لجبازي با کودکان لجباز ممنوع!

۱۳۹۲/۱۱/۱۳ - ۱۳:۲۷ - کد خبر: 104864

سلامت نیوز : کودکي دارم که خيلي لجبازي مي کند. به هيچ عنوان حرف گوش نمي کند. هميشه دوست دارد کارهايش را خودش انجام دهد حتي کارهاي خطرناک، واقعاً از اين رفتارش خسته شدم، لطفاً راهنمايي کنيد.

به گزارش سلامت نیوز به نقل از روزنامه خراسان ؛ براي تشخيص آن که کدام رفتار کودک بهنجار و کدام رفتارش نابه هنجار است توجه به عوامل محيطي، فرهنگي و زيست شناختي دخيل در ايجاد و شکل گيري آن رفتار اهميت بسزايي دارد. يکي از جنبه هاي وابسته به عوامل زيست شناختي که در بررسي يک رفتار نقش بسزايي دارد " سن " است. در رابطه با مشکل " لجبازي " در کودکان، سن وقوع اين رفتار را نيز بايد حتماً در نظر گرفت؛ زيرا مشخص شده است که پافشاري شديد بر عقيده خود و گرايش به انجام رفتارها به آن صورتي که صرفاً خود کودک دوست دارد (که اصطلاحاً از سوي والدين " لجبازي " ناميده مي شود) در دو مقطع سني طبيعي است؛ نخستين دوره در سنين 2 تا 5 سالگي قرار دارد و دومين مرحله آن نيز همزمان با سنين نوجواني است. بنابراين بايد بدانيد که رفتاري که والدين آن را لجبازي مي دانند يک رفتار طبيعي و مرحله اي بهنجار از روند رشد کودک است.

اين نشانه ها طبيعي اند

از جمله نشانه هاي رفتاري کودکان در اين سنين شامل اين موارد مي شود:

1) در اين سنين فرزند شما بيش از هر زمان ديگري از کلمه " من " استفاده مي کند، کلمه ديگري که به دفعات از او مي شنويد "خودم" است. بنابراين جملات رايجي که کودک بيان مي کند عبارت است از " من مي توانم "، " خودم مي خواهم انجام دهم "، "من اين جوري دوست دارم" و کليه عباراتي که نشان دهنده رفتاري مستقل از رفتار شماست.

2) فرزند شما به شدت براي انجام کاري تمايل نشان مي دهد که شما نمي خواهيد وي آن را انجام دهد و يا از انجام کاري سر باز مي زند که شما دوست داريد او حتماً انجام دهد. اين رفتار مقابله اي و مخالفت جويانه در مقابل هر موضوع بي اهميتي ممکن است روي دهد.

3) او تلاش مي کند تا با گريه، داد و فرياد و حتي اعمال زور به خواسته اش دست يابد وآن قدر پافشاري مي کند که شما در مقابل او کوتاه بياييد.

بنابراين همان طور که مشاهده مي کنيد بسياري از رفتارهايي که ممکن است به حساب بد تربيت شدن کودک گذاشته شود قسمتي از جريان رشد اوست که منطقاً رسيدن به اين مرحله نشان دهنده رشد طبيعي اوست.

بهترين رفتار با کودکان لجباز

با اين حال مسلماً اين رفتارها براي والدين آزاردهنده است و تثبيت اين سبک رفتاري در کودک نيز مناسب نخواهد بود. به همين دليل براي سپري کردن اين مرحله بهتر است که شيوه رفتار مناسب با لجبازي کودکان را بياموزيد. در ادامه به چند مورد از اين راهبردها اشاره مي شود:

1) اولين تغيير را در خود ايجاد کنيد. براي هر موضوع بي اهميتي روي رفتار دلخواه تان اصرار نکنيد. اگر واقعاً رفتاري از کودک سر مي زند که واقعاً دخالت نکردن شما براي او يا ديگران خطرناک است آنگاه وارد عمل شويد در اصطلاح خودتان را بيهوده هزينه نکنيد. مثلاً اگر مي خواهد بازي کند به زور او را مجبور نکنيد که با شما عصرانه بخورد.

2) تحت هيچ شرايطي آن قدر با او مقابله نکنيد که سبک مقابله کردن در او تثبيت شود و عادت کند به شما به چشم يک متخاصم نگاه کند که همواره دوست داريد او را آزار دهيد و کنترلش کنيد.

3) رفتارهاي خود با کودک يا همسرتان را ارزيابي کنيد اگر فرزند شما مي بيند که بزرگ ترها خصوصاً والدينش با انجام رفتار مقابله اي و لجبازي به خواسته هاي خود دست مي يابند چگونه از او انتظار داريد که او چنين رفتاري را به کار نبرد؟!

4) زماني که کودک لجبازي مي کند شما نيز متقابلاً رفتار کودکانه نداشته باشيد و بر خواسته خود اصرار نورزيد بلکه با بي توجهي از او دور شويد و خود را به کار ديگري مشغول سازيد تا او دريابد که در هر زماني که بخواهد از اين طريق به خواسته اش برسد توجه شما را از دست مي دهد. البته دقت کنيد که از هر نوع خشونتي پرهيز کنيد. به اين معنا که والدين بايد در مقابل رفتارهاي منفي کودک هيچ واکنش کلامي، ديداري و شنيداري انجام ندهند انگار که چيزي را نديده اند.

5) شما بايد براي کودک اين فرصت را فراهم کنيد که خود او کارهايش را انجام دهد، مسئوليت برخي کارهايي را که دشوار نيست و با سن او تناسب دارد به او بسپاريد هرچند که بسيار جزئي باشد. در برخي زمينه ها نظر او را جويا شويد و مطابق خواسته منطقي او عمل کنيد.

6) والدين بايد همزمان ديگر رفتارهاي او را که مي پسندند مورد توجه و تشويق قرار دهند، مثلا کودکي را که دارد فرياد مي زند به محض آن که آرام شد، تشويق کنند .

نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
0.48055s, 19q