علائم و نشانه‌هاي سرخجه چيست؟

آيا مي‌توانم مانع ابتلاء فرزندم به سرخجه شوم؟

۱۳۹۳/۱۰/۲۷ - ۱۵:۴۷ - کد خبر: 135430

سلامت نیوز: بطور معمول پس از 10 الي 12 روز از تماس اوليه با شخص مبتلا، علائم خود را نشان مي‌دهد.

به گزارش سلامت نیوز به نقل از ماهنامه کودک سالم، اما اين بيماري 2 الي 4 روز به طول مي‌انجامد و شامل علائم زير است: تب بالا، سرفه، آبريزش بيني، بي‌اشتهائي و قرمز شدن چشم. در آغاز بيماري، گاهي دانه‌هاي سفيدي در كنار دندان‌هاي عقب قابل رويت مي‌باشد. زماني‌كه دانه‌‌هاي قرمز شروع مي‌شوند و پديدار مي‌گردند، دانه‌هاي سفيد دهان از بين مي‌روند. دانه‌هاي قرمز معمولا بر روي سر و صورت ديده مي‌شوند و بندرت در قسمت‌هاي ديگر بدن مانند بازوها و پاها ديده مي‌شوند كه بيش از يك هفته به طول مي‌انجامد. افرادي كه در مرحله اول متوجه اين بيماري شوند در طول 4 روز بعد متوجه دانه‌‌هاي قرمز خواهند شد. در اين بيماري كودكان معمولا احساس ناخوشي و ناآرامي دارند، احساس بيماري در روز اول يا 2 روز بعد از رويت دانه‌ها شروع مي‌شود.

چگونگي سرايت سرخجه
سرخجه به آساني قابل انتقال مي‌باشد. اين بيماري از طريق قطرات عفوني معلق در هوا كه عمدتاً از طريق سرفه و عطسه است سرايت مي‌كند. همچنين سرايت اين بيماري از طريق تماس دست با مخاط بيني و گلو (خلط) فردي كه دچار سرخجه مي‌باشد و يا از طريق تماس با سطوح آلوده به اين موارد است.

آيا مي‌توانم مانع ابتلاء فرزندم به سرخجه شوم؟
بالا بردن سيستم ايمني بدن در اين مورد تنها راه جهت عدم ابتلا مي‌باشد. اما در 99درصد موارد با تزريق 2 واحد واكسن سرخجه مي‌توان مانع ابتلا گرديد.

اگر مشكوك به بيماري سرخجه در كودك شديد...
اولين قدم، مراجعه به پزشك معالج و پيگيري دستورات وي مي‌باشد. حتما از قبل با پزشك خود مشورت نمائيد. اين كار به اين دليل است كه به شما بگويد فرزندتان در اماكن عمومي حضور نيابد تا از شيوع اين بيماري و از انتقال آن به ديگران بكاهد.

چگونه مي‌توان از شيوع سرخجه جلوگيري كرد؟
اگر فرزند شما دچار سرخجه شد، تا زماني‌كه دانه‌‌هاي او كاملا برطرف و پاك نشده، از حضور او در مدرسه، مهد كودك و اماكن عمومي ممانعت كنيد. افراد بزرگسال و بالغ نيز تا برطرف شدن كامل دانه‌‌ها و خارج شدن از حالت مسري بودن، در اماكن عمومي حضور نيابند و در منزل بمانند. معمولا دوران سرايت و مسري بودن اين بيماري تا 4 روز بعد از ديدن اولين دانه‌ها مي‌باشد. پزشك در مورد اين‌كه چگونه با فرد مبتلا برخورد داشته باشيد شما را راهنمائي خواهد كرد.

درمان سرخجه
سرخجه بيماري ويروسي است. به همين دليل هيچ درمان خاصي ندارد و ويروس به طول زمان خود جهت بهبودي نياز دارد. آنتي‌بيوتيك‌ها تأثيري در اين بيماري ندارند، پزشكان هم نسخه‌اي جهت اين بيماري نمي‌دهند مگر آنكه شاهد يك بيماري عفوني در كنار سرخجه باشند. در سرخجه‌هاي بسيار شديد و طاقت‌فرسا، به دليل آنكه ممكن است عواقب سنگيني براي فرد بيمار داشته باشد، بعضاً ممكن است در بيمارستان از اين افراد نگهداري شود.

مراقبت از كودك در منزل
در صورت وجود تب، دادن داروي استامينوفن يا ايبوپروفن مي‌تواند مفيد باشد. مراقب باشيد كاملاً از دستورات داروئي پيروي كنيد. استفاده بيشتر مي‌تواند خطرناك باشد. هرگز به فرزند خود آسپرين ندهيد. به كودكان مايعات فراوان مانند آب، آب ميوه و شير بدهيد تا دچار كم‌آبي نگردند. در صورتي كه فرزندتان از نوشيدن مايعات امتناع ورزيد و احساس خواب‌آلودگي كرد، بدون اينكه به وي فشاري وارد نمائيد (جهت نوشيدت مايعات) فوراً با پزشك معالج تماس بگيريد. براي از بين بردن گرفتگي بيني، از آب نمك يا محلول كلريدسديم استفاده كنيد. جهت تميز كردن چشم از غشاء‌ سخت كنار پلك، از دستمال كتاني مرطوب استفاده كنيد. براي تميز كردن هر كدام از پلك‌ها از دستمال جداگانه استفاده كنيد (بيرون و داخل پلك). از فرزند خود تا سلامتي كامل و اجازه پزشك در منزل مراقبت نمائيد و از فرستادن وي به مدرسه و مهد كودك خودداري كنيد.

آيا سرخجه عوارضي دارد؟
عوارض سرخجه در اكثر افراد مشترك مي‌باشد. اين عوارض در 30 درصد افراد اتفاق مي‌افتد مانند:
عفونت گوش، التهاب ريه(ذات‌الريه)، گرفتگي گلو، اسهال و كم‌آبي، برونشيت و زخم قرنيه.
يكي از عوارضي كه مي‌تواند در كودكان و بزرگسالان به وجود آيد و بسيار خطرناك است، التهاب مغز مي‌باشد. كودكان زير 5 سال و افراد بالاي 20 سال بيشتر در معرض التهاب مغز قرار مي‌گيرند.
كودكاني كه دچار سوءتغذيه، بيماري قلبي مزمن و ضعف سيستم ايمني هستند، اغلب دچار سرخجه‌هاي بسيار شديد مي‌شوندكه 15درصد آنها نياز به درمان در بيمارستان دارند.

چه موقع نياز به كمك دارم؟
شما نياز فوري به مراجعه به پزشك داريد، چنانچه:
مشكل بلع و يا نوشيدن ايجاد شده باشد.
دفع آنها دچار مشكل شده باشد و كمتر از معمول باشد (براي نوزادان كمتر از سه بار پوشك آنها خيس شده باشد).
اختلال تنفس بوجود آمده باشد.
بسيار ناآرام و كج‌خلق شده باشد تا حدي‌كه نتوان او را در آغوش كشيد.
بسيار خسته، خواب‌آلوده و گيج باشد.
داراي سردرد شديد باشد.
بهبود يابد اما ناگهان بيماري شدت يابد.
روند بهبودي كند باشد و يا شما به هر دليلي احساس نگراني كرديد.
فرزند شما بسيار سست و بي‌حال، گيج و خواب‌آلود باشد و به سختي بيدار بماند.
تنفس فرزند شما بسيار تند و صدادار باشد.
رنگ پريده و داراي لب‌هاي كبود و چسبنده باشد.

نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
0.12258s, 20q