کودکان مادران ديابتي مستعد ابتلا به ديابت هستند

۱۳۸۷/۰۷/۲۱ - ۰۰:۰۰ - کد خبر: 12894
کودکان مادران ديابتي مستعد ابتلا به ديابت هستند
دکتر محمدرضا مهاجري در گفت وگو با  ايسنا، ديابت بارداري را اختلال متابوليکي عنوان كرد و افزود: هرگونه افزايش قند خون و اختلال در متابوليسم طي دوران بارداري (عدم تحمل گلوکز) موجب بروز ديابت بارداري مي‌شود.

وي در ادامه افزود: برخي هورمون‌ها در دوران بارداري به طور طبيعي افزايش پيدا مي‌کنند. اين هورمون‌ها باعث کاهش انسولين بدن مي‌شود که اصطلاحاً مقاومت به انسولين را ايجاد مي‌کند و به همين دليل افزايش قند خون را که به آن ديابت بارداري مي گويند به همراه دارند.

دکتر مهاجري در ادامه با اشاره به اين مطلب که عوامل مختلفي مانند نژاد، محيط، نحوه زندگي و نوع و ميزان فعاليت در ابتلا به ديابت در دوران بارداري موثر است، تصريح کرد: ديابت در مادران چاق بيشتر از ديگر مادران مشاهده مي‌شود و تعدد زايمان‌هاي قبلي و سن بالاي مادر ازديگر عوامل ابتلا به ديابت در دوران بارداري است.

وي با تاکيد بر بدون علامت بودن ديابت دوران بارداري در اغلب موارد گفت: تمام زنان باردار به خصوص زناني که عوامل خطر گفته شده را دارا هستند بايد در هفته 24 تا 28 حاملگي تست و آزمايشات مخصوصي را انجام دهند.

اين فوق تخصص بيماري‌هاي غدد و متابوليسم در ادامه تاکيد کرد: مادران چاق و مادراني که سابقه به دنيا آوردن نوزاد مرده داشته‌اند حتماً بايد در اولين ويزيت تست ديابت بدهند.

وي ابتلا مادر به ديابت در دوران بارداري را داراي عوارضي براي جنين و مادر دانست و در مورد عوارض ديابت مادر بر جنين گفت: اختلال در رشد اندام هاي کودک، اختلال در سيستم عصبي، اختلال در سيستم قلب و عروق جنيني از عوارض ابتلا مادر به ديابت در دوران ابتدايي بارداري است.

دکتر مهاجري در ادامه افزود: فرزندان مادران مبتلا به ديابت بارداري مستعد ابتلا به ديابت و افزايش مقاومت به انسولين در زمان بلوغشان هستند، اين کودکان چاق‌تر بوده و ريسک ديابت در آنان بيشتر است.

عضو هيأت علمي دانشگاه علوم پزشکي تهران، در مورد عوارض ديابت بارداري در مادران گفت: احتمال ابتلا به ديابت بعد از زايمان در اين مادران بيشتر است و حدود 50 تا 80 درصد احتمال ابتلا به ديابت بعد از زايمان دارند. به علاوه اختلال قند در دوران بارداري ممکن است باعث افزايش ميزان مايع دور جنين شده و در زمان زايمان براي مادر مشکل ايجاد کند و حتي ميزان مرگ و مير مادر را بالا مي‌برد.

وي در ادامه با اشاره به اين که بعضي از عوامل در دوران بارداري نشان دهنده اين است که کدام مادر بعد از بارداري به ديابت نوع 2 مبتلا مي شود، توضيح داد: عواملي مانند وزن بالا، ميزان مقاومت بالا به گلوکز در دوران بارداري و يا حاملگي در سنين پائين احتمال ريسک ابتلا به ديابت را افزايش مي دهد.

دکتر مهاجري رژيم درماني را مناسب ترين راه درمان ديابت بارداري دانست و تاکيد کرد: بهترين راه درمان براي مادران مبتلا به ديابت رژيم درماني است اما اگر ميزان ديابت در سه ماهه اول و ماه هاي آخر بالا باشد براي اينکه نوزاد کمترين صدمه را ببيند درمان با انسولين آغاز شده و برحسب ميزان قند فرد، دوز انسولين مشخص مي شود.

وي در ادامه درمان‌هاي دارويي را مناسب نداست و افزود: هرچند استفاده از قرص‌ها اختلال زيادي در زنان باردار ايجاد نمي‌کند اما هنوز مجوز استفاده و تجويز دارو داده نشده و مادران ديابتي بايد تحت نظر پزشک تغذيه به کاهش وزن بپردازند.

دکتر مهاجري در پايان به مادران بارداري که مبتلا به ديابت هستند توصيه کرد روزانه قند خون خود را کنترل کنند.
نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
0.15712s, 19q