ایراني‌ها در ميان خطرناك‌ترين رانندگان جهان!

۱۳۹۳/۰۶/۲۷ - ۱۰:۰۲ - کد خبر: 120819
ایراني‌ها در ميان خطرناك‌ترين رانندگان جهان!

سلامت نیوز: بنابر اعلام سازمان جهاني بهداشت (WHO)، سالانه بيش از يك ميليون و 200 هزار نفر در جهان در سوانح رانندگي كشته مي‌شوند كه اين رقم در كشورهاي در حال توسعه يك كشته در هر 25 ثانيه است.

به گزارش سلامت نیوز به نقل از روزنامه آرمان، بر اثر حوادث جاده‌اي سالانه بيش از 20 ميليون نفر نيز مجروح مي‌شوند كه اين آمار بالا حوادث رانندگي را به هشتمين عامل اصلي مرگ‌ومير در جهان تبديل كرده بطوري‌ كه، ميزان تلفات حوادث رانندگي با تلفات بيماري‌هاي مرگبار و واگيردار نظير مالاريا برابري مي‌كند. بنابر پيش‌بيني‌هاي سازمان جهاني بهداشت در صورت عدم اتخاذ تصميمات مناسب، سوانح جاده‌اي تا سال 2030 ميلادي به پنجمين عامل اصلي مرگ‌ومير تبديل خواهند شد. اما وقتي صحبت از قوانين رانندگي به ميان مي‌آيد، هيچ يك از كشورها در اين زمينه به هم شبيه نيستند و قوانين رانندگي آنها با يكديگر متفاوت است. به عنوان مثال در لبنان، علائم و چراغ‌هاي راهنمايي و رانندگي به صورت سنتي و با هرج و مرج نصب شده‌اند بطوري كه، در اين كشور با وجود قوانين و مقررات متعدد، تعداد تابلوهاي راهنمايي و رانندگي كم است. در برخي كشورهاي جهان نيز رانندگان وقتي در ميدان در تردد هستند، حق تقدم با آنهاست در حالي كه در برخي كشورهاي ديگر حق تقدم با راننده‌اي است كه وارد ميدان مي‌شود. براي افرادي كه با اين قوانين آشنايي ندارند، اين مساله مي‌تواند گيج‌كننده باشد. به گزارش پايگاه اينترنتي «ريچست»، سازمان جهاني بهداشت (WHO)، اطلاعات مربوط به تمام عوامل مرتبط با سلامت جامعه از قبيل نرخ سوانح رانندگي كه منجر به مرگ مي‌شوند را نيز جمع‌آوري مي‌كند. بنابر اعلام اين سازمان، كشورهايي كه بيشترين ميزان تلفات جاده‌اي را دارند به ترتيب شامل موارد ذيل مي‌شوند كه اعداد اعلام شده، نرخ مرگ‌ومير به ازاي هر 100 هزار نفر است.

كشور جزيره‌اي نيووي
كشور جزيره‌اي «نيووي» در اقيانوس آرام جنوبي و در 2400 كيلومتري نيوزيلند قرار دارد. اين كشور جزيره‌اي در سه گوشه ميان «تونگا»، «ساموآ» و جزاير «كوك» قرار گرفته است. جمعيت اين كشور تنها 1200 نفر است و با اين جمعيت اندك تصورش را هم نمي‌شود كرد كه اين كشور سالانه شاهد از دست‌دادن افراد زيادي در تلفات جاده‌اي باشد. نرخ رشد جمعيت اين كشور نيز منفي است بطوري كه، جمعيت اين كشور حدفاصل سال‌هاي 2010 تا 2014 ميلادي حدود 200 نفر كاهش داشته است. نرخ تلفات اين كشور در سوانح رانندگي به ازاي هر 100 هزار نفر 68. 3 نفر است. شايد براي تردد در اين كشور كه تنها 260 كيلومترمربع وسعت دارد، دوچرخه و اتوبوس‌هاي كوچك نيز كفايت كند.
جمهوري دومينيكن
در اين كشور نيز قوانين راهنمايي و رانندگي در جاده‌ها و خيابان‌ها به خوبي رعايت نمي‌شوند. به عنوان مثال چراغ قرمز براي بسياري از شهروندان آن حكم تابلوي رعايت حق تقدم را دارد و ممنوعيت انحراف به چپ در اينجا تقريبا بي‌معني است. اينگونه شيوه‌هاي رانندگي سبب تلفات رانندگي فراواني در اين كشور مي‌شود كه بيشتر اين تلفات بر اثر برخورد خودروها به ويژه از قسمت جانبي اتومبيل رخ مي‌دهند. گويا در اين كشور كه با داشتن 7/41 كشته به ازاي هر 100 هزار نفر در رتبه دوم بيشترين تلفات حوادث رانندگي قرار دارد، روش بوق‌زدن بيش از ترمز گرفتن به كار گرفته مي‌شود.
تايلند
به داشتن آب و هواي حاره‌اي و استوايي معروف است اما چندين منطقه كوهستاني نيز دارد. در يك سانحه رانندگي كه در فوريه 2014 ميلادي بين يك دستگاه اتوبوس مدرسه و يك دستگاه كاميون رخ داد، 15 تن كشته و بيش از 30 نفر مجروح شدند. بنابر آمار WHO، نرخ تلفات سوانح جاده‌اي تایلند به ازاي هر 100هزار نفر 1/38 نفر است.
ونزوئلا
با نرخ 2/37 كشته به ازاي هر 100 هزار نفر، يكي از خطرناك‌ترين مكان‌ها براي رانندگي محسوب مي‌شود.
ايران
ايران از نظر جغرافيايي شباهت بسياري با كشور همسايه خود عراق دارد. ميانگين سن در اين كشور 28 سال است و 10 درصد از جمعيت آن را نيز افراد بالاي 55 سال تشكيل مي‌دهند. اما تنها شباهت ايران با عراق، وضعيت جغرافيايي نيست بلكه اين دو كشور از نظر تلفات رانندگي نيز وضعيت تقريبا مشابهي دارند. نرخ تلفات حوادث رانندگي در ايران به ازاي هر 100 هزار نفر، 1/34 نفر برآورد شده است.
نيجريه
پرجمعيت‌ترين كشور آفريقايي كه بيش از 250 قوميت را در خود جاي داده، نيجريه است. نرخ تلفات جاده‌اي در اين كشور به ازاي هر 100 هزار نفر، 7/33 نفر است.
عراق
اين كشور نيز همانند ساير كشورهاي حاضر در اين فهرست كمترين جمعيت بالاي 55 سال را دارد. جمعيت بالاي 55 سال در اين كشور 4/6 درصد است اما سن تا چه اندازه مي‌تواند بر ميزان اين تلفات حوادث رانندگي موثر باشد؟ آمارها نشان مي‌دهد هرچه جمعيت افراد مسن كمتر باشد يا جمعيت افراد جوان بيشتر باشد، اين عامل احتمالا بر افزايش تلفات رانندگي موثر است. به عنوان مثال در كانادا كه يك سوم جمعيت آن را افراد بالاي 55 سال تشكيل مي‌دهند، نرخ تلفات ناشي از حوادث رانندگي به ازاي هر 100 هزار نفر تنها چهار نفر است. مطالعات رفتارشناختي و روانشناسي نيز نشان مي‌دهد كه جمعيت جوان در هنگام رانندگي بي‌دقت‌تر هستند كه اين مساله چاشني اصلي سوانح رانندگي است. بنابر آمار از هر 100 هزار نفر در عراق، 5/31 نفر قرباني سوانح رانندگي مي‌شوند.
گينه بيسائو
اين كشور با گينه و سنگال هم مرز است و يك ميليون و 700 هزار نفر جمعيت دارد. نرخ تلفات جاده‌اي در اين كشور به ازاي هر 100 هزار نفر، 2/31 نفر است.
عمان
اين كشور ساحلي خليج فارس درست پايين عربستان سعودي و امارات متحده عربي قرار دارد. جاده‌هاي اين كشور در شمال كوهستاني و در جنوب كويري و مستقيم است. بسياري از سوانح جاده‌اي در اين كشور براثر توفان شن يا گرد و غبار و محدودشدن ديد رانندگان رخ مي‌دهند. نرخ تلفات ناشي از سوانح رانندگي در اين كشور به ازاي هر 100 هزار نفر، 4/30 نفر است.
چاد
چاد با 11 ميليون نفر جمعيت نسبت به ساير كشورهاي آفريقايي، كشور نسبتا كوچكي محسوب مي‌شود. اين كشور 40 هزار كيلومتر جاده دارد و از هر 100 هزار نفر 7/29 نفر در اين كشور قرباني سوانح رانندگي مي‌شوند.
نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
نظرات
کنجکاو
پرونده های قضایی این کشور که تعدادش با کشور هندوستان با جمعیت ملیاردیش برابری میکند بخش اعظمش مربوط به تصادفات است!!!

پس با قطار سرتاسری وکاهش تصادفات قوه قضائیه هم بارکاریش کاهش می یابد،مهاجرت کم میشود،حاشیه نشینی کم میشود،دسترسی مردم به مراکز تخصصی سریع تر وراحتر میشود، نیاز به داروها وتجهیزات پزشکی واورژانس هوایی کاهش می یابد،بیماریهای ناشی از آلودگی محیط زیست وسرطانها کاهش می یابد ودر نتیجه نیاز به پیوند اعضا کاهش می یابد!هم دهنده پیوند کم میشود وهم گیرنده!!!


درست است که درآمد برخی مشاغل کاهش می یابد ولی به فرموده قران که نجات جان یک نفر همانا زنده کردن کل مردم است عمل شده واقتصاد مملکت نیز شکوفا خواهد شد.
پیشگیری از تصادفات با ریل گذاری شهری وسرتاسریالویت اول بهداشتی کشور
بزرگترین معضل اجتماعی قابل پیشگیری یعنی تصادفات ومرگ ومیر مردم ومعلولیت آنها را ندیدن ودنبال گرفتن بودجه بیشتر برای چاپ مقاله ISI و تولید به اصطلاح علم بودن نهایت بی انصافی را نشان میدهد!کوریم یا خودمان را به کوری زده ایم؟آمار بستریهای تصادفات (بخش تروما وجراحی مغز وICU) بیشتراز سایر موارد است.فردا خیلی دیر است !اگر میخواهیم جلوی کاهش اجباری جمعیت ومعلولیت مردم را بگیریم اگر میخواهیم تعداد بیماران بستری کم شود اگر میخواهیم بودجه درمانی کشور کاهش یابد اگر میخواهیم آلودگی هوا کاهش یابد اگر میخواهیم افسردگی مردم کم شود اگر میخواهیم آلودگی صوتی کم شود همه وهمه بایک رویکرد همه جانبه برای حل معضل تصادفات رانندگی با محوریت سلانت امکان پذیر است!قطار شهری الکترونیک(نه صرفا مترو) وقطار سرتاسری الکترونیک به تمامی مغضلات بالا پایان خواهد داد.کشور چین بهترین قطارهای الکترونیک را دارد وارزانتر تولید میکند.به جای واردات خودرو چینی وساخت خودروی غیر استاندارد به فکر لوکوموتیو الکترونیکی شهری وبین شهری باشیم.بسته های بهداشتی عاری از پیشگیری از تصادفات که الویت اصلی مردم ماست هیچ مشکلی را حل نخواهد کرد.....
غزل
اگه ابن موتوری ها نبودند. ابن عابرام به موقع از خیابان رد میشدند عالی میشد.
0.19064s, 21q