ضرورت توجه بيشتر دولت به سلامت رواني جامعه

۱۳۸۷/۰۳/۰۲ - ۰۰:۰۰ - کد خبر: 10788
ضرورت توجه بيشتر دولت به سلامت رواني جامعه

دكتر احمد جليلي افزود: بي‌توجهي به بيماري‌هاي رواني مسئله امروز و ديروز نيست، سال‌هاست كه در دولت‌هاي مختلف شاهد اين هستيم كه مسئولان نظام سلامت به مسئله بيماري‌هاي رواني بي‌توجهند.

وي ادامه داد: با توجه به اين موضوع، انجمن روانپزشكان در قطعنامه اخير كنگره روانپزشكي ايران به وزارت بهداشت پيشنهاد داد كه براي توجه و رسيدگي مناسب به بيماري‌هاي رواني در كشور، معاونت بهداشت روان را تاسيس كند و ما منتظر جواب وزارت بهداشت در اين زمينه هستيم.

شنيدن اين عبارات از زبان رئيس انجمن روانپزشكان در حالي است كه گفته مي‌شود ۲۰ تا ۲۵ درصد از مردم ايران به انواع اختلالات رواني مبتلا هستند.دكتر محمد‌علي شهركي، روانپزشك و مدير اجرايي جمعيت آفتاب با تاكيد بر اين كه ما معتقديم علاوه بر تاسيس معاونت سلامت روان در وزارت بهداشت، حتي بايد رئيس‌جمهور معاون يا مشاوري تحت اين عنوان داشته باشد، به همشهري اين‌طور توضيح مي‌دهد: اين يعني در سياستگذاري‌هاي كلان دولت مقوله سلامت روان بايد در اولويت قرار گيرد و حتي در مجلس شوراي اسلامي هم لازم است كميسيوني تحت اين عنوان تشكيل شود.

به وضع موجود سامان دهيم

«درست است كه تاسيس معاونت سلامت روان نيازمند يك بستر‌سازي مناسب است، ولي هنوز با توجه به اينكه سال‌ها از تاسيس دفتر سلامت روان در وزارت بهداشت مي‌گذرد، اين دفتر هيچ فعاليت خاصي ندارد و ما نتوانستيم به وزارت بهداشت اين مسئله را بفهمانيم كه اهميت سلامت روان در چه حد است.به‌طوري كه در حال حاضر حتي دفتر سلامت روان درصورت بروز بحران‌هاي رواني كه در اثر بلاياي طبيعي ايجاد مي‌شوند هيچ برنامه خاصي ندارد.»

دكتر شهركي، ضمن بيان اين جملات مي‌گويد: اين يعني ما از ظرفيت‌هايي كه چنين دفتري مي‌تواند داشته باشد استفاده نكرديم چون اگر اين اتفاق مي‌افتاد، دفتر سلامت روان وزارت بهداشت به‌طور اتوماتيك تبديل به معاونت سلامت روان مي‌شد.

مدير اجرايي جمعيت آفتاب به‌عنوان مثال به ظرفيت‌هاي مركز مديريت بيماري‌ها در اين وزارتخانه اشاره مي‌كند و معتقد است كه مركز مديريت بيماري‌هاي وزارتخانه با وجود فعاليت‌هاي زياد و سابقه خوب هنوز در حد يك مركز باقي‌ مانده و زيرمجموعه معاونت سلامت است.

در كنار اين مركز دفتر سلامت روان هم بخش سلامت اجتماعي‌اش تعطيل است و دفتر اعتيادش هيچ فعاليت‌ چشمگيري ندارد. پس ما معتقديم كه رسيدن به مرحله تاسيس معاونت سلامت روان در وزارت بهداشت امري بسيار ايده‌آل است و البته خيلي مهم، ولي ما تا نتوانيم از ظرفيت‌هاي موجود استفاده كنيم، مسلما تاسيس چنين معاونتي هم بي‌فايده است.

«دفتر فعلي سلامت روان وزارت بهداشت با توجه به كمي پرسنل و بودجه ناكافي كه در امر بيماري‌هاي روانپزشكي به آن اختصاص داده شده، توانايي لازم را براي پيشگيري از اين اختلالات ندارد.»

دكتر پرويز مظاهري، دبير انجمن روانپزشكان ايران نيز در گفت‌وگو با همشهري و با بيان اين عبارات بر ارتقاي دفتر سلامت روان وزارت بهداشت تاكيد مي‌كند و معتقد است كه مسلما وضعيت مردم از نظر كاهش ابتلا به بيماري‌هاي روانپزشكي هم بهتر خواهد شد.

وي مي‌گويد: در حال حاضر اين دفتر زير‌مجموعه‌اي از معاونت سلامت وزارت بهداشت است ولي بيشتر بودجه اين معاونت صرف پيشگيري و درمان بيماري‌هاي جسمي مي‌شود و به امر پيشگيري از بيماري‌هاي روانپزشكي توجهي نشده است.

به عقيده دكتر مظاهري، پيشگيري از بيماري‌هاي روانپزشكي در 3 فرم است: در فرم اوليه وظيفه مسئولان و روانپزشكان آموزش دادن به مردم از طريق رسانه‌هاي ارتباط جمعي است براي اينكه به اين بيماري‌ها مبتلا نشوند، در فرم ثانويه درصورت مبتلا شدن به اين بيماري‌ها، روش‌هاي تشخيصي و درماني را به كار مي‌بريم؛ البته با تمركز بر قدرت كارايي مراكز درماني و بيمارستان‌ها و داروها.

در فرم سوم پيشگيري يعني زماني كه بيماري در فرد تثبيت شده، هدف فقط توانبخشي و بازگرداندن اين بيماران به سطح جامعه است.دبير انجمن روانپزشكان ايران ادامه مي‌دهد: پس معاونت سلامت وزارت بهداشت بايد تمام تلاش خود را روي امر پيشگيري از اين بيماري‌ها متمركز كند؛البته از طريق گروه‌هاي روانپزشكي و بيمارستان‌هاي داراي تخت‌هاي روانپزشكي.

امكانات بدوي بيمارستان‌هاي ايزوله

با توجه به افزايش آمار بيماران رشته روانپزشكي، حدود 20 سال پيش وزارت بهداشت بخشنامه‌اي را مبني بر اينكه 10 تا 20 درصد تخت‌هاي بيمارستان‌هاي جنرال و عمومي بايد مجهز به تخت‌هاي روانپزشكي باشد، صادر كرد، ولي به گفته كارشناسان هنوز با گذشت سال‌ها از صدور اين بخشنامه، اين امر محقق نشده است.

به گفته دكتر شهركي، در بيمارستان امام خميني كه پيشاني و قطب درمان در كشور است، انواع و اقسام بخش‌هايي وجود دارد كه خيلي هم مرتبط با يك بيمارستان عمومي نيستند و حتي خيلي از اين بخش‌ها آموزشي هستند. با اين حال هيچ بخشي از اين بيمارستان مخصوص بيماري‌هاي روانپزشكي نيست.

يعني فقط بيمارستان ايزوله روزبه با امكانات محدود و بدوي براي اين بيماران اختصاص داده شده است. دكتر مظاهري نيز در اين باره توضيح مي‌‌دهد: اگرچه هنوز خيلي از بيمارستان‌هاي ما داراي تخت‌هاي روانپزشكي نيستند، ولي بيمه‌ها هم هيچ كدام از هزينه‌هاي روان درماني اين بيماران را متقبل نمي‌شوند.

علاوه بر اينكه خيلي از داروهاي روانپزشكي نيز تحت پوشش بيمه در نيامده‌اند. در اين شرايط سؤال اين است كه وقتي امكانات ما در همين حد باقي‌ مانده، چطور مي‌توانيم به فكر تاسيس معاونت سلامت روان باشيم؟

به عقيده كارشناسان البته كارهايي در امر بهداشت روان جامعه در سال‌هاي گذشته در وزارت بهداشت انجام شده؛ مانند آموزش به بهورزان در شبكه بهداشتي ـ درماني كشور در مورد نحوه مشاوره‌هاي رواني به مردم. ولي با توجه به گستردگي اختلال‌هاي رواني در كشور اين فعاليت‌ها كفايت نمي‌كند.

علاوه بر اين روانپزشكان معتقدند بالابودن بار بيماري‌هاي رواني منحصر به كشور ما نيست و تقريباً در تمام دنيا به درجات مختلف وجود دارد. با اين تفاوت كه كشورهاي موفق در كنترل اختلالات رواني با اختصاص اعتبار مناسب براي ارتقاي سلامت روان جامعه، براي كنترل آن برنامه دارند.

اما در كشور ما به‌علت پايين بودن اعتبارات بهداشتي ـ درماني كار زيادي در اين زمينه نمي‌توان انجام داد. اين در حالي است كه معاون درمان وزير بهداشت در يك دوره زماني خود، روانپزشك بود ولي به گفته دكتر شهركي او هم نتوانست هيچ‌كدام از اين مشكلات را مرتفع كند و اين يعني معاونت سلامت وزارت بهداشت به اندازه يك هيات امنا هم برش ندارد.

«وزارت بهداشت در كشور ما فقط بخشنامه‌ صادر مي‌كند كه حتي در خيلي از موارد اين بخشنامه‌ها دست و پاگير هستند و جلوي اجراي خيلي از فعاليت‌هاي مفيد را مي‌گيرند.»

دكتر شهركي با بيان اين عبارات در پايان خاطر‌نشان مي‌كند: از تمام اين مشكلات كه بگذريم، دفتر سلامت روان هم با تعداد خيلي كمي از روانپزشكان ارائه مي‌شود؛ كساني كه بعد از ۲ يا ۳ سال از اين دفتر مي‌روند؛ مديراني كه هر چقدر هم نفوذ داشته باشند، باز هم نمي‌توانند چيزي را به نفع بيماران روانپزشكي تغيير دهند.

نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
0.324s, 20q