مگر ما دیزلیم؟

۱۳۹۳/۰۶/۰۸ - ۱۳:۵۸ - کد خبر: 119055
مگر ما دیزلیم؟

سلامت نیوز: از زمان هوخشتره الی زماننا هذا، هیچ دولتی به اندازه دولت‌های نهم و دهم درآمد نداشته است. آن‌وقت در زمان حاکمیت پردرآمدترین دولت‌های تاریخ، برای پایین نگه داشتن مصنوعی قیمت‌ها، هر بنجلی از هر جای دنیا به دستشان رسیده وارد کرده و به خورد ملت داد‌ه‌اند.

اگر یکی از شروط مهم و اساسی توسعه پایدار را داشتن ملتی سالم، سرزنده و با نشاط می‌دانیم باید سلامت غذایی در اولویت‌های دولت ما باشد.

به گزارش سلامت نیوز به نقل از نامه نیوز، بر اساس محکمات تاریخی که حتی مو در مقیاس نانو هم لای درزش نمی‌رود، از زمان هوخشتره الی زماننا هذا، هیچ دولتی به اندازه دولت‌های نهم و دهم درآمد نداشته است. آن‌وقت در زمان حاکمیت پردرآمدترین دولت‌های تاریخ، برای پایین نگه داشتن مصنوعی قیمت‌ها، هر بنجلی از هر جای دنیا به دستشان رسیده وارد کرده و به خورد ملت داد‌ه‌اند. روغن نخل مواد اولیه تولید ترکیب سوخت طبیعی biodiesel یا بیو زیست است,(١) این ماده خام پس از استخراج در عملیات شیمیایی بیواستری، تبدیل به ماده اولیه سوخت طبیعی دیزلی شده و براساس استاندارد N١٤٢١٢ اروپا مجوز توزیع در جایگاه‌های سوخت را دریافت کرده است.

تازه این طور نیست که اروپایی‌ها اجازه داده باشند که مردم باکشان را با سوختی که از روغن نخل به دست آمده پر کنند، خیر! این ترکیب تنها زمانی می‌تواند به‌عنوان سوخت استفاده شود که در ترکیب سایر سوخت‌های طبیعی قرار گیرد و کم‌تر از ١٢درصد از سوخت زیستی را تشکیل دهد. ترکیب پالم با اتانول طبیعی -که از پساب کارخانه¬های شکر به دست می‌آید- سوخت زیستی مناسبی برای موتورهای دیزلی است که در برخی از کشورهای شرق اروپا و آمریکای جنوبی مانند برزیل مجوز تولید آن صادر شده است. چرا به کار بردن سوخت به دست آمده پالم را محدود به ١٢درصد کرده‌اند؟ زیرا سوزاندن فقط یک سانتی‌متر مکعب روغن خالص پالم فضایی بین ١٠ تا ١٤ متر مکعب هوا را آلوده می‌کند و به مرز خطرناک می‌رساند. پالم بیش از آن‌که یک محصول خوراکی انسانی باشد، یک سوخت طبیعی به شدت آلوده‌کننده است.(2)

فکرش را بکنید اگر در یک آشپزخانه بزرگ ١٢ متری یعنی سه در چهار و ارتفاع دو و نیم متر مشغول آشپزی باشید، فقط دو سی‌سی روغن پالم در ته ماهیتابه باقی مانده باشد و غفلتاً بسوزد ممکن است کارتان به بیمارستان بکشد.

کاری که از ‌سال ١٣٨٤ به بعد معمول شده و متاسفانه هنوز ادامه دارد این است که تولیدکنندگان، بخش اعظم روغن‌های خوراکی خصوصاً روغن‌های سرخ‌کردنی را اولاً به دلیل ارزانی و ثانیاً به تصور این‌که این روغن در برابر حرارت مقاوم‌تر از دیگر روغن‌ها است به روغن نخل اختصاص داده‌اند. درحالی‌که بنا به اظهار آقای محمدعلی ایمانی فوق‌تخصص تغذیه و رژیم‌های غذایی و مدرس صنایع لبنی، روغن نخل تنها به صورت خام و آن هم به صورت بسیار محدود در زنجیره غذایی انسان می‌تواند استفاده شود. در صنایعی که از این روغن استفاده می‌کنند، روغن پالم را در آخرین مراحل تولید، پس از فرآیندهای حرارتی به محصول اضافه می‌کنند تا ریسک سرطان‌زایی آن را کاهش دهند. زیرا ترکیب شیمیایی روغن پالم در دمای بالاتر از دمای اتاق (١٨درجه) به شدت شکننده است و در دمای بالاتر از ٤٣ درجه سانتی‌گراد زنجیره‌های بلند آن شکسته شده و ترکیبات جدید زنجیره‌ای تشکیل می‌شود که به شدن خطرناک است و ریسک سرطان‌زایی در بدن موجودات زنده را بالا می‌برد,(3)

استفاده محدود از هر نوع ماده غذایی منجمله روغن پالم مستلزم آن است که از مواد تشکیل‌دهنده هر نوع غذایی که در منزل طبخ، به صورت آماده و یا نیمه آماده خریداری و یا در رستوران و میهمانی صرف می‌شود مطلع باشیم. وقتی برچسب روغن خوراکی، مواد غذایی آماده و نیمه آماده ناخوانا، مبهم، گمراه‌کننده، غلط‌انداز و در برخی موارد فریبکارانه است و وقتی بسیاری از شیرینی‌ها، کیک‌ها و نان‌های صنعتی و نیمه صنعتی اصلاً برچسب ندارند و وقتی روی ظرف روغن‌نباتی‌ها، عکس گل آفتابگردان اما داخل آنها روغن نخل است، چگونه می‌توانیم حد و اندازه نگه داریم و مصرف این نوع ماده خطرناک بیماری‌زا را کنترل کنیم. استفاده محدود مستلزم آن است که وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و سازمان استاندارد بر خوانا بودن، شفافیت، صداقت و قابل فهم بودن برچسب‌های مواد غذایی نظارت کامل داشته باشند و از پخش و عرضه کالاهای ساخته‌شده در واحدهای تولیدی متخلف جلوگیری کنند.

روغنی که در دمای ٤٣ درجه سانتی‌گراد زنجیره‌های بلند آن شکسته می‌شود و ریسک سرطان‌زایی موجودات زنده را افزایش می‌دهد، چرا باید در ترکیب روغن‌های مخصوص سرخ‌کردنی وجود داشته و در غذاها، شیرینی‌ها، کیک‌ها، شکلات‌ها، چیپس‌ها، غلات حجیم‌شده و میان‌وعده‌های غذایی که در حرارت بالای ١٠٠ و ١٨٠ درجه سانتی‌گراد پخته و آماده می‌شود استفاده شود. اسلام، جسم را امانت پروردگار، حفظ سلامتی را وظیفه و زیان رساندن به جسم را گناه می‌داند. دور از ذهن نیست که ریشه بسیاری از دستورات دینی ما در حفظ نظافت و پاکی و نیز بسیاری از تعالیم شرع مقدس در حلال و حرام‌های مختص مأکولات و نوشیدنی‌ها در اهمیت دادن شارع مقدس به سلامتی جسم، شادابی، نشاط، سرزندگی و طول عمر باشد. شایسته کشور اسلامی و انقلابی ایران نیست که نرخ رشد سرطان ما بالاترین در جهان و سکته‌های مغزی و قلبی دومین عامل مرگ و میر، و بیماری‌های قلبی و عروقی در کشور ما امری عادی و معمولی باشد.

اگر یکی از شروط مهم و اساسی توسعه پایدار را داشتن ملتی سالم، سرزنده و با نشاط می‌دانیم باید سلامت غذایی در اولویت‌های دولت ما باشد. دولت یازدهم با همان وسواس و سرعت و دقتی که مشغول بازسازی و ترمیم ویرانگری‌های دولت‌های نهم و دهم در عرصه‌های اجتماعی، سیاسی، روابط دوجانبه و بین‌المللی، اقتصادی، محیط‌زیست و دیگر شئون دولتی و ملی است، باید رسیدگی عاجل و همه‌جانبه به بهداشت در زمینه‌های درمان و پیشگیری را نیز سرلوحه اقدامات خود قرار دهد. بخش بزرگی از اقدامات پیشگیرانه در بخش سلامتی مربوط به اصلاح الگوی مصرف مواد غذایی است. از آن‌جا که ریشه پرشماری از بیماری‌ها خصوصاً سرطان‌ و بیماری‌های قلبی و عروقی به عادات غذایی برمی‌گردد، بازسازی ویرانگری‌های دولت‌های نهم و دهم در این زمینه امری گریزناپذیر و ممنوعیت به کار بردن روغن نخل در هر نوع محصول غذایی ضروری است.

منبع: ١-روزنامه خراسان ٢٠/٥/٩٣ / ٢-همان منبع / ٣-همان منبع

نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
0.29338s, 18q