كاهش چشمگير سن ابتلا به بيماري‌هاي مفصلي در كشور

۱۳۸۷/۰۷/۲۱ - ۰۰:۰۰ - کد خبر: 12906
كاهش چشمگير سن ابتلا به بيماري‌هاي مفصلي در كشور
اين در حالي است كه به گفته برخي متخصصان ارتوپدي  در حال حاضر  اكثر نوجوانان و جوانان تا سن 30 سالگي به نوعي با اين بيماري درگير شده‌اند. به گفته اين متخصصان علت اين امر هم رعايت نكردن اصول ارگونومي، عادات و نحوه زندگي غلط، چاقي و كم‌تحركي است.

دكتر سيد محمد جزايري، جراح استخوان و مفاصل و عضو هيات علمي گروه ارتوپدي دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي، در گفت‌وگو با همشهري و با اشاره به اينكه در ايران اين بيماري طي سال‌هاي اخير شيوع بالايي داشته است،‌ مي‌گويد: آرتروزيس يا همان استئو‌آرتريت كه به آن ساييدگي مفاصل هم مي‌گويند، يك بيماري پيش‌رونده سطح غضروفي مفاصل است و در كشور ما كه جزو كشورهاي شرقي است، به‌دليل وضعيت خاص نشستن و برخاستن مردم و استفاده از توالت‌هاي ايراني  زودتر آن را تجربه مي‌كنند.

اما در حالي كه برخي متخصصان معتقدند، آرتروز در كشور ما با برخي دردهاي عضلاني و اسكلتي در دوران جواني اشتباه گرفته مي‌شود، اين جراح استخوان و مفاصل، آرتروز را به 2 دسته تقسيم مي‌كند و ادامه مي‌دهد: آرتروزبه طور كلي شامل آرتروز اوليه و ثانويه است؛

در نوع اوليه آن هيچ بيماري خاصي در مفصل وجود ندارد و آرتروز روي زمينه مفصل سالم سوار مي‌شود.

مثلا افراد چاق و يا كساني كه زياد از مفاصل كار مي‌كشند، به اين نوع آرتروز مبتلا مي‌شوند اما نوع ثانويه اين بيماري در اثر ساير بيماري‌‌هاي مفصلي ايجاد مي‌شود، مثل: پارگي رباط كه باعث شل شدن مفاصل مي‌شود و يا التهاب و عفونت مفاصل.

دكتر جزايري با بيان اينكه در نوجوانان و جوانان كشور ما اختلالي موسوم به نام «كندرومالاسي كشكك» شايع شده و تا سن 30 سالگي در اغلب افراد ديده مي‌شود، تاكيد مي‌كند: اين اختلال زمينه آرتروز در بزرگسالي را تشديد مي‌كند و مربوط به آرتروز نوع ثانويه است.

پس ادعاي اينكه سن ابتلا به آرتروز كاهش پيدا كرده، بي‌اساس نيست.

آرتروز يك بيماري شغلي است!

«برخي از انواع آرتروز دردناك هستند و فرد را ناچار به مراجعه به پزشك مي‌كنند ولي برخي ديگر از انواع آرتروز به گونه‌اي است كه فرد اصلا متوجه آن نمي‌شود.»

در حالي كه كارشناسان رابطه آرتروز با مشاغل سنگين را يك رابطه غير قابل انكار مي‌دانند، دكتر ابراهيم انتظاري، فيزيوتراپيست و دبير انجمن فيزيوتراپي با بيان اين عبارات به همشهري مي‌گويد: كساني كه در مشاغل سنگين فعاليت مي‌كنند، بيشتر مبتلا به آرتروز گردن و كمر هستند در عين حال افرادي كه در نتيجه ورزش و راه رفتن و وزن زياد، فشار زيادي به مفاصل‌شان مي‌آورند، آرتروز زانو را بيشتر تجربه مي‌كنند.

به گفته اين متخصص علاوه بر افرادي كه نحوه زندگي نادرست و عادات غلط نشستن و برخاستن دارند، آرتروز در كساني كه جراحي ديسك كرده و يا مبتلا به بيماري‌هاي استخواني هستند هم ديده مي‌شود.

ولي به عقيده اين متخصص توانبخشي به طور كلي بخش اعظم اين بيماري مرتبط با سن افراد است.

تغذيه نقش مستقيمي ندارد!

بر خلاف تصور عمومي مردم آرتروز بيماري‌اي است كه ارتباط مستقيمي با رژيم غذايي افراد دارد، در حالي كه به گفته كارشناسان هيچ مطالعه‌اي چنين مساله‌اي را به اثبات نرسانده است.

دكتر سيد منصور رايگاني، دانشيار طب فيزيكي و مدير گروه طب فيزيكي و توانبخشي دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي در گفت‌وگو با همشهري و با تاكيد بر اينكه آرتروز هيچ ارتباطي با رژيم غذايي افراد ندارد، مي‌گويد: رژيم غذايي به طور مستقيم در بهتر شدن و يا بدتر شدن آرتروز نقشي ندارد ولي در آرتروز زانو و ستون فقرات رژيم‌هاي پركالري و افزايش وزن منجر به تشديد اين بيماري مي‌‌شوند.

علاوه بر اين، هر ميزان كاهش وزن، با كاهش علائم و درد ناشي آرتروز به‌خصوص در ناحيه زانو و لگن مي‌شود.

دكتر انتظاري نيز با بيان اينكه برخي مطالعات نشان داده‌اند كه يك سري از مواد غذايي ممكن است در مفاصل رسوب كرده و منجر به بروز آرتروز زودرس شوند، مي‌گويد: البته اين امر هنوز اثبات نشده ولي باور غلط ديگري كه در مورد اين بيماري وجود دارد، مصرف كلسيم است؛

در حالي كه بايد به اين نكته توجه داشت كه كلسيم فقط براي جلوگيري از پوكي استخوان و يا پيشرفت آن براي مبتلايان به آرتروز ممكن است تجويز شود و اين بيماران نبايد انتظار داشته باشند كه با مصرف كلسيم درد ناشي از آرتروز در آن‌ها كاهش يابد.

آرتروز كشنده نيست!

«آرتروز كشنده نيست، ولي ناتوان‌كننده است و در مواردي كه در ستون فقرات، گردن و كمر و پشت اتفاق بيفتد، سيستم‌هاي عصبي و نخاع را درگير كرده و منجر به فلج اعضا مي‌شود.»

دكتر رايگاني بابيان اين عبارات خاطر‌نشان مي‌كند: آرتروز همه مفاصل را درگير نمي‌كند، مثلا: مفاصل شانه، آرنج و مچ پا درگير اين بيماري نمي‌شوند.

ولي شايع‌ترين مفصلي كه آرتروز در آن ديده مي‌شود، مفصل زانو است و بعد از آن ستون فقرات گردني و كمري، لگن، مچ دست و انگشتان دست و پا. به گفته وي درمان اين بيماري طيف وسيعي از روش‌ها را در برمي‌گيرد.

«نكته‌اي كه نبايد فراموش كنيم اين است كه ما به هيچ وجه نمي‌توانيم مانع از بروز آرتروز شويم  ولي مي‌توانيم علائم و عوارض آن را كم كنيم. اين كار از يك ورزش ساده شروع شده و در موارد شديدتر به انجام عمل جراحي ختم مي‌شود.»

به گفته اين متخصص توانبخشي انجام ورزش، مراقبت براي جلوگيري از فشار، استفاده از بريس‌هاي مخصوص، تجويز داروهاي ضد التهاب خوراكي، تزريق داروهاي درون مفصلي و استروئيدي كه منجر به روان شدن مفصل مي‌شوند، انواع فيزيوتراپي، در مواقعي كه آرتروز خيلي پيشرفت نكرده باشد، مفيد هستند اما در موارد پيشرفته‌تر كه آرتروز اختلال جدي ايجاد كرده، جراحي تنها راه درمان است.
نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
0.40646s, 19q