ضعف سیستم بهداشتی و درمانی در مبارزه با سرطان

وزارت بهداشت از سیاسی کاری در حوزه درمان اجتناب کند

۱۳۹۳/۰۹/۰۵ - ۱۳:۰۴ - کد خبر: 128849
وزارت بهداشت از سیاسی کاری در حوزه درمان اجتناب کند

سلامت نیوز: بر هیچ کس خدمات و شایستگی دکتر هاشمی پوشیده نیست بخصوص این که امید می رود مزایای طرح تحول نظام سلامت کشور دغدغه های درمانی مردم را در آینده ای نزدیک مرتفع کند اما انکار شیوع روز افزون سرطان در ایران و مقایسه آن با کشورهای اروپایی از دکتر هاشمی بعید بود ایشان به درستی اذعان کردند که سونامی سرطان در ایران واقعیت ندارد اما انتظار می رفت ذکاوت و هوشمندی ایشان به کار آمده و در حالیکه فرصت مناسبی برای پیشگیری سطح یک و دو که همانا جلوگیری از بروزسرطان از طریق آگاه سازی شهروندان جامعه نسبت به عوامل سرطان زا و اقدام برای تشخیص زودرس آن فراهم بود با کمک و همدلی خود مردم و امکانات مجموعه تحت مدبریت از این فضای احساسی به نفع خود مردم بهره می گرفتند.

به گزارش سلامت نیوز، بی‌نظیر جلالی روانشناس در پایگاه خبری آفتاب نوشت:در حال حاضر بیش از 7 میلیون نفر در جهان در اثرابتلا به سرطان جان خود را از دست می دهند و پیش بینی می شود که تعداد موارد جدید ابتلا تا سال 2020سالانه از 10میلیون نفر به 15 میلیون نفر برسد که بنا به آمار شیوع این بیماری درکشور ما و به نسبت سالهای گذشته رو به افزایش بوده به طوري که سومین عامل مرگ و میر و دومین گروه بزرگ ازبیماريهاي مزمن غیر قابل انتقال را به خود اختصاص داده است.


این روزها شنیدن واژه سرطان دربین شهروندان جامعه رایج و عادی شده است و تقریباً همه افراد به صورت مستقیم و با غیر مستقیم در جریان پیگیری های درمانی و مشکلات و درد ناشی از این بیماری در مبتلایان هستند. این در حالیست که خبر درگذشت یکی دو نفر از هنرمندان کشور در اثر ابتلا به سرطان جامعه را در بهت و تاسف فرو برده و متاسفانه این موضوع (شیوع روز افزون سرطان در کشور) به مانند دیگر موضوعات اجتماعی با جار و جنجال عده‌ای رنگ و بوی سیاسی به خود گرفت.

در همین ارتباط یادآوری نکاتی چند ضروریست سرطان دومین عامل مرگ ومیر در کل جهان و پس از بیماری های قلبی و عروقی است به همین دلیل سرطان یک مشکل مهم بهداشت عمومی تلقی شده وبه خاطر خسارات زیادی که به لحاظ اقتصادی واجتماعی و.......به بار می آورد دولتها را تحت تأثیرخود قرارمی دهد. در حال حاضر بیش از 7 میلیون نفر در جهان در اثرابتلا به سرطان جان خود را از دست می دهند و پیش بینی می شود که تعداد موارد جدید ابتلا تا سال 2020سالانه از 10میلیون نفر به 15 میلیون نفر برسد که بنا به آمار شیوع این بیماری درکشور ما و به نسبت سالهای گذشته رو به افزایش بوده به طوري که سومین عامل مرگ و میر و دومین گروه بزرگ ازبیماريهاي مزمن غیر قابل انتقال را به خود اختصاص داده است.

در همین ارتباط و طی دهه گذشته متولیان امر اعم از کارشناسان ، پزشکان ، روانشناسان و ... در تلاشی دیرهنگام اما مستمر نسبت به اطلاع رسانی و آگاه سازی شهروندان اقدام نمودند چراکه بنا به تحقیقات علمی معتبر صرفا 5% تا 10% سرطان ها با عوامل ژنیتیکی مرتبط است و این بیماری مهلک با برنامه ریزی و سیاست گذاری مناسب دولتها قابل پیشگیری می باشد این مساله از آن جهت قابل تامل است که کشور ما به عنوان یکی از کشورهای در حال توسعه که سبک زندگی شهروندانش به نسبت گذشته تغییر کرده است نیازمند توجه،اطلاع رسانی و اقدامات درست و به موقع است که یکی از این اقدامات اساسی حساس کردن مردم به بیماری سرطان و در نهایت اصلاح سبک زندگی آنهاست از آنجا که سبک زندگی انسانها متاثر از وضعیت اقتصادی و اجتماعی افراد ،فعالیتها ،عادات کاری ،عادات بهداشتی (اعتیاد به الکل و سیگارو...)عقاید فرهنگی بر تغذیه و سلامتی و......می باشد اصلاح آن نیاز به فرهنگ سازی و آموزش های صحیح دارد.

متاسفانه در حالی که انتظار می رفت مرگ دو نفر از چهره های مشهور و شرکت آحاد مردم در این سوگواری ها به کمپینی در راستای حساس سازی و پیشگیری از سرطان تبدیل شود و توجه هرچه بیشتر مسولین و مردم به نسبت سرطان و میزان شیوع و بروز آن در کشور به مساله ای ملی و همگانی تبدیل شود اظهارات وزیر محترم بهداشت شوک عجیبی بود که بر دست اندرکاران این تلاش جمعی وارد آورد.

بر هیچ کس خدمات و شایستگی دکتر هاشمی پوشیده نیست بخصوص این که امید می رود مزایای طرح تحول نظام سلامت کشور دغدغه های درمانی مردم را در آینده ای نزدیک مرتفع کند اما انکار شیوع روز افزون سرطان در ایران و مقایسه آن با کشورهای اروپایی از دکتر هاشمی بعید بود ایشان به درستی اذعان کردند که سونامی سرطان در ایران واقعیت ندارد اما انتظار می رفت ذکاوت و هوشمندی ایشان به کار آمده و در حالیکه فرصت مناسبی برای پیشگیری سطح یک و دو که همانا جلوگیری از بروزسرطان از طریق آگاه سازی شهروندان جامعه نسبت به عوامل سرطان زا و اقدام برای تشخیص زودرس آن فراهم بود با کمک و همدلی خود مردم و امکانات مجموعه تحت مدبریت از این فضای احساسی به نفع خود مردم بهره می گرفتند.

بدیهی ست که بسیاری از عوامل سرطانزا با آگاه سازی و اقناع و مدیریت دولت قابل کنترل است و برخی دیگر مانند نوع تغذیه مردم مانند استفاده حداقلی ازغذاهای فست فودی که متاسفانه این روزها بسیار مورد پسند جوانان است و یا استفاده زیاد از رنگ مو در خانم ها ، عدم تحرک کافی و همبستگی بالای چاقی و سرطان ،حساس سازی برخی از شاغلین در محیط های کاری که آلودگی های محیطی در آن زیاد است و دادن آموزش های لازم به آنها، استعمال سیگار و قلیان در جوانان که اخیرا زنان و دختران جوان بیشتر از گذشته به آن گرایش پیدا کرده اند و...مواردی است که با آموزش صحیح و فرهنگ سازی مناسب در جامعه قابل انجام است.

با توجه به این که خود سرطان هزینه های مالی و عاطفی زیادی را به اطرافیان و خانواده بیماران مبتلا وارد می کند حمایت های مالی و روانشناختی از خانوده ها و مراقبین می بایست در اسرع وقت در دستور کاروزارت بهداشت قرار گیرد همچنین آموزش های لازم در جهت مقابله با استرس و اضطراب ناشی زندگی ماشینی و موقعیت های تنش زای افراد از مواردی ست که می تواند در پیشگیری از بیماری های مختلف از جمله سرطان تاثیر گذار باشد چنانکه ثابت شده است که اضطراب و استرس موجب تضعیف سیستم دفاعی بدن و کاهش کارایی سیستم دفاعی بدن می شود و اینجاست که امکان ابتلا به انواع بیماری ها از جمله سرطان در افراد افزایش می یابد.

در کنار همه اینها چکاب سالانه و دادن اطلاعات لازم به مردم جهت مراجعه به پزشک و تشخیص زود هنگام سرطان های مختلف می تواند بسیار مثمر ثمر باشد چرا که نتایج پژوهشهای مختلف نشان داده است که تشخیص زود هنگام برخی از سرطان ها مانند سرطان سینه به درمان و بهبودی می انجامد همچنین دردرمان و باز توانی مبتلایان به سرطان ارائه خدمات روانشناختی ضروری می نماید چراکه نگرانی و استرس خود می تواند یکی از پیامدهای روانی سرطان باشد و در این مرحله منجر به تسریع روند رشد سلولهای سرطانی شده و روند درمان و بهبودی را تاحد زیادی تحت تاثیر قرار دهد؛ چنانچه پژوهش ها نشان می دهند که خود شیمی درمانی و عوارض ناشی از آن در ابتلای بیماران به افسردگی و اضطراب به ویژه در زنان نقش بسیار دارد که متاسفانه این مساله تاکنون کمتر مورد توجه جامعه پزشکی ایران قرار داشته است در نهایت این که باز توانی بیماران و تلاش برای راه اندازی تیم های مراقبتی متخصص که در آن روانشناس و مددکار پا به پای کادر درمانی اعم از جراح و انکولوژیست و...نسبت به ارائه خدمات روانشناسی و توانبخشی به بیماران اقدام می کنند در بهبودی و با افزایش کیفیت زندگی مبتلایان بسیار مفید فایده خواهد بود با توجه به فشارروانی و مالی که سرطان بر خانواده و اطرافیان فرد مبتلا می آورد ارائه حمایت های روانی – عاطفی و اقتصادی از خانواده ها و دادن آموزش های لازم در مراقبت از مبتلایان ضروری به نظر می رسد.

درخاتمه از دکتر هاشمی و مجموعه همراه انتظار می رود از سیاسی کاری در حوزه درمان اجتناب نموده و قبل از هر کاری نسبت به فرهنگ سازی مناسب در حوزه درمان و سلامت کشور اقدام نمایند چنانکه ضعف اطلاع رسانی و آموزش های همگانی به شهروندان و توجه جدی به بهداشت روان شهروندان در سیاست ها و راهبردی های وزارت بهداشت مشهود می باشد.

نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
3.41874s, 19q