دكتر داروساز، نامي كه در پشت بي انصافي ها ، گم شد !

۱۳۹۳/۰۹/۲۵ - ۱۲:۱۹ - کد خبر: 131430
دكتر داروساز، نامي كه در پشت بي انصافي ها ، گم شد !

سلامت نیوز: یک دکتر داروساز: امروز.... خيلي خسته‌ام خسته کار نه، خسته بي‌حرمتي، بي‌هويتي. ازاينکه خدمات داروساز جز خدمات تشخيصي درماني شناخته نمي‌شود. خسته ازاين حرف که گفتند «معلوم است صدايشان در مي‌آيد وقتي سودشان کم مي‌شود، آنها در درمان کاري نمي‌کنند!!»

دکتر مريم مهر پويا، داروساز در روزنامه سپید نوشت: خسته‌ام... بسيار خسته... سال‌ها فکر مي‌کردم مي‌دانم چه مي‌کنم، ولي امروز....

درس خواندم به شدت. آنقدرکه همه رشته‌هاي پزشکي را قبول شدم، اما رشته داروسازي را انتخاب کردم. بعد از ورود به دانشگاه تصميم گرفتم تغيير رشته بدهم، ولي شوق احساس داروساز بودن استاد بزرگوارم، دکتر ميردامادي مرا دوباره به اميدهاي قبلي‌ام برگرداند. با چه ذوقي مي‌گفت داروسازي تنها رشته‌اي است که بدون آنکه مردم مدت‌ها پشت در مطب بمانند، بدون آنکه لازم باشد ويزيت بپردازند و نگران هزينه‌شان باشند تا سوالي يا مشکلي پيش بيايد، مستقيم مي‌آيند پيش شما و شما بايد بتوانيد درست راهنمايي و درمان کنيد. در اين رشته ماندم. فقط يک داروساز مي‌تواند کامل درک کند که چه کشيدم. به سختي درس خواندم. آن همه درس.دوستان ديگرم در رشته پزشکي و دندان پزشکي از ديدن آن همه درس تعجب مي‌کردند. شش سال شد. شش سالي که خيلي سخت و تنها به اميد آينده گذشت. بعد دوران طرح و مشکلات ورود به آن، دوران طرح و ناآشنايي سيستم با کار اصلي دکتر داروساز، مسئول فني شدن، انتظار نوبت داروخانه، گذر از هفت خوان رستم، نوبت داروخانه و مشکلات و محدوديت‌هاي تعيين مکان.هرچه گفتند هيچ نگفتم. انتخاب جا کردند، تصويب کردند،
لغو کردند، دستوردادند، امور دارو، بيمه‌ها و تاخير چند ماهه در پرداخت بدهيشان، ترس از ورشکستگي، شرکت‌هاي پخش دارو، اداره کار، دارايي، حتي مردم و مراجعين مختلف. دستورات هرروزه سخت‌تر شدند.

مقررات بيمه‌ها، تعويض هرروزه‌شان، دستور مکانيزه شدن، دستور ثبت نسخ به شيوه خاص، اظهارنامه، اظهار نامه الکترونيکي، گزارشات فصلي، صندوق فروش و همه هم باتهديد!!! تهديد لغوقرارداد. لغو بخشودگي مالياتي. جريمه. درج در پرونده. همه هم يک طرفه. بدون توجه به سخن طرف مقابل و حقوق او؛ بدون اينکه حتي خودشان حقوق ما را رعايت کنند؛ بهانه‌اي به دست هيچ يک ندادم. مقررات را اجرا کردم تک به تک. سعي کردم همه موارد نا‌متعارف را هم بدانم مثلا علامتي که کشف کرده بودم دکترفلان به‌عنوان هر 8 ساعت توي نسخه مي‌نوشت يا وقتي دکتري ديگر چنين بنويسد، يعني هر 12 ساعت و يا بيماري که مي‌گفت لطفا از‌‌ همان قرصي بدهيد که دفعه قبل به من داديد و بيماراني که مرا بار‌ها تهديد کردند براي گرفتن دارويي که برايشان خطرناک بود. انتظارات فوق تصور ديگر از سوي همه!! در رسانه‌ها و روزنامه‌ها بدون توجه با بازتاب آن، افکار عمومي را نسبت به ما خراب کردند.

ولي مرا آدم‌هاي نازنيني سرپا نگه داشت که درست فکر مي‌کردند که خواست قلبي مرا براي سلامتيشان درک کرده بودند و ارزشي را که برايشان قائل بودم ديده بودند،. آنهايي که با اعتماد کامل هرروزه به داروخانه‌ام مي‌آيند ومن به قيمت هيچ سودي، اعتماد آنها را از دست نخواهم داد. اين اعتماد با زحمت زياد و زمان طولاني به‌دست آمده است. و امروز.... خيلي خسته‌ام خسته کار نه، خسته بي‌حرمتي، بي‌هويتي. ازاينکه خدمات داروساز جز خدمات تشخيصي درماني شناخته نمي‌شود. خسته ازاين حرف که گفتند «معلوم است صدايشان در مي‌آيد وقتي سودشان کم مي‌شود، آنها در درمان کاري نمي‌کنند!!»

دلم مي‌خواهد بگويم حالا که حرف از سود مي‌زنيد، مي‌دانيد چقدر از نفروختن داروهاي تجويز شده که مي‌دانستم مورد مصرف درستي براي درخواست کننده‌شان ندارد ضرر کرده‌ام؟ مي‌دانيد چندتا داروي اين چنيني نفروخته‌ام و چقدر سر آنها کلنجار رفته‌ام و حرف زده‌ام تا بيمار قانع شود براي سلامتي‌اش مناسب نيست؟

خسته‌ام... بيشتر از اين نمي‌توانم بگويم. عادت ندارم از خودم دفاع کنم. فقط کار کرده‌ام.

امروزواقعا نمي‌دانم چه مي‌کنم. چشم باز کرده‌ام: يک مادر داروسازم با دو تا بچه که درست وحسابي نديده امشان. آخر اگر من در حلقه درمان هيچ کاره بودم چرا بخاطر آنکه نگران بيماران بودم، هيچگاه داروخانه را ترک نکردم؟ چرا ساعت‌ها، روز‌ها و سال‌ها براي سلامت بيماران در داروخانه بودم؟ اگر نقشي در درمان بيماران نداشتم، چرا نگران بيماران بودم؟ آنقدر علامت سوال توي مغزم هست که....

کنکوري‌ها مي‌آيند و مي‌پرسند داروسازي چطور است؟ کلي تلاش کرده‌اند. توي چشم‌هايشان يک دنيا اميد است. من دلم نمي‌آيد به آنها دروغ بگويم. چرا بگويم به مسيري برويد که جز آمار نباشيد؟! چرا اين‌همه درس بخوانيد؟! شما که کاري در درمان انجام نمي‌دهيد!! شما که بيماران را نجات نمي‌دهيد!! هرسال اين موقع خيلي‌ها مي‌پرسند. پدر ومادرهاي نگران و جوان‌هاي دوست داشتني...
رياست محترم جمهور، وزير محترم بهداشت و جناب آقاي رئيس ديوان عدالت اداري کشور به نظر شما به آنها چه بايد گفت؟؟؟

نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
نظرات
سمانه
عزیزم حرف زدن چه فایده ای داره،من خودمم دلسوز بیمارا هستم ولی باید اینکار رو برای دلت انجام بدی و از هیچکی حتی همون بیمار انتظاری نداشته باشی چه برسه به کسانی که صحبتهای ما براشون مفهومی نداره. حساب و کنابهای ما برای پاس کردن چکهامون و هزار مشکل دیگه تو مخیله شان نمیگنجه....
سیدمحمود سبط نبی
به نظر بعضی ها، پزشکان نقش عمده درتامین سلامت بیماران برعهده دارند و مدیریت این گروه است که منجر به سلامتی می شود.نقش سایر ارکان (داروساز، کارشناس تغذیه، پرستار،شنوایی سنج، بینایی سنج ،توانبخش و...) کجا و چه میزان است؟ چه کسی می داند؟
محیا غنیان
مقاله خوب و تاثیر گذاری بود...البته برای ما داروسازها... امیدوارم برای مسیولین و بیمارانی که تنها درمورد دارو نگران هستند که از نظر قینتی کلاه سرشان نرود... و یا همچنان کنجکاو درمورد حق فنی...امیدوارم روزی برسد که جایگاه داروساز در کشورمان به جایگاه واقعیش برسد
رضا
ضمن تشکر از این قشر زحمت کش لازم به ذکر است بحث دریافت حق فنی علاوه بر سود بسیار زیاد فروش دارو که در حق مریض و نیازمند درمان اجحاف بزرگی است خسته گی بیمار را دو چندان مینماید . لطفا خودتان را جای بیماری قرار بدهید که با پرداخت حق ویزیت کلان , آزمایش های انچنانی که فقط باید در محلی که طبیب مشخص مینماید انجام پذیرد گرفتن جق فنی و عدم ارائه هیچ گونه خدمتی دیگر انصاف نیست موقع تحویل دارو عینا موارد مصرف طبق تجویز پزشک روی جعبه دارو رونویسی میگردد. چرا باید مردم علاوه بر سودی که بابت خرید دارو میپردازند مبلقی هم بعنوان حق فنی پرداخت نمایند خودتان تا حالا فکر کردید اخذ این مبلغ بناحق از مریض که رضایت قلبی ندارد شرعا و عرفا صحیح نیست ؟
مریم
سلام آقای رضا در رابطه با نظری که در مورد مقاله داروساز.... نوشته بودید .. ضمن تشکر از ابراز نظرتان و خواندن مقاله :نمی دانم شما چقدر در جریان امور دارو هستید ولی سود دارو آنقدر زیاد نبست که فکر می کنید . داروهای خارجی اکثرا سود 10 درصد دارند و شیرخشکها خیلی کمتر . داروهای دیگر هم زیاد نیست بخصوص که مالیات و هزینه حمل و نقل و... دارند . مشکل قیمت بعضی داروهاست که آنهم تقصیر داروساز نیست . او هم آنهارا میخرد. کمبود دارو. گرانی و عدم کیفیت چیزیست که ما داروسازها را هم به شدت ناراحت کرده است. هزینه های دیگر هم که فرموده بودید ربطی به حق فنی ندارد باید به خود آنها پرداخته شود ( گنه کرد در بلخ آهنگری به شوشتر زدند گردن مسگری....)
درضمن داروسازها همیشه بدون هزینه به مراجعین مشاوره می دهند وقتی مراجعه کننده چیزی نمی خرد. بعلاوه مشکل را باید درست حل کرد حق فنی به جای خود . از آن طرف باید فدهنگ سازی بشود که هم داروساز به وظایفش عمل کند و هم بیمار بداند که خیلی چیزها را می تواند از داروساز بپرسد. ولی زیرسوال بردن داروساز و توهین به نقش او درست نیست . در هر شغلی افراد بی وجدان هست آیا درآن شغل همه را باید از حقوقشان محروم کرد؟
مقدم عمرانی
مقاله بسیار شیوا و تاثیر گذاری بود . حرف دل همه داروسازان هست . اینها تنها گوشه ای از دغدغه ها و مشکلات قشر داروساز است
2.05876s, 23q