محرك‌ها سن اعتياد در كشور را پايين مي‌آورند

۱۳۹۲/۱۲/۰۳ - ۱۱:۲۶ - کد خبر: 106204
محرك‌ها سن اعتياد در كشور را پايين مي‌آورند

سلامت نیوز : هنوز آمار درست و دقيقي از اعتياد در جامعه وجود ندارد ولي اين معضل اجتماعي كه پول كلاني را به جيب قاچاقچيان خود سرازير مي‌كند، همه جامعه را درگير خود كرده است.

به گزارش سلامت نیوز به نقل از روزنامه تهران امروز ؛ اما در اين بين تيغ تيز انتقادات دكتر رحماني‌فضلي به عنوان وزير كشور و دبيركل ستاد مبارزه با موادمخدر، مسئولان را مورد اشاره قرار مي‌دهد: «هنوز جامعه و حتي برخي از مسئولان از اهميت پرداختن به مسئله مبارزه با اين پديده شوم بي‌اطلاع هستند.»علاوه بر آن دكتر علي لاريجاني، رئيس مجلس نيز بر خروج آمار اعتياد از محرمانه بودن تاكيد كرده و مي‌گويد: «درباره آمار معتادان ميان ستادمبارزه با موادمخدر،‌ نيروي انتظامي و آسيب‌شناسان اجتماعي، رويه و عدد يكساني براي آمار معتادان حرفه‌اي و تفنني وجود ندارد.» در اين ميان اظهارنظرهاي متفاوت مسئولان و كارشناسان سبب شده آمار تعداد معتادان از يك ميليون و 300 هزار نفر تا 3 ميليون نفر متغيراعلام شود.

ميانگين سني آغاز مصرف 21 سال است

در حالي كه بابك دين‌پرست مديركل كاهش تقاضا و توسعه مشاركت مردمي ستاد مبارزه با موادمخدر، مي‌گويد 3.5 ميليون ايراني گرفتار اعتياد هستند؛ حميد صرامي مديركل تحقيقات ستاد مبارزه با موادمخدر مي‌گويد: طبق آخرين نظرسنجي كه در سال 92 با همكاري جهاد دانشگاهي انجام شد يك ميليون و 325 هزار معتاد داريم كه ترياك ماده اول مصرفي آنهاست و موادمخدر صنعتي از جمله شيشه در رتبه دوم قرار دارد.

ذات ماده روانگردان فعاليت است

دكتر سعيد صفاتيان با اشاره به اينكه به دليل تغيير الگوي مصرف، در سال‌هاي اخير سن مصرف‌كنندگان نيز پايين آمده است، به تهران امروز مي‌گويد: اين مختص كشور ما نيست بلكه در تمام دنيا اينگونه است. زماني كه الگوي مصرف ترياك يا هروئين بود عموما سن شروع مصرف موادمخدر بالا بود. تحقيقات سال 1386 نشان مي‌دهد كه 4 درصد موادمخدر مصرفي در كشورمان روانگردان بوده است در حالي كه امروزه اين 4 درصد به 25 درصد افزايش پيدا كرده است. به طبع هم نمي‌توان انتظار داشت كه سن شروع مصرف همان 25 سال بماند.

نمي‌توانيم اعلام كنيم كه مواد روانگردان در كشور 6 برابر شده است اما شروع سن استفاده 25 سال است. رده سني مصرف مواد روانگردان پايين است و افرادي كه مصرف‌كننده ترياك هستند، در سنين بالا مواد روانگردان را به عنوان يك مكمل استفاده مي‌كنند. سن شروع اين مواد عموما 20-21 سالگي است. ذات ماده روانگردان فعاليت، بيش‌فعالي، رفتن در فاز توهم، فكر و خيال كردن و از دنياي خود دور بودن است. ما اين رفتارها را بيشتر در جوان‌ها انتظار داريم. جوان در جامعه نمي‌تواند خيلي از چيزها را به دست آورد فكر مي‌كنند با مصرف مواد روانگردان به اين شرايط دسترسي پيدا مي‌كنند.مديركل سابق درمان ستاد مبارزه با موادمخدر در ادامه مي‌افزايد: مصرف تفنني تعاريف مختلفي دارد.

اين اختلاف هم در ميزان مصرف و طول زمان مصرف است. ولي در كل در استفاده تفنني ميزان مصرف كم است. موادمخدري كه به صورت تفريحي مصرف مي‌شود هم سنتي است و هم روانگردان و صنعتي.وي در مورد اختلاف در آمارهايي كه داده مي‌شود، نيز مي‌گويد: از زماني كه دولت جديد آمد اعلام كرديم كه به نفع دولت يازدهم است كه هرچه زودتر آمار دقيق معتادان را اعلام كند. وقتي آمار واقعي را اعلام مي‌كنيم براساس آن مي‌توانيم بودجه بگيريم و همين طور مسئولان خطر را جدي‌تر مي‌گيرند. در حوزه‌هاي اجتماعي مشكل را بايد به مردم نشان داد و پنهان‌كاري نكرد. زيرا پنهان‌كاري باعث از بين رفتن اعتماد مردم مي‌شود. چطور در حوزه تورم اعلام مي‌كنيم كه دولت در گذشته چه عملكردي داشته و حال اين تورم چقدر است؟ تنها چيزي كه آمار ثابتي دارد اعتياد است.

70 درصد معتادان بين 20 تا 35 سال

دكتر هومان نارنجي‌هاي مديركل سابق پيشگيري ستادمبارزه با موادمخدر و كارشناس حوزه اعتياد در مورد هرم سني معتادان كشور در گفت‌وگو با خبرگزاري مهر مي‌گويد: امروز ميانگين سني معتادان كشور 25تا29سال است درحالي كه70 درصد معتادان بين20تا35 سال سن دارند. اين در حالي است كه در سال 77 ميانگين سني معتادان 30 تا 34 بود. درباره آمار معتادان نمي‌توان اعلام نظر قطعي كرد و به نظر مي‌آيد همان گزارش ستاد مبارزه با موادمخدر قابل استناد است اما ما نبايد از آمار افرادي كه به صورت تفنني موادمخدر مصرف مي‌كنند غافل شويم. به جرات مي‌توان گفت نزديك به 800 هزار ايراني موادمخدر به‌ويژه ترياك را به صورت تفنني مصرف مي‌كنند.

محرمانه‌بودن يعني سهل‌انگاري

ميرهادي قره‌سيدرومياني با بيان اينكه در حوزه‌ اعتياد همچنين آسيب‌شناسي و جامعه‌شناسي ما از نقض و كاستي رنج مي‌بريم، به تهران امروز مي‌گويد: تا زماني كه تمركزدهي و ساماندهي آمار دقيق ميداني وجود نداشته باشد ما نمي‌دانيم با چه گروه هدفي مواجه هستيم. امروزه انواع و اقسام موادمخدر و روانگردان در شكل و ظاهري مختلف طوري است كه حتي شناسايي آن را براي ما سخت كرده است. اين نيازمند يك برخورد كارشناسي ويژه در حوزه‌هاي فرهنگي، انتظامي و قضايي است. اينكه چند درصد از جامعه ما تفنني يا به لحاظ كنجكاوي از موادمخدر استفاده مي‌كنند، معلوم نيست. رسانه ملي كه بيشترين وظيفه را برعهده دارد و همانطور كه يك پفك يا چيپس هر روز، هر لحظه و ثانيه به ثانيه تبليغ مي‌شود، موضوعات اجتماعي هم بايد تبليغ شود. اين به شناخت حوزه‌هاي اجتماعي باز ميگردد.

به عنوان مثال سيگار به عنوان آسيب اجتماعي در صدا و سيما، سريال‌ها، فيلم‌ها، رسانه‌هاي تصويري و حتي در مطبوعات به صورت شطرنجي باشد. اگر ساماندهي در حوزه فرهنگ انجام ندهيم يكي از معضلات جدي جامعه خواهد شد.نايب رئيس دوم فراكسيون جوانان مجلس در مورد اعتياد خطرناك مي‌افزايد: اين نوع اعتياد علاوه بر آسيب‌هاي اجتماعي، آلودگي‌هاي بهداشتي را هم در پي خواهد داشت و باعث شيوع عفونت‌هاي خاصي مي‌شود.دبير اول كميسيون قضايي و حقوقي با اشاره به اينكه زحمات تمام دست‌اندركاران حوزه مبارزه با موادمخدر در حوزه بين‌الملل، ايران را در دنيا به عنوان يك كشور پاك در برخورد با موادمخدر نشان داده‌اند، ادامه مي‌دهد: نيروي انتظامي در برخورد با معتادان از اين مي‌نالد كه آنها را تحويل قوه قضائيه مي‌دهند ولي اين قوه برخورد جدي با آنها نمي‌كند. موادمخدر در سه حوزه تاثير دارد. حوزه فرهنگ‌سازي را بايد در آموزش و پرورش و حتي مهدكودك‌ها دنبال كرد.

بچه‌هاي كوچك‌تر در ذهنشان يك هنجار اجتماعي به عنوان فعل خوب يا زشت حك مي‌شود. مي‌توان مواد روانگردان و موادمخدر را در فعل زشت گنجاند و به آنها آموزش داد و جا انداخت. همه آنهايي كه در حوزه فرهنگ مانند مطبوعات، صدا و سيما، وزارت فرهنگ و ارشاد و...‌ سهيم هستند بايد به اين مسئله بها دهند. اگر بهاي درستي به آن ندهند نتيجه درستي هم نخواهيم گرفت.ميرهادي قره‌سيد رومياني با تاكيد بر اينكه با برخورد مجرمانه‌اي كه در حوزه اعتياد داشتيم نتيجه مطلوب حاصل نشد، مي‌گويد: برخورد كارشناسي با اعتياد و افراد معتاد نياز‌مند اين است كه در نيروي‌انتظامي آموزش‌هاي لازم به روز انجام دهيم. سپس تعامل بين نيروي انتظامي و دستگاه قضايي مي‌توان داشت تا سياست‌هاي لازم مجازات‌ها و تاثير مجازات‌ها را ببينيم. معتاد را به عنوان مجرم دستگير و زنداني مي‌كنند. هم هزينه‌هاي كلان كشور از بين مي‌رود هم از طرفي مجازات تاثير خودش را ندارد. چون وقتي آزاد مي‌شود دنبال اعتياد خودش است. فرهنگ برخورد با معتاد را بايد عوض كنيم. معتاد (نه‌قاچاقچيان و توزيع‌كنندگان موادمخدر) بايد به عنوان يك بيمار تلقي شود كه مسير اشتباهي را طي مي‌كند.

وي در مورد محرمانه بودن يا نبودن آمارهاي اعتياد، مي‌افزايد: ما بايد به اين نتيجه برسيم كه همانطور كه نظام و دولت را مردم هدايت مي‌كنند بايد با مردم هم شفاف باشيم. مردم اگر بدانند در حوزه اعتياد مشكل داريم، به دولت كمك خواهند كرد. محرمانه بودن در اين حوزه يعني سهل‌انگاري در يك بيماري سرطاني. معلوم است كه اين طومار كل وجود جامعه را خواهد گرفت و جامعه را از بين خواهد برد. پس بايد درمان را پيدا كنيم. در بخش درمان هم بايد شناخت كامل داشته باشيم ولي حوزه‌هاي متعدد و موازي نمي‌توانند ما را به هدف نزديك كنند. بايد يك مركز را براي آمايش و آمارگيري معتادان داشته باشيم آن‌هم خارج از قوه قهريه. بايد معتاد را به جايي پناه دهيم كه احساس آرامش و امنيت كند و به آنجا بيايد براي درمان.

وي با اشاره به اينكه اعتياد به موادمخدر صنعتي در جوان‌ها و حتي تحصيلكرده‌ها نيز افزايش پيدا كرده است مي‌گويد: سهل‌الوصول بودن و فراواني مواد يكي از دلايل گرايش جوانان به موادمخدر به‌ويژه موادصنعتي است. جوان‌ها فكر مي‌كنند چون موادصنعتي در آزمايشگاه تهيه مي‌شود، به صورت دقيق تركيب مي‌شود و ضرر آن كمتر است. بسياري از جوانان هم براي فرار از مشكلات اجتماعي و خانوادگي شايد مقطعي به اين مواد پناه مي‌برند و از خطرات آن بي‌اطلاع هستند. برخي هم براي مشكلات جسمي و تقويت قواي جسمي و جنسي خود به اين مواد روي مي‌آورند. كسي كه دكتراي فيزيك يا مهندسي خوانده ممكن است آشنايي به حوزه‌هاي دارويي نداشته باشد پس بايد طوري اطلاع‌رساني شود كه براي همه قابل فهم باشد.

نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
0.23103s, 20q