گرسنگي مانع از به هم خوردن ساعت بدن پس از پروازهاي طولاني مي شود

۱۳۸۷/۰۳/۰۶ - ۰۰:۰۰ - کد خبر: 10812
گرسنگي مانع از به هم خوردن ساعت بدن پس از پروازهاي طولاني مي شود
به گزارش سلامت نیوز به نقل از رويترز از شيکاگو، در حالت عادي ساعت طبيعي بدن که در مغز قرار دارد ، در واکنش نسبت به نور تعيين مي کند که فرد چه زمان بيدار شود، چه زمان غذا بخورد و چه زمان بخوابد.
دکتر کليفورد سيپر از دانشکده پزشکي دانشگاه هاروارد که تحقيق او در مجله ساينس چاپ شده مي گويد يک مدت زمان خودداري کامل از خوردن غذا به مدت 16ساعت براي سازگار شدن با ساعت جديد ، کفايت مي کند.
وي گفت کسي که از امريکا به ژاپن سفر مي کند بايد خود را با يک تغيير زماني 11ساعته سازگار کند.
به گفته او از آنجا که ساعت بدن هر روز مقدار بسيار کمي در هر روز تغيير مي کند، بطور متوسط حدود يک هفته طول مي کشد تا مسافري که اين فاصله را طي مي کند خود را با الگوي زماني جديد وفق دهد.
سيپر و همکارانش مي دانستند در شرايطي که مواد غذايي کم است ، حيوانات مي توانند براي بالا بردن بخت خود در يافتن غذا ، بر ساعت زيستي طبيعي خود چيره شوند.
او گفت مطالعات نشان داده است موشهايي که به آنها فقط در زماني غذا داده شد که معمولا ساعت خواب آنها بود، ساعت بدنشان را با برنامه جديد سازگار کردند. آنها يکي دو ساعت قبل از زمان تغذيه بيدار و هشيار بودند تا بهترين بخت را براي به دست آوردن غذا داشته باشند.
سيپر گفت : اين ساز و کار در مغز انسان کار گذاشته شده ولي کسي اين را نمي داند..
او و همکارانش تصميم گرفتند اين ساز و کار را پيدا کنند. آنها براي اين کار از چند موش استفاده کردند که با مهندسي ژنتيک يک ژن مهم آنها به نام BMAL1که ساعت بدن را تنظيم مي کند، برداشته شده بود. آنها اين ژن را داخل پوسته يک ويروس خالي شده قرار دادند و به اين طريق آن را فقط در سلولهاي مغز که براي مطالعه مورد نظر محققان بود، منتقل کردند.
زماني که دانشمندان اين ژن را در منطقه کوچکي از هيپوتالاموس به نام هسته سوپراکياسمايي (که ساعت اصلي بدن است) قرار دادند ، در موشها برنامه اي ايجاد شد که خواب و بيداريشان را تنظيم مي کرد اما به زمان غذا خوردن آنها ربطي نداشت.
سيپر گفت " اگر اين موشها را بيدار نکنيم از گرسنگي مي ميرند."
اما زماني که دانشمندان ژن ياد شده را فقط در قسمتي از هيپوتالاموس به نام هسته دورسو مدي" ( که کار آن تنظيم زمان بيداري و غذا خوردن است) قرار دادند ، موشها خود را با برنامه غذايي انطباق دادند اما کم و زياد شدن نور روز در آنها اثري نداشت.
سيپر گفت زماني که غذا کم است ، ساعت دوم مي تواند بر ساعت اول بدن چيره شود. به گفته او اين ژن ها که به عنوان ساعت بدن کار مي کنند در بدن همه پستانداران از جمله انسان وجود دارد.
نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
2.79291s, 19q