انواع اختلالات روان‌پریشی را بیشتر بشناسید.

۱۳۹۳/۰۲/۱۰ - ۱۱:۲۷ - کد خبر: 110738
انواع اختلالات روان‌پریشی را بیشتر بشناسید.

سلامت نیوز:اختلال هاي روان‌پریشی همانند اسكيزوفرني، يك گروه از بيماري‌هاي شديد هستند كه مغز را تحت تاثير قرار مي‌دهند. اين اختلالات توانايي شخص براي تفكر كردن به صورت دقيق، قضاوت مناسب، پاسخ دادن هيجاني، برقرار كردن ارتباط ثمربخش، درك كردن به صورت واقعي و رفتار كردن به صورت مناسب را تغيير مي‌دهند.

زماني كه نشانگان شديد هستند، افراد مبتلا مشكلاتي در تماس با واقعيت دارند و اغلب در برآورده كردن نيازهاي معمولي زندگي روزانه خود ناتوانند. با اين حال، حتي اكثر اختلالات روان‌پریشی شديد معمولا قابل درمانند.در ادامه شكلهاي مختلف اختلالات روان‌پریشی مي‌آيد.

اختلال اسكيزوفرنيا: افراد مبتلا به اين بيماري تغييراتي در رفتار و ديگر نشانگان – مانند هذيان‌ها وتوهمات – دارند كه حداقل به مدت 6 ماه طول مي‌كشد و معمولا با نقصان در عملكردهاي اجتماعي ، مدرسه و شغل همراه است.


اختلال اسكيزوافكتيو: اين مبتلايان تركيبي از نشانگان هر دو اختلال خلقي و اسكيزوفرني دارند.


اختلال اسكيزوفرني فرم: افراد مبتلا به اين اختلال همان نشانگان اسكيزوفرني را دارند اما نشانگان آنها بين 6-1 ماه طول مي‌كشد.


اختلال روان‌پریشی گذرا: اين افراد دوره‌هاي ناگهاني وكوتاه مدت رفتارهاي روان‌پریشی را دارند كه اغلب در پاسخ به يك رويداد بسيار استرس زا، مانند مرگي در خانواده، مي‌باشد. بهبود اغلب سريع است و معمولا كمتر از يك ماه طول مي‌كشد.


اختلال هذياني: در اين اختلال فرد هذياني (يك باور ثابت و غلط ) دارد كه او را در موقعيتهاي زندگي واقعي درگير مي‌كند. مانند خيانت كردن بر عليه خود يا داشتن يك بيماري. اين هذيان‌ها حداقل براي يك ماه پايدار است.


اختلال روان‌پریشی مشترك: اين بيماري وقتي رخ مي‌دهد كه شخصي هذيان‌هايي را در يك بافتي از روابط با ديگر افراد مي‌پروراند.


اختلال روان‌پریشی ناشي از مواد: اين شرايط به دليل استفاده يا ترك برخي مواد، مانند الكل و كوكائين كراك مي‌باشد كه ممكن است باعث توهمات، هذيان‌ها يا گفتار آشفته شود.


اختلال روان‌پریشی ناشي از شرايط پزشكي: توهمات، هذيانها يا ديگر نشانگان ممكن است درنتيجه‌ی بيماري‌هاي ديگري كه عملكرد مغز را تحت تاثير قرار مي‌دهند، مانند جراحت سر يا تومور مغزي، بوجود آيند.


پارافرنيا: شكلي از اسكيزوفرني است كه شروع دير هنگام دارد و در جمعيت‌هاي مسن رخ مي‌دهد.

نشانگان اختلال روان‌پریشی چيست ؟

نشانگان اختلال روان‌پریشی از شخصي به شخص ديگر متغير است و ممكن است حتي در طول زمان تغيير كند. نشانگان عمده توهمات و هذيان‌ها هستند. توهمات تجارب حسي نامعمول يا ادراک چيزهايي هستند كه واقعا حضور ندارند، مانند ديدن چيزهايي‌ كه اينجا نيستند، شنيدن صداها، بوئيدن بوها، داشتن يك طعم يا مزه در دهانتان، و احساس حساسيت روي پوستتان درحالي كه هيچ چيزي بدن شما را لمس نمي‌كند.هذيان‌ها عقايد غلطي هستند كه پايدار و سازمان يافته‌اند و اين‌كه حتي پس از دريافت كردن اطلاعات صحيح و منطقي كنار نمي روند. براي مثال شخصي كه عقيده دارد غذايش زهرآگين است، حتي اگر ثابت شود كه غذا سالم است، او اين هذيان خود را رها نمي‌كند.ديگر نشانگان محتمل بيماري‌هاي روان‌پریشی شامل :

گفتار آشفته يا نامنسجم
تفكر آشفته
رفتار عجيب غريب
حركات آهسته يا نامعمول
از دست دادن علاقه به بهداشت شخصي
از دست دادن علاقه به فعاليت‌ها
مشكلاتي در مدرسه، كار و يا روابط
شيوه‌ی سرد و گسسته همراه با ناتواني در ابراز هيجاني
نوسان‌هاي خلقي يا ديگر نشانگان خلقي، مانند افسردگي يا مانيا

علل اختلال هاي روان‌پریشی چيست ؟

علت واقعي اختلالات روان‌پریشی ناشناخته است اما محققان اعتقاد دارند كه برخي عوامل ممكن است نقشي در اين اختلال بازي كنند. اين‌كه برخي اختلال‌هاي روان‌پریشی گرايش دارند در خانواده ها دوام پيدا كنند، اشاره به اين تمايل يا احتمال دارد که رشد اين اختلال ممكن است ارثي باشد. همچنين عوامل محيطي ممكن است نقشي در تكامل آن بازي كنند که شامل: استرس، سوءاستفاده‌ی دارويي، و تغييرات عمده‌ی زندگي مي‌شوند. علاوه بر اين، افراد مبتلا به اختلال‌هاي روان‌پریشی خاص ممكن است در شيمي خاصي از مغز عدم تعادل داشته باشند. آن‌ها ممكن است خيلي حساس شده باشند يا مقدار زيادي ماده‌ی شيميايي، كه دوپامين نام دارد، توليد كنند. دوپامين يك انتقال دهنده‌ی عصبي است. ماده‌اي كه به سلولهاي عصبي در مغز كمك مي‌كند تا پيام‌ها را به يكديگر ارسال كنند. عدم تعادل دوپامين روي واكنش‌هاي مغز نسبت به محرك‌هاي خاص مانند صداها، بوها، و ديدني‌ها تاثير مي‌گذارد و مي‌تواند منجر به توهم‌ها و هذيان‌ها شود.


اختلال هاي روان‌پریشی چقدر رايج هستند؟

در حدود 1 درصد جمعيت جهان از اختلال‌هاي روان‌پریشی رنج مي‌برند. اين اختلال ها معمولا در اواخر سنين 30-20 سالگي بروز مي كنند و ميزان آن در مردان و زنان حدودا برابر است.


اختلال‌هاي روان‌پریشی چطور تشخيص داده مي‌شوند؟

اگر نشانگان اختلال روان‌پریشی حضور داشته باشند، متخصص يك تاريخچه‌ی پزشكي كامل و معاينه‌ی جسماني براي تعيين علل نشانگان انجام خواهد داد. اگرچه آزمايش‌هاي آزمايشگاهي براي تشخيص ويژه اختلال‌هاي روان‌پریشی وجود ندارد، دكتر ممكن است از آزمون‌هاي گوناگوني مانند تست خون و تصاوير مغزي (مانند اسكن MRI ) براي غير محتمل شمردن بيماري‌هاي جسماني كه دليل اين نشانگانند، استفاده كنند. اگر دكتر دليل جسماني براي اين نشانگان پيدا نكنند، ممكن است شخص را به يك روانپزشك يا روانشناس، متخصصان سلامت رواني كه براي تشخيص و درمان بيماريهاي رواني آموزش ديده‌اند، ارجاع دهد. روانپزشكان از مصاحبه هاي طراحي شده‌ی خاص و ابزارهاي سنجشي براي ارزيابي يك شخص مشكوك به اختلال روان‌پریشی استفاده مي‌كنند.
اختلال‌هاي روان‌پریشی چگونه درمان مي‌شوند؟

اغلب اختلال هاي روان‌پریشی بوسيله‌ی تركيبي از داروها و روان‌درماني درمان شده‌اند.

دارو درماني : داروهاي اصلي استفاده شده براي درمان اختلالات روان‌پریشی، ضدروان‌پریشی ناميده شده‌اند. اين داروها بيماري را درمان نمي‌كنند، اما در مديريت اكثر نشانگان آْزاردهنده‌ی‌ آن مانند هذيان‌ها، توهمات و مشكلات تفكر، بسياراثر بخشند. ضدروان‌پریشی‌ها شامل داروهاي قديمي مانند: Haldol ، thorazine ،Mellaril و داروهاي جديدتر (اغلب نامتعارف ناميده شده‌اند ) مانند: Zyprexa ، Seroquel ،Saphis ، Risperdol ، Invega Geodon ، Clozaril ،Abilify .

اين داروهاي جديدتر درمان خط اولمحسوب مي‌شوند، زيرا عوارض جانبي قابل تحمل‌تري دارند.

روان‌درماني : شيوه‌هاي گوناگوني از روان‌درماني، شامل: فردي، گروهي، و خانواده درماني، ممكن است براي حمايت كمكي از شخص مبتلا به اختلال روان‌پریشی استفاده شود. اكثر بيماران مبتلا به اختلالات روان‌پریشی به عنوان بيمار سرپايي بيمارستان درمان شده‌اند. هرچند به ويژه افراد داراي نشانگان شديد، آن‌هايي كه در خطر صدمه زدن به خودشان يا ديگران هستند، يا آن‌هايي كه به دليل بيماري، در مراقبت كردن از خودشان ناتوانند، ممكن است نياز داشته باشند تا براي بهبود وضعيت‌شان بستري شوند.

چگونه بهبودي از اختلال روان‌پریشی را پايدار و طولاني كنيم؟

هر فردي كه از اختلال روان‌پریشی بهبود يافته، ممكن است به صورت متفاوتي به درمان پاسخ داده باشد. برخي بهبودي سريع نشان مي‌دهند، براي برخي ديگر درمان ممكن است هفته ها يا ماه‌ها به طول بيانجامد. برخي افراد ممكن است نياز داشته باشند با درمان را براي يك دوره‌ی طولاني ادامه دهند و برخي، مانند آن‌هايي كه دوره هاي شديد چندگانه رنج آور دارند، ممكن است نياز داشته باشند تا به صورت نامعين دارو مصرف كنند. در اين موارد، براي كنترل عوارض جانبي، معمولا داروها در كمترين دوز ممكن ارائه مي‌شود.


چشم انداز افراد مبتلا به اختلالات روان‌پریشی چگونه است؟

دورنما بسته به شكل اختلال و افراد متغير است. اين اختلالات درمان پذيرند و اكثر مردم در اثر درمان و مراقبت پيگيرانه بهبودي قابل توجهي خواهند داشت.
آيا اختلالات روان‌پریشی مي‌تواند پيشگيرانه باشد ؟

در مجموع راه پيشگيري اكثر اختلالات روان‌پریشی ناشناخته است. اما مي‌توان با شناخت زود هنگام و انجام درمان، از نشانگان مرتبط پيشگيري نمود. با جستجوي كمك زود هنگام براي نشانگاني كه ظاهر شده‌اند، مي‌توان به كاهش اختلال در روابط، خانواده و زندگي افراد كمك كرد. با اجتناب از مصرف داروها و الكل مي‌توان از ابتلا به اختلالات روان‌پریشی مرتبط با اين مواد پيشگيري كرد.

نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
نظرات
زینب
ایا توهم گذرا با ریسپریدون درمان میشود برای همیشه؟
0.14192s, 21q