رخنه شک در زندگي مشترک!

۱۳۹۲/۱۲/۰۹ - ۰۸:۳۲ - کد خبر: 106229
رخنه شک در زندگي مشترک!

سلامت نیوز:تلفن‌همراه، لپ‌تاپ و شبکه‌هاي ارتباطي اينترنتي مثل ايميل و... جزو حوزه‌هاي خصوصي آدم‌هاست و اين يک قانون نيست که زن و مرد هميشه بايد به اين حوزه‌هاي خصوصي همديگر دسترسي داشته باشند.

به گزارش سلامت نیوزبه نقل ازروزنامه شهروند،برداشت اول: تلفن همراه را برداشت. مي‌خواست بازش كند. مي‌خواست ببيند چه‌كسي است كه اين وقت شب به شوهرش پيامك مي‌دهد. تلفن همراه قفل بود. رمزش را نداشت. مرد از حمام بيرون آمد. گوشي را دست همسرش ديد. داد زد، آن را گرفت: «اين وسيله شخصي من است»! و زن داد ‌زد: «من همسرت هستم».

برداشت دوم: در اتاق را باز كرد. رفت سراغ كمدلباس‌هايش. دنبال دفترچه‌اي بود. نه دفترچه بيمه، نه دفترچه يادداشت شخصي، بلكه دنبال دفترچه خاطرات فرزندش بود كه مي‌دانست اين‌جا مي‌گذارد. دختر در آستانه در پيدا شد. او را ديد: «به وسايل خصوصي من چه‌كار داري؟» داد زد، گريه كرد: «من پدرت هستم!» مرد گفت.
برداشت سوم: كيف‌ها را مي‌گردد؛ بايد چيزي ممنوعه داخل كيف بچه‌هاي مدرسه پيدا كند، او مربي است. مربي پرورشي مدرسه است. وظيفه‌اش جلوگيري از خطاي بچه‌هاست.
برداشت چهارم: اين‌روزها خيلي‌ها اين حق را به خود مي‌دهند كه به حوزه شخصي و خصوصي ديگران وارد شوند. اين درست است؟ درست نيست؟ لازم است؟ لازم نيست؟ يا هر ۴ گزينه صحيح است؟!

طبيعي است که اگر براي اعتمادسازي اين دسترسي وجود داشته باشد، خيلي‌خوب است ولي جزو ضرورت‌ها نيست چون حريم خصوصي براي همه افراد محترم است. ما حتي توصيه مي‌کنيم وقتي زن‌ و شوهر با هم در خانه هستند و تلفن‌همراه يکي از آنها زنگ مي‌خورد، ديگري اگر نزديکتر است، تلفن‌همراه را بردارد و به او بدهد، احترام ايجاب مي‌کند که نگاه نکند چه‌کسي تماس گرفته. فقط در موارد خاصي اجازه مي‌دهيم مرزهاي حريم خصوصي شکسته شود؛ مثلا وقتي يکي از طرفين رابطه‌اي خارج از رابطه زناشويي برقرار کرده و همسرش متوجه شده باشد. در اين صورت در طول چند‌ماه براي اعتمادسازي، از کسي‌که رابطه خارج زناشويي برقرار کرده مي‌خواهيم در حريم خصوصي‌اش را به روي همسرش باز نگه دارد تا کم‌کم ديوار ترک‌خورده اعتمادش ترميم شود.

معمولا خود زوج‌ها هم بعد از اين اعتمادسازي اوليه، تصميم مي‌گيرند وارد فضاي خصوصي يکديگر نشوند. اما متاسفانه برخي زوج‌ها حريم‌خصوصي همديگر را ناديده مي‌گيرند و گاهي در غياب همسرشان، وارد فضاي شخصي او مي‌‌شوند. خيلي وقت‌ها هم چيزي پيدا نمي‌کنند ولي گاهي هم چيزهاي ناخوشايندي دستگيرشان مي‌شود. اين کشف‌هاي ناخوشايند همان‌چيزهايي است که مي‌توانند هر وقت در مورد آن شک داشتند، به جاي اين‌که سر وسايل همسرشان بروند، از او درباره آنها بپرسند. معمولا افرادي‌که چنين بررسي‌هايي انجام مي‌دهند، دچار مشکل مي‌شوند چون با واقعيت‌هايي مواجه مي‌شوند که از مديريت آنها ناتوان هستند و تنها چيزي‌که برايشان مي‌ماند، احساس عميق غم، ناتواني، اضطراب و پوچي است و قدرتي براي تغيير شرايط ندارند.

نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
1.31575s, 19q