بنزین پتروشیمی تا 60 دلار گرانتر از بنزین وارداتی است

۱۳۹۳/۰۹/۰۲ - ۰۰:۱۴ - کد خبر: 128267
بنزین پتروشیمی تا 60 دلار گرانتر از بنزین وارداتی است

سلامت نیوز :این که می گویند «از قضا سرکنگبین صفرا فزود!» ضرب المثلی است که به شیرینی، حال و هوای بنزینی کشور را شرح می دهد.
ماجرای بنزینهای آلوده که از خاطرمان نرفته است. در سال ١٣٨٨ برای جبران کم و کسری ناشی از تحریمها در بازار بنزین، دولت به ناگزیر به پتروشیمی ها رو کرد و از آنها کمک گرفت. این راهکار(تولید بنزین در پتروشیمی ها) چنان تحول عظیمی بود که وزیر وقت در مصاحبه با رسانه ها در معرفی این ابتکار خلاقانه هدف از اجرای این طرح را به نمایش گذاشتن توانایی کشور برای تامین بنزین از منابع داخلی اعلام و تصریح کرد: «هزینه تولید هر تن بنزین در این مجتمع‌ها(سه مجتمع پتروشیمی که دولت وقت در آن زمان به آنها تکلیف کرده بود خط تولید خود را به این سمت تغییر دهند) ٣٠ تا ٦٠ دلار بالاتر از قیمت بین‌المللی است که این از نظر اقتصادی به صرفه نیست؛ از سوی دیگر پتروشیمی به عنوان بنگاه اقتصادی باید تولیداتش را به واحدهای دیگر کشور عرضه کند.»

به گزارش سلامت نیوز به نقل از شانا اکنون که مرحله نوینی را از نظر ثبات سیاسی و اقتصادی در کشور می گذرانیم، عده ای بدون در نظر گرفتن این واقعیت که بنزین جعلی پتروشیمی ها هر تن ٣٠ تا ٦٠ دلار گرانتر از قیمت بنزین وارداتی تمام می شود، وارد عرصه نقد واردات بنزین شده اند. این در حالی است که اگر خسارت حذف ریفورمیت از چرخه تولید کشور را در مجتمع های پتروشیمی برآورد کنیم، این میزان خسارت به مراتب بیشتر می شود. به عبارتی ریفورمیتی که باید در چرخه تولید پتروشیمی ها به گردش درآید، برای خود پتروشیمی ها کالایی حیاتی و استراتژیک است که اگر از چرخه تولید حذف شود، ناگزیر باید وارد شود و به این ترتیب قیمت تمام شده بنزین با استفاده از ظرفیتهای پتروشیمی، به مراتب بالاتر می آید.

اگر در کنار ضرر اقتصادی، آثار زیانبار زیست محیطی سوختن بنزن و آروماتیکها را هم اضافه کنیم، تازه در می یابیم که چرا به این خلاقیت، کسی جز دولت دهم تن نداد و چرا هیچ کشوری در دنیا به این روش بنزین تولید نمی کند!

در حقیقت این سرکنگبین بلایی بر سر صفرای ملت آورد که نه تنها حالش بهتر نشد که نسلی را گرفتار عواقب این تصمیم کرد. نسلی که امروز بسیاری از بیماریهای تنفسی و علاج ناپذیر را در کمتر از سی سالگی تجربه می کند.

درست است که بنزین در جای خود تحت هر شرائطی موجب آلودگی و ضرر است، اما همه دنیا با راهکارهایی مانند استانداردهای اجباری، میزان آلایندگی آن را می کاهند. روی هر پاکت سیگار نوشته شده است که دخانیات عامل اصلی سرطان و امراض قلب و ریه و خون است. با این همه، باوجود پذیرش اصل آلایندگی و مضر بودن آن، کمپانیها می کوشند از طریق کارهای آزمایشگاهی قطران و نیکوتین ناشی از سوختن هر نخ سیگار را به حداقل کاهش دهند. نکته ای که در قبال بنزین هم باید مورد توجه قرار گیرد.

بنابراین به جای آن که چکش را برداریم و توی مخ خودمان بکوبیم، باید روشهایی را برای کاستن از زیانهای به کار بردن وسائط نقلیه و سوختن بنزین، تجربه کنیم.

همه کاری که باید بکنیم در این سیاست کلان ریشه دارد که؛
ـ وسائط نقلیه عمومی را گسترش دهیم تا بنزین کمتری مصرف کنیم و هوای بهتری داشته باشیم.
ـ با نصب کاتالیستها خروجی دود اگزوز خودروها را کاهش دهیم و نگذاریم مواد آلاینده در سطح شهرها به راحتی پخش شود.
ـ بهترین و به صرفه ترین وسائل حمل و نقل را با استفاده از فناوری روز و روشهای امروزینه به کار گیریم.
ـ مصرف سوخت را با بهره گیری از لوازم و ابزار امروزینه در امور گرمایشی خانه ها پایین بیاوریم.
ـ صنایع خود را به سوخت پاک برسانیم.
ـ و...
درباره روشهای کاهش مصرف و ابزارهای جلوگیری از آلودگی هوا حرف و حدیث فراوان است. همه دنیا به سوی بنزینهایی گرایش پیدا کرده است که در حد ممکن زیانهای کمتری را متوجه محیط زیست کند و از دیگرسو فناوریها را چنان مورد بازنگری قرار داده اند که میزان آلایندگی به حداقل برسد.

فهم آنچه دنیا به آن رسیده است و اجرا می کند، خیلی دشوار نیست، مگر این که خودمان را به خواب زده باشیم که آدم خواب را می شود بیدار کرد، اما...

نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
0.701s, 19q