كم آبي در انتظار يوزهاي سياه كوه

گلايه فعالان محيط زيست از بي توجهي به حيات وحش منطقه

۱۳۹۳/۰۱/۲۳ - ۱۳:۳۹ - کد خبر: 109104

سلامت نیوز:پارك ملي سياه كوه، كه تا 7 سال پيش نام پارك به خود نگرفته بود، تا كمتر از دوماه ديگر به كم آبي دچار خواهد شد: كم آبي اي كه گونه هاي جانوري منطقه را در معرض خطر قرار مي دهد.

اين منطقه كه در سال 86 طبق مصوبه شوراي عالي محيط زيست عنوان پارك ملي را از آن خود كرد و قبل تر از آن در سال 80 به مناطق حفاظت شده پيوست، طبق گزارشات فعالان محيط زيست منطقه، از مشكل كمبود آب براي گونه هاي جانوري برخوردار است و تمهيدات درنظر گرفته شده براي آبرساني به حيات وحش منطقه تاكنون مورد پيگيري مسوولان منطقه قرار نگرفته است. اين پارك با مساحت بيش از 80 هزار هكتار در محدوده بين استان هاي يزد و اصفهان واقع شده كه بخش هاي جنوبي اين منطقه از نظر تقسيمات سياسي كشوري در استان يزد و بخش هاي شمالي آن در استان اصفهان قرار دارد.

سياه كوه از بكرترين پارك هاي ملي كشور به شمار مي رود و با وجود ده ها گونه نادر جانوري و گياهي از جمله ناشناخته ترين مناطق حفاظت شده دنيا و يكي از بلامعارض ترين مناطق در كشور است. اما دكتر محمدرضا اقبالي، كه از فعالان محيط زيست منطقه محسوب مي شود، اراده مسوولان محيط زيست استان براي رساندن آب به حيات وحش پارك را ناچيز مي داند. او پارك ملي را تنها پارك ملي كاغذي مي داند كه مسوولان ذي ربط با بي توجهي به آن، امكان از دست دادن چند گونه باقيمانده يوزپلنگ آسيايي در اين پارك را دارند. او كه پزشك است و به خاطر دغدغه هاي محيط زيستي اش و پيگيري هايي كه به عمل آورده، توانسته در ثبت منطقه به عنوان پارك ملي سهم داشته باشد، با گلايه از كم لطفي محيط زيست استان مي گويد: «25 سال بود كه مي خواستيم منطقه ارزشمند سياه كوه به پارك ملي تبديل شود كه در نهايت موفق به انجام اين كار شديم.

اين پارك مشكلات زيادي به همراه دارد، از جمله اين مشكلات مي توان به مشكل كم آبي كه استان هميشه در فصل گرم سال با آن مواجه بوده اشاره كرد، مشكلي كه حيوانات پارك را فراري مي دهد و در جست وجوي آب به مناطقي كه برايشان مشكل ايجاد مي كند، مي روند.»او به گونه هاي جانوري ارزشمند منطقه اشاره مي كند و مي گويد: «امسال در سرشماري 1300 راس گزارش شده است. اتفاق خوب ديگر شناسايي هفت قلاده يوزپلنگ آسيايي است كه از آنها فيلمبرداري و عكسبرداري شده است و مدارك مستند وجود دارد. گربه پالاس، زاغ بور، هوبره و 10 گونه در خطر انقراض هم در اين منطقه وجود دارد كه نشان دهنده اهميت سياه كوه است. البته به جز اينها، گونه هاي جانوري و حتي گياهي بسيار ارزشمند ديگري در پارك زندگي مي كنند. مي توان به راحتي گفت 10 گونه ناياب ايران در اين پارك زندگي مي كنند. اين پزشك كه براي رفع مشكلات آبي پارك و از بين نرفتن حيوانات، چاه آبي وقف كرده و آن را در اختيار محيط زيست استان قرار داده است، از چاه وقفي اش مي گويد: «چاه آبي وقف كرديم اما كاغذ بازي هاي اداري مانع از اين مي شود كه آب از اين چاه به پارك ملي برسد. مسوولان بايد همت و 20 كيلومتر لوله كشي آب كنند تا آب به پارك برسد، كه از همين كار هم دريغ كرده اند.

از اين رو هر سال كلي حيوان تلف مي شوند يا در جاده ها تصادف مي كنند. علت اين اهمال را هم مي توان در رقابت هاي شهرهاي استان ديد.»دكتر اقبالي احمدآبادي كه از او به عنوان پدر پارك ملي سياه كوه ياد مي شود از چگونگي از بين رفتن گونه هاي جانوري مي گويد: «به علت گرما آب و برف منطقه در دو، سه ماه اول سال تبخير شديد مي شود، در نتيجه بسياري از حيوانات در سال يا به خاطر تشنگي مي ميرند يا به مناطق ديگر مي روند و شكار مي شوند و از بين مي روند. متاسفانه ما هر سال شاهد لاشه حيوانات در دره هستيم و اين فاجعه هر سال تكرار مي شود.»اما دبير انجمن حاميان ميراث كهن اردكان از خشك بودن منطقه و كم آبي كه به زودي گريبانگير يزدي ها خواهد شد سخن به ميان آورد. نادر پيري اردكاني با اشاره به چشمه ها و سنگ آب هاي منطقه كه تامين كننده آب سياه كوه هستند، گفت: «تامين آب پارك ملي سياه كوه از چشمه ريز آب، قاسم وزير، سنگ آب هاي چهل تغار و نردبان تامين مي شود. آب منطقه محدود است، سنگ آب ها زيادند اما حداقل متوسط بارندگي در استان 50 ميليمتر در سال است. بارندگي در بهار كه تمام مي شود سنگ آب ها هم كم كم محل ذخيره شان تمام مي شود، چشمه ها هم كه محدودند تا 20 ليتر آب بيشتر نمي دهند، در واقع ميزان ورودي آب شان به قطر يك لوله خودكار است، گوسفند ها كه براي آب خوردن مي آيند تمام مي شود.»او به چاهي ديگر كه در اطراف پارك ملي سياه كوه است، اشاره كرد و گفت: «در نزديكي پارك، چاه آبي ديگري هم هست كه كافي است كارهاي اداري اش تمام شود، چاهي كه قبلامتعلق به اداره راه بوده و الان تعطيل شده است اما هنوز آب دارد. فاصله اش از پارك هم 15 تا 20 كيلومتر است. راه ديگري كه مي شود به آن فكر كرد اين است كه از انرژي اتمي كه آب شهر را تامين مي كند بخواهند كه خط لوله آب به پارك بكشد.»اما فرمانده يگان حفاظت محيط زيست

استان يزد در خصوص كمبود آب شرب حيوانات سياه كوه گفته هاي فعالان اين منطقه را رد و اعلام كرد آب شرب براي حيات وحش سياه كوه تامين شده است. علي اكبر كارگر، در اين خصوص به زيست بوم گفته است: «در منطقه سياه كوه 14 آب انبار ساخته شده است كه تمامي نقاط منطقه را پوشش مي دهد و مشكل كم آبي نداريم.» او در خصوص چاه وقفي دكتر اقبالي و درخواست لوله كشي فعالان منطقه گفت: «دكتر اقبالي زحمت كشيده اند و 12 سال پيش چاهي را به محيط زيست اهدا كرده اند و سندش به نام محيط زيست خورده است. اما اين چاه تا پارك ملي سياه كوه 21 كيلومتر فاصله دارد و اگر قرار باشد از آن چاه استفاده كنيم بايد ايشان و ديگران كمك كنند و ما هم حمايت مي كنيم تا با لوله كشي آب را وارد منطقه سياه كوه كنيم.» آب انبارهايي كه فرمانده يگان حفاظت محيط زيست، آنها را تامين كننده آب مورد نياز حيات وحش منطقه مي داند از نگاه فعالان محيط زيست منطقه كفاف نمي دهند، آب انبارهايي كه شايد برخي حيوانات تنها براي نوشيدن آب به آن مراجعه مي كنند و آبي براي ديگر حيوانات باقي نمي گذارند.

اقبالي در خصوص اظهارات فرمانده يگان حفاظت محيط زيست يزد گفته است: « 14، 15آب انبار در اين منطقه ساخته شده كه تنها به درد استفاده موقت مي خورند. براي شترهايي كه ورودشان به پارك ملي ممنوع است پروانه چرا گرفته اند، هر شتر به اندازه 100 تا 200 حيوان كوهي آب مي خورد و در واقع تمام آبي كه براي حيوانات اين منطقه در نظر گرفته شده را تمام مي كند. لوله كشي كردند اما حيوان پايش مي رود روي آن و مقدار زيادي از آن تخليه مي شود. خيلي جزيي كفاف منطقه را مي دهد. در ثاني، يوزپلنگ كه نزديك آب انبار نمي شود و از آن آب نمي خورد.»او هزينه برآورد شده لوله كشي آب در منطقه را جزيي اعلام كرد و گفت: «اين رقم در پنج سال پيش 200 تا 300 ميليون تومان برآورد شده بود. اين هزينه در مقابل هزينه هاي بيهوده يي كه هدر مي رود چيزي نيست، آنچه ديده مي شود اين است كه عزمي براي اين كار وجود ندارد.

آنچه مسلم است اين است كه اگر يك هوبره از اين پارك را به يك عرب بدهيم حاضر است دورتادور پارك را لوله كشي كند. يا اگر يكي از يوزپلنگ هايمان را به دنيا دهيم حاضرند معادلش به ما طلادهند. بايد چيزي براي نسل آينده به جا بگذاريم، ما حاضريم روي پيراهن تيم ملي نقش يوزپلنگ را بيندازيم و مجسمه آن را در شهر نمايش دهيم اما خودش را كه آخرين بازمانده هاي اين گونه است، حفظ نكنيم. ما بايد بدانيم كه خداوند ديگر از اين حيوان خلق نخواهد كرد.»او معتقد است اگر مسوولان واقعا اينقدر از يك لوله كشي آب براي نجات گونه در معرض انقراضي كه همه دنيا به ما چشم دوخته اند، عاجزند و نمي توانند 20 كيلومتر را لوله كشي كنند از صندوق حيات وحش جهاني كمك بگيرند. اما مشكلات پارك تنها بي آبي در فصل گرم سال نيست، اقبالي كمبود امكانات حفاظتي را از ديگر مشكلات پارك عنوان مي كند و مي گويد: «اين پارك ملي كاغذي مورد بي مهري مسوولان قرار گرفته است، فقط مشكلات كم آبي ندارد، امكانات حفاظتي اين پارك به عنوان منطقه حفاظت شده هم ضعيف است، پارك نه مامور دارد و نه پاسگاه.»
منبع:روزنامه اعتماد

نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
0.17331s, 20q