براي مديريت مصرف آب بايد هزينه كنيم

در اثر ساختن سدها سالی 30 میلیارد متر مکعب آب تبخیر می شود

۱۳۹۳/۱۰/۲۷ - ۱۱:۰۱ - کد خبر: 135343
در اثر ساختن سدها سالی 30 میلیارد متر مکعب آب تبخیر می شود

سلامت نیوز: از آنجايي كه دولتمردان ما همه حقيقت را به مردم نگفته اند، مردم باورشان ندارند. وقتي مي گويند سدها خالي است، باور نمي كنند.

به گزارش سلامت نیوز، اسماعيل كهرم، مشاور سازمان محيط زيست و استاد دانشگاه در روزنامه اعتماد نوشت: از روزگاران قديم، بزرگان كشور ما معتقد بودند كشور ما روي كمربند خشكسالي قرار دارد، اينكه رييس سازمان حفاظت محيط زيست اين مساله را اعلام كرده، اتفاق جديدي نيست، كوروش كبير هم در ٢٥٠٠ سال پيش اعلام كرده بود خداوند اين سرزمين را از دشمن، دروغ و خشكسالي حفظ كند.

تقسيم بندي مصرف آب در كشور ما به اينگونه است كه نود و دو تا سه درصد آب مصرفي ما براي كشاورزي است، ٣ تا ٤ درصد آب به بخش صنعت تعلق دارد، چون ما كشور صنعتي نيستيم. ٢تا ٣ درصد هم آب شرب است. با اين تفاسير، حتي اگر در آب صنعتي و شرب صرفه جويي كنيم، تاثيري ندارد، بايد بتوانيم در آب كشاورزي صرفه جويي كنيم. اما چطور مي شود اين كار را كرد. ما سالانه ٤٢٠ ميليارد متر مكعب آب به صورت نزولات آسماني مانند برف، باران و تگرگ دريافت مي كنيم.

ما فكر مي كرديم كه از اين مقدار حدود ١٢٠ ميليارد متر مكعب آب قابل استحصال است، اخيرا متوجه شديم در اثر ساختن سدها، سالي ٣٠ ميليارد متر مكعب تبخير داريم. آب جاري رودخانه تبخير ندارد، اگر هم داشته باشد خيلي كم است. اما وقتي پشتش درياچه تشكيل شد، تبخير زياد مي شود. كل مصرف آب ما در حال حاضر در ايران ٩٠ ميليارد متر مكعب است، يعني چيزي كمتر از يك چهارم آبي كه مي ريزد، مورد بهره برداري قرار مي گيرد و اين نشان مي دهد مديريت ما اينقدر خراب است. اما اگر بخواهيم به راستي در آب مديريت كنيم، بايد مصرف آب كشاورزي مان را تقليل دهيم. اين قولي بود كه دولت يازدهم در احياي درياچه اروميه داد. دولت گفت ما در حوزه درياچه اروميه ٤٠ درصد از آب مصرفي كشاورزي را كم مي كنيم و به درياچه اروميه اختصاص مي دهيم. اين قولي بود كه داده شد ولي هنوز عملي نشده. بنده در سفري كه به امريكا داشتم، تابلوهاي بزرگ صرفه جويي مصرف آب در شهري چون لس آنجلس را ديدم، شهري در جوار اقيانوس آرام با وجود آب شيرين كن هاي فراوان، آب كم آورده و از مردم خواسته در مصرف صرفه جويي كنند. در پروازي كه بين شهرهاي امريكا داشتم، از بالاكه مي ديدم، تمام مزارع به صورت دايره وار بود، وقتي به اين مزارع سركشي كردم، ديدم يك موتور مركزي وسط مزرعه گذاشته اند كه با بازوي متحرك مي گردد و آب را به صورت باراني به مزرعه يي در حد ٥٠ هكتار مي رساند.


اين راه مي تواند در كشور ما هم مورد استفاده قرار گيرد. يكي از راه هاي ديگري كه دولت براي كم كردن ٤٠ درصد آب مصرفي داشت، آبياري قطره يي بود. اينكه لوله كشي مي كنيم وپاي هر درخت يك سوراخ در لوله ايجاد مي كنند كه چكه چكه آب به درخت برسد. روش هاي ديگري چون مه پاش هم داريم كه مشابه همين روش امريكاست. البته همه اينها هزينه دارد، بايد كيلومترها لوله كشي شود، لوله ها هم بعد از چند سال در آفتاب، سرما و گرما پوسيده مي شوند. اما در مصرف آب صرفه جويي به شكل كلان مي شود. تنها در آن صورت است كه ما مي توانيم آب مورد نياز براي احياي درياچه اروميه را داشته باشيم. ايران روي كمربند خشك و نيمه خشك جهان قرار گرفته است. ما يك سوم معدل جهان بارندگي دريافت مي كنيم. جهان ٨٥٠ ميلي متر به طور متوسط بارندگي دريافت مي كند، بعضي اوقات هم اين مقدار به ٢٠٠٠ ميلي متر مي رسد. اما در كشور ما كمتر از ٢٥٠ ميلي متر باران دريافت مي كنيم و اين يعني كمتر از يك سوم جهاني.


ما يك ترسالي داريم و يك خشكسالي. در سال هاي خشكسالي كه گرفتارش هستيم، ٢٥٠ ميلي متر بارش داريم، اين عدد گاهي تا ١٦٠ ميلي متر هم كاهش مي يابد. نقاطي در كوير داريم كه در طول سال، يك ميلي متر هم دريافت نمي كنند و نقاطي در شمال هم هست كه بالاتر از ٨٠٠ و ٩٠٠ ميلي متر بارش دريافت مي كنند. يكي از كارشناسان گفته بود بايد براي سال ١٦٠ ميليمتري مان برنامه ريزي كنيم، نه سال ٢٥٠ ميليمتري. سال ٢٥٠ ميلي متري نياز به مديريت ندارد، بايد هميشه منتظر سال ١٦٠ ميليمتري باشيم. اما در خصوص آب مصرفي يا شرب، در چنين وضعيت خشكسالي، روزي مي رسد كه در تهران شيرآب را باز مي كنيم و آبي نمي بينيم. در آن صورت نياز به منابع عظيم آب تصفيه شده داريم. شايد يكي از كشورهاي منحصر به فرد جهان باشيم كه با آب شرب، اتوموبيل مي شوييم و ايوان جارو مي كنيم. البته تلاشي در اين زمينه شده، آب فضاي سبز در تهران را لوله كشي جدا گانه كردند. اين لوله ها در ساعت هاي معيني در روز، آب تصفيه نشده به در خانه ها مي رساند كه به درد فضاي سبز مي خورد، مي توان با آن باغچه ها را آبياري كرد، اما پيشنهاد من اين است كه هزينه لوله كشي داخل خانه برعهده خود صاحبخانه باشد. اگر خواستم حوض خانه را پر كنم از آن آب استفاده كنم و اگر خواستم پخت و پز كنم، از آب تصفيه شده استفاده كنم. مديريت مصرف آب بر دو قسم است، يك مرحله آن به عهده دولت است، بهبود وضع كشاورزي يا بهبود آب صنعتي كه ما كاري برايش نمي توانيم بكنيم. اما قسمت ديگر مربوط به ما، مردم است كه مي توانيم صرفه جويي كنيم و اين نياز به فرهنگ سازي دارد. از آنجايي كه دولتمردان ما همه حقيقت را به مردم نگفته اند، مردم باورشان ندارند. وقتي مي گويند سدها خالي است، باور نمي كنند. به آقاي چيت چيان، وزير نيرو گفتم با هلي كوپتر برويد بالاي سد، از بالابه مردم نشان بدهيد تا باورشان شود.

نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
2.26773s, 19q