حقوق بیمار پس از خاتمه درمان,

آیا بیمار تنها یک وسیله آموزش یا کسب درآمد است؟

۱۳۹۳/۱۲/۰۲ - ۱۲:۱۳ - کد خبر: 139254
آیا بیمار تنها یک وسیله آموزش یا کسب درآمد است؟

سلامت نیوز:رفتار پرسنل مطب، پس از مدتی به تدریج از رفتار پزشک با بیماران و اطرافیان او تبعیت می کند. حتی نحوه بروز احساسات و میزان احساس مسوولیت پزشک نسبت به بیمار نیز به منشی منتقل می شود. پاسخ‌گوئی به نیازهاي بیمار -چه پیش از درمان و چه پس از آن- یک منش داوطلبانه پزشک نیست! حق بیمار است که می بایست از طرف پزشک رعایت شود.

به گزارش سلامت نیوز، دکتر میترا میرمحمدی در سایت ایردن نوشت: چندي پیش مسوول کمیته اخلاق وزارت بهداشت بیان کرد که «مشکل عمده پزشکان با بیماران، ناشی از رفتار نادرست منشی آن هاست»

رفتار پرسنل مطب، پس از مدتی به تدریج از رفتار پزشک با بیماران و اطرافیان او تبعیت می کند. حتی نحوه بروز احساسات و میزان احساس مسوولیت پزشک نسبت به بیمار نیز به منشی منتقل می شود. پاسخ‌گوئی به نیازهاي بیمار -چه پیش از درمان و چه پس از آن- یک منش داوطلبانه پزشک نیست! حق بیمار است که می بایست از طرف پزشک رعایت شود. انسانی که تحت درمان به ویژه جراحی قرار می گیرد کاهش تحمل روحی دارد و نیاز دارد با پزشک خود در تماس باشد. پزشکی که به بیمار جراحی شدة خود پس از عمل حتی امکان دسترسی براي پاسخ گویی به مشکلات خود را نمی دهد و ارتباط بیمار پس از جراحی یا اتمام کار درمانی فقط می تواند با مرکز جراحی یا کلینیکی باشد که برایش بیگانه است . شاید چنین بیماري فقط از سرگشتگی گله کند ولی در اصل حق مسلم وي به عنوان یک انسان و نقش پزشک به عنوان درمانگرِ انسان، زیر علامت سوال رفته است.این که این رابطه چه قدر با حقوق بیمار مطابقت دارد به جاي خود، تأثیر منفی که این رابطه بر بیمار خواهد گذاشت، غیرقابل جبران است. به ویژه در بیماران جراحی‌هاي بازسازي صورت که به دلیل نگرانی از چگونگی چهره، گاه بیمار پس از عمل دچار افت روحیه می‌شود و در پروسۀ درمان معضلی بزرگ می‌تواند باشدکه بی شک تاثیر مستقیم و غیرمستقیم خود را در دوره نقاهت خواهد گذاشت. این احساس را که بیمار به عنوان یک موضوع کار، از دستور کار پزشک خارج شده و اینک مطرح کردن مشکل وي، به عنوان مزاحمت براي پزشک تلقی می شود، بسیار منفی و شروع احساس عدم اعتماد به پزشکی است که جراحی او را انجام داده است.

آیا منشی اي که در چنین جوي کار می کند و نوع رابطه با بیمار را این گونه می فهمد، می تواند مقصر اصلی شکایت بیماران تلقی شود؟

بی شک، سرچشمه همۀ این بدرفتاري ها، به دوره آموزشی دانشگاه برمی گردد. این که بیمار چه جایگاهی در این سیستم درمانی داشته باشد. آیا براي دانشجویان و دستیاران فقط ابزار و ماتریالی براي یادگیري تکنیک است یا این که انسانی است که باید تمام معیارهاي حقوق انسانی در رابطه با وي رعایت شود؟ پاسخ به این پرسش، نوع اخلاق و فرهنگ رفتاري پزشک را در آینده نقش می زند. این که بسیاري از بیماران به حقوق خود واقف نیستند و حتی در جراحی ها از گرفتن امکان ارتباط با پزشک معالجشان واهمه دارند، نتیجه این ارتباط غیر معقولی است که از دوره آموزشی در منش برخی از درمانگران شکل گرفته است.

خوب است هر پزشکی هر روز و هر ساعت از خود بپرسد که اگر روزي بیمار شد، دوست دارد پزشک درمان‌گرش چه رفتاري با او داشته باشد و با هر مراجعه‌کننده اي همان رفتاري را داشته باشد که انتظار دارد پزشک درمانگرش و منشی مطب و بیمارستانش با وي داشته باشند.


نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
0.33395s, 20q