آمار مصرف مواد مخدر در دانشجويان

۱۳۹۳/۰۳/۱۰ - ۱۴:۱۲ - کد خبر: 113318
آمار مصرف مواد مخدر در دانشجويان

سلامت نیوز: آمار رسمي و مستندي در مورد ميزان ابتلا به موادمخدر بين دانشجويان کشور از سوي مسئولان ارائه نشده و اين در حالي است که بيشتر مصرف‌کنندگان موادمخدر جوانان و نوجوانان هستند...

اخيرا ستاد مبارزه با موادمخدر اعلام کرده که 4/0 درصد از دانش‌آموزان تجربه يک بار مصرف شيشه را داشتند و همين کافي است تا زنگ خطر رفتارهاي پرخطر را بين جوانان به صدا در بياوريم. ستاد مبارزه با موادمخدر اخيرا شيوع‌شناسي مصرف موادمخدر بين دانشجويان را مورد بررسي قرار داده که نتايج آن نکته‌هاي مهمي را برايمان بازگو مي‌کند. مديرکل دفتر آموزش و تحقيقات ستاد مبارزه با موادمخدر بهترين گزينه بود تا در مورد بررسي اعتياد در دانشجويان در آستانه هفته مبارزه با دخانيات با او گفت‌وگو کنيم. دکتر حميدصرامي در طول مصاحبه تاکيد داشت نتايج اين تحقيق را نبايد به کل دانشجويان کشور تسري داد: «لطفا بنويسيد وضعيت اعتياد بين دانشجويان گروه نمونه.»



شايد بهتر باشد، ‌براي اينكه از نتايج بررسي‌هاي شما از وضعيت اعتياد بين دانشجويان با خبر شويم، اولين سوال را اختصاص دهيم به اينكه هدف شما از اين بررسي چه بوده؟

اين بررسي با عنوان شيوع‌شناسي مصرف موادمخدر ميان دانشجويان دانشگاه‌هاي وابسته به وزارت علوم و بررسي عوامل خطر محافظت‌كننده انجام شده است و در اين تحقيق هم شيوع مصرف مواد بين جمعيت نمونه و هم عواملي كه باعث گرايش به موادمخدر بين دانشجويان مورد مطالعه شده نيز موردارزيابي قرار گرفته است. نتايج اين تحقيق به ما كمك مي‌كند عوامل خطر گرايش دانشجويان به مواد را بشناسيم و براي رفع آن اقدام كنيم.

بيشترين مواد مصرفي بين دانشجويان مورد مطالعه قرارگرفته، مربوط به موادمخدر صنعتي بود يا موادمخدر سنتي؟

نتايج اين بررسي نشان داد، مصرف موادمخدر بين دانشجويان شاخص معتبري است براي سنجش شيوع مصرف؛ به گونه‌اي كه 2 درصد از جمعيت نمونه حشيش، 3/1 درصد ترياك، 7/0 درصد قرص‌ اكس و مورفين، شيشه 6/0 درصد، ‌LSD، كراك هرويين 5/0 درصد و هرويين 4/0 درصد مصرف كردند. نكته مهم در اين تحقيق شيوع‌شناسي مصرف داروها بين دانشجويان سنجيده شده است. از بين داروها، استامينوفن کديين 9 درصد، ترامادول 8/1درصد، ديازپام 6/1درصد، ريتالين 3/1درصد، فلوكستين 9/0درصد، متادون و ديفنوكسيلات 8/0 درصد بيشترين مصرف‌كننده را در بين دانشجويان مورد مطالعه داشته است. در مجموع مي‌توان نتيجه گرفت ميزان شيوع مصرف موادمخدر در بين دانشجويان مورد بررسي 6/2درصد و مصرف داروها 3/10 درصد است.

آيا الگوي مصرف مواد بين دانشجويان با جمعيت عمومي جامعه تفاوت مي‌كند؟

بله، الگوي مصرف در جمعيت عمومي و به ترتيب بيشترين مصرف به اين صورت است: ترياك، شيشه، هرويين فشرده (كراك هرويين)، حشيش و اكس، اما الگوي مصرف بين دانشجويان نمونه تحقيق به صورت حشيش، ترياك، قرص اكس، شيشه، LSD كراك هرويين و هرويين است. نكته مهمي كه اين تحقيق نشان مي‌دهد اين است كه در اكثر موارد، ميزان مصرف مواد بين دانشجوياني كه در منزل مجردي زندگي مي‌كردند بيشتر از دانشجويان خوابگاه و همچنين افرادي است كه در كنار پدر ومادر بودند علاوه بر آن شيوع مصرف بين دانشجويان خوابگاهي نيز بيشتر از دانشجويان بومي بوده كه اين بررسي‌ها نشان مي‌دهد هرچه ميزان حمايت و كنترل والدين بيشتر باشد، زمينه گرايش به رفتارهاي پرخطر كمتر فراهم خواهد شد.

شيوع‌شناسي مصرف موادمخدر در بين دانشجويان با ميزان مصرف موادمخدر ارتباط معني‌دار داشته است يا خير؟

بررسي‌ها تمامي مقاطع تحصيلي ليسانس، فوق‌ليسانس و دكترا را شامل مي‌شود، اما وضعيت تحصيلي دانشجويان و ارتباط آن با موادمخدر سنجيده نشده است ولي آنچه بايد به آن توجه كنيم اين است كه شيوع مصرف موادمخدر در سال گذشته بين دانشجويان روند افزايشي داشته و مصرف مواد بين دانشجويان پسر، 3 برابر دانشجويان دختر گزارش شده در حالي كه مصرف دارو در دختران بيشتر از دانشجويان پسر بوده است. اين اطلاعات در واقع يك زنگ خطر است و بايد در دانشگاه‌ها در مورد انواع موادمخدر اطلاع‌رساني شود و حتي در مورد عوارض خطرناك مصرف خودسرانه داروها نيز با جديت به دانشجويان آموزش دهيم.

شما در بررسي‌تان مصرف داروها را كنار موادمخدر سنجيده‌ايد در حالي كه ممكن است دانشجويي براي اختلال خواب خود قرص ديازپام مصرف كند و اگر بخواهيم مصرف داروها را با سوءمصرف مواد ربط بدهيم، ممکن است خطاي آماري رخ دهد.

ببينيد، سازمان جهاني بهداشت در بحث سلامت اجتماعي، معنوي، رواني و جسمي تاكيد مي‌كند آحاد جامعه حق ندارند به صورت خودسرانه يك ماده را حتي براي يك بار مصرف كنند. چون مصرف آن به مرور زمان باعث وابستگي و سوءمصرف آن ماده مي‌شود و زمينه گرايش به ساير مواد مخدر را هم فراهم مي‌كند. همان‌طور كه گفتم مصرف استامينوفن كديين بيشتر از ساير داروها بوده نبايد اين دارو خودسرانه مصرف شود چون به مرور زمان فرد به آن وابسته‌ مي‌شود و مي‌بيند ديگر اين دارو اثر ندارد، بعد سراغ ماده قوي‌تري مي‌رود و ممكن است ترياك را انتخاب كند، بعد از مدتي مي‌بيند ترياك هم نشاط لازم را به او نمي‌دهد، در نتيجه سراغ مصرف چند ماده‌اي مي‌رود و ممكن است شيشه و مشروبات الكلي و ترياك را با هم مصرف كند، بنابراين ما حق نداريم براي درمان اختلال خواب خود، خودسرانه ديازپام مصرف كنيم يا براي اينكه شب بيدار بمانم، ريتالين بخوريم، چون تمام اين دارو‌ها به مرور زمان ايجاد وابستگي مي‌كنند.

برگرديم به بحث موادمخدر، اين روزها خيلي گفته مي‌شود كه در مورد موادمخدر بايد اطلاع‌رساني شود و شايد به نظر مي‌رسد جوانان تا حدي با خطرهاي مواد آشنا هستند، پس چه دلايلي آنها را به سمت مصرف موادمخدر سوق مي‌دهد؟

در بررسي‌ها يكي از موارد مهم علت‌ مصرف مواد بوده است. مهم‌ترين دلايلي كه دانشجويان براي مصرف مواد ذكر كردند، تجربه آن و احساس خوب داشتن است ولي در مورد مصرف داروهايي مانند ريتالين و ترامادول، آرامش پيدا كردن، بهترخوابيدن و كاهش دردهاي جسماني مهم‌ترين دلايل مصرف ذكر شده است، اما از همه اينها مهم‌تر عوامل خطر گرايش به موادمخدر در بين دانشجويان است كه چند اولويت را دربرمي‌گيرد: عصبانيت و پرخاشگري، مصرف مواد بين دوستان و خانواده و نگرش مثبت نسبت به مواد. به اين اولويت‌ها بايد چند عامل ديگر را هم اضافه كنيم؛ اضطراب و افسردگي، استرس، عزت‌نفس پايين و هيجا‌ن‌طلبي. اين عوامل خطر اين پيام را به ما مي‌رساند كه بايد از دوران مدرسه مهارت كنترل خشم را به بچه‌ها آموزش دهيم و ارتباطات اجتماعي آنها اعم از ارتباط با دوستان و آموزش نگرش منفي به مواد را در همان سنين در بچه‌ها ايجاد کرد. خانواده نقش مهم‌تري در بالابردن مهارت‌هاي اجتماعي بچه‌ها ايفا مي‌كند اما متاسفانه بسياري از والدين مهارت‌هاي فرزندپروري را بلد نيستند.

شايد بتوان گفت بسياري از والدين به واسطه اينكه فرزندشان وارد دانشگاه مي‌شود، تصور مي‌كنند اطلاعاتش در مورد هر موضوعي بيشتر از آنهاست و او را رها مي‌كنند، درحالي كه شايد بيشتر نيازمند آموزش باشد!

كاملا درست است. بررسي‌ها نشان داده، 56 درصد گروه نمونه در مورد موادمخدر و روانگردان اطلاعات كافي نداشتند و 76درصد آنها از روي كنجكاوي، مواد مصرف كردند و 27 درصد نيز امتحان كردن مواد را براي يك‌بار بي‌خطر مي‌دانستند. همچنين اعضاي خانواده دانشجوياني كه مواد مصرف مي‌كردند نيز اهميت دارد چون 5/2 درصد آنها پدر مصرف‌كننده و 5/1 درصد تا 4/0 درصد آنها ساير اعضاي خانواده‌‌شان مصرف‌كننده بودند. دوست مصرف‌كننده نيز اهميت دارد چون ضريب خطا را براي رفتار پرخطر افزايش مي‌دهد. بين مصرف‌کنندگان دوست مصرف‌كننده حشيش 9درصد، ترياك 7 درصد، اكس 4درصد، هرويين، كراك و شيشه 3 درصد، ريتالين 6 درصد و ترامادول 13 درصد گزارش شده است، بنابراين خانواده و دوستان نقش بسيار مهمي در پيشگيري از اعتياد جوانان ايفا مي‌كنند.

منبع:هفته نامه سلامت

نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
0.23143s, 19q