ پاي درگير و بر اساس دردناك بودن پا، ورم پا و كم و زياد شدن آن به بيمار اجازه‌ حركت ‌دهد. چنانچه بيمار مبتلا به آمبولي ريه شد، بر اساس حال عمومي، زجر تنفسي و ميزان اكسيژن خون بيمار، راه رفتن و فعاليت تجويز مي‌شود.

 

نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
2.84125s, 20q