فرياد زنان شنيده مي‌شود؟

۱۳۹۳/۱۱/۱۹ - ۱۲:۱۲ - کد خبر: 137895
فرياد زنان شنيده مي‌شود؟

سلامت نیوز: «حقوق زنان در محیط‌های کار رعایت نمی‌شود و آنها با دستمزد و حقوق کم و پایین استخدام می‌شوند که باید با این امر مقابله کنیم.» گرچه دولت كمي دير به اين نتيجه رسيده اما همين كه «علي ربيعي»، وزير تعاون کار و رفاه اجتماعی به اين مشكل در جامعه اعتراف كرده، خودش كلي است.در دولت نهم و دهم حتي يك مسئول دون‌پايه هم حاضر نشد به اين آسيب در جامعه اعتراف كند و تنها فعالان حقوق زنان بودند كه داد سخن سر مي‌دادند و مسئولان را نسبت به آسيب‌هاي اين اتفاق در جامعه، هشدار مي‌دادند.

به گزارش سلامت نیوز، روزنامه قانون در ادامه نوشت: اما به نظر مي‌رسد زمان اين داد زدن‌ها سر رسيده و دولت يازدهم مي‌خواهد كاري كند كه اين آسيب اجتماعي از زندگي زنان محو شود. چيزي كه فاطمه راكعي، فعال حقوق زنان هم به آن اذعان مي‌كند.
در ايستگاه اتوبوس ايستاده و اخم‌هايش در هم است. تا كنارش مي‌نشينيد يكدفعه شروع مي‌كند به حرف زدن. بدون اينكه اجازه بگيرد يا علايم اشتياق در صورت شما ديده باشد. اصلا از اول هم معلوم بود كه دلش پر است و با اولين نفري كه بهش نزديك مي‌شود باب حرف زدن را باز مي‌كند. لابه‌لاي حرف‌هايش مي‌فهميد كه اسمش تاراست و 28 سال دارد. ليسانس مهندسي كامپيوتر از دانشگاه اميركبير دارد. از آن بچه درس‌خوان‌هاست. 5 سال است در شركتي كامپيوتري كار مي‌كند و تازه دوسال است كه حقوقش 200 هزار تومان بيشتر شده. اما مشكل اينها نيست. بيشتر كه ادامه مي‌دهد معلوم مي‌شود از چه مي‌سوزد. پسري جوان به تازگي به شركتشان آمده و تارا فهميده كه او در همان اول با حقوقي بيشتر از حقوق فعلي خودش، قراردادش را بسته. دلش مي‌سوزد. مي‌خواهد ول كند و درسش را ادامه دهد. يك دفعه قطره اشكي جلوي ادامه درددل هايش را مي‌گيرد. اتوبوس مي‌آيد و او سوار مي‌شود و شما به گم شدن اتوبوس در خيابان نگاه مي كنيد. امتداد نگاه‌تان گره مي‌خورد با آگهي‌اي كه روي شيشه ايستگاه اتوبوس چسبيده: «استخدام كارگر در چاپخانه، ترجيحا خانم»...
اصلا داستان غريبي نيست، آنقدر تكرار شده انگار به صورت قانون نانوشته‌اي درآمده كه دستمزد زنان بايد كمتر دستمزد مردان باشد. اصلا همين تكرار مكررات باعث شده يك فاجعه براي مردمان جامعه تبديل به يك اتفاق روتين شود و ديگر كسي از آن تعجب نكند. اينكه زن‌ها سوژه‌هاي بهتري براي استخدام در شركت‌ها هستند چون به حقوق كمتر راضي‌اند. چون مثل مردها نمي‌توانند حقشان را بگيرند و خيلي «چون‌هاي» ديگر. يك زماني براي شنيدن اين حرف‌ها قلب‌ها به درد مي‌آمد و تك و توك از گوشه‌و‌كنار صداي اعتراضي بلند مي‌شد، اما اين روزها همه به شنيدن اين حرف‌ها عادت كرده‌اند. به گفته مسئولان كشوري، نيمي از جمعيت كشور را زنان تشكيل مي‌دهند اما چرا هيچ‌وقت به اين مشكل‌شان رسيدگي نشده است؟ چرا از زبان هيچ‌كدام از مسئولان حرف اميدواركننده‌اي درباره رسيدگي به اين مشكل شنيده نشده؟ مگر كيفيت كار زن‌ها و مردها در يك شغل مشخص با هم متفاوت است؟ چرا زن‌ها بايد مورد اجحاف جنسي قرار گيرند؟ چرا كسي كمكشان نمي‌كند؟ وقتي زنان در اين امر، مسئولان‌شان را پشت‌سر نمي‌بينند، دست از داد و بيداد بيجا مي‌كشند و ديگر حرفي نمي‌زنند. همين است كه اين اتفاق در جامعه ما به يك امر بديهي بدل شده است.

حالا اما به نظر مي‌رسد ورق برگشته. وزير تعاون کار و رفاه اجتماعی در ميان خبرنگاران از حق زنان دفاع مي‌كند و مي‌گويد چون مشاغل در بخش خدماتي به سمت زنانه شدن پيش رفته‌اند بايد حقوق‌شان را در نظر گرفت. گرچه حمايت از بديهي‌ترين حقوق زن‌ها در دولت حاضر، اتفاق محيرالعقولي نيست و حتي ما از زبان رئيس‌جمهور هم بارها حرف‌هايي شنيده‌ايم اما اينكه وزير دولت وعده‌اي بدهد، يعني اتفاق بزرگي در راه است. علی ربیعی در حاشیه امضای یادداشت تفاهمنامه وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی و امور زنان و خانواده ریاست‌جمهوری با بیان اینکه در دولت یازدهم در گسترش هم‌افزایی میان دستگاه‌ها تاکید داریم، گفت: «امروز مبانی انقلابی ما این پتانسیل را دارد تا بتوان با کمک آن مشکلات زنان را کم کرد. حضور زنان ایرانی در جنگ تحمیلی چشمگیر بود و در هیچ کجای دنیا زنان چنین حضوری در جنگ نداشتند. توانمندسازی زنان در فرآیند توسعه کشور در برنامه ششم توسعه مدنظر است و مباحثی را درخصوص آن دنبال می‌کنیم. یکی از بندهای این تفاهمنامه به افزایش تعاونی‌های زنان در شهرهای کوچک و روستایی تاکید دارد. در این راستا از منابع بانک توسعه تعاون استفاده می‌کنیم.» تك تك اين كلمات اميدواركننده است؛ «فاطمه راكعي» فعال حقوق زنان هم همين نظر را دارد. او مي‌گويد: «اين صحبت‌ها را به فال نيك مي‌گيرم چون تا قبل از اين صحبت‌ها، هيچ كدام از مسئولان دولت‌هاي دهم و نهم آن‌هم در حد وزير مملكت، چنين حرف‌هايي نزده‌اند. همين‌كه وزير دولت يازدهم چنين حرفي مي‌زند يعني مشكلات زنان در حال ديده شدن هستند.» او ادامه مي‌دهد: «با شناختي كه از خانم ملاوردي، معاون امور بانوان رياست‌جمهوري دارم و با توجه به اينكه خود ايشان هم حقوقدان هستند و هم حامي حقوق زنان، به نظرم به خوبي مي‌توانند به اين امور رسيدگي كنند. اين صحبت‌ها مي‌تواند نقطه عطفي در تغيير و تحولات در حقوق زنان باشد.»


سال‌ها فرياد به جايي نرسيد
«سال‌ها فعالان حقوق زنان از حقوق‌شان دفاع كردند و از دستمزد نابرابر در مشاغل گله كردند. در بسياري از جاها، فرقي هم نمي‌كند كه چه شغلي باشد و چه نوع كاري باشد، ولي پرداخت‌ها براي زنان كمتر بوده. فعالان حقوق زنان كارهاي زيادي كردند اما هيچ‌گاه هيچ مقام دولتي‌اي درباره اين قضيه اظهارنظري نكرد. همين باعث شد حق زنان كارگر بسيار پايمال شود.» راكعي مي‌گويد، وقتي وزير در ميان خبرنگاران اين حرف را زده پس يعني قرار است اتفاقي بيفتد: «اميدوارم اين حرف فقط در حد حرف نماند و به عمل تبديل شود. به نظرم دولت تدبير و اميد سعي دارد مباحث تبعيض‌آميز و غيرانساني درباره زنان حذف شود و در اين‌باره تمام تلاشش را هم انجام مي‌دهد.» اين فعال حقوق زنان معتقد است در دولت‌هاي دهم و نهم با كساني روبه‌رو بوديم كه اساسا به مشكلات زنان اعتقادي نداشتند.


نگاه‌هاي تبعيض‌آميز به زنان زياد بود
«در دولت‌هاي نهم و دهم با كساني روبه‌رو بوديم كه نظرشان اين بود كه توجهي به حقوق زنان نداشته باشند. قوانيني وضع مي‌كردند كه هرچه بيشتر زنان را محدود كنند. قوانيني كه فقط چند بخش كوچكش تفكيك جنسيتي ادارات و تفكيك جنسيتي در دانشگاه‌ها بود.» راكعي يكي از مشكلات زنان در دولت‌هاي قبل را توجه نكردن مسئولان به زنان مي‌داند. طبق صحبت‌هاي او مي‌رسيم به تصميماتي كه در اواخر دولت قبل گرفته شد. اينكه بعضي رشته‌هاي دانشگاهي جنسيتي شد، بعضي ادارات تفكيك جنسيتي شدند و حتي دوركاري زنان مطرح شده بود. گرچه در بسياري موارد اين قوانين را به نفع زنان مي‌دانستند و معتقد بودند اين كارها براي حفظ شانيت زنان است، اما اين قوانين به تعبير بسياري از زنان، تبعيض فاحش جنسيتي بود. راكعي ادامه مي‌دهد: «نگاه به مسئله زنان در دولت‌هاي گذشته بسيار بد بود. مقررات گذرنامه كه درباره زنان وضع شد بسيار فاجعه‌آميز بود. مسئولان تصميم گرفته بودند همه قوانين واپس‌گرايانه را براي زنان وضع كنند. انگار طبق قانون نانوشته‌اي مي‌خواستند همه زنان را خانه‌نشين كنند. به نظرم مي‌رسد در اين دولت اين‌طور نباشد. اميدوارم صحبت‌هاي آقاي ربيعي فقط در حد حرف باقي نماند و بابي باز شود براي اينكه حقوق زنان بيشتر از پيش رعايت شود.»

نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
1.26533s, 19q