مصاديق كودك‌آزاري در خانواده

چه مجازاتي براي والدين كودك‌آزار درنظر گرفته مي‌شود؟

۱۳۹۳/۱۲/۱۰ - ۱۰:۴۲ - کد خبر: 140149
چه مجازاتي براي والدين كودك‌آزار درنظر گرفته مي‌شود؟

سلامت نیوز:برخي از كودكان سرزمين من حال خوبي ندارند. گاهي اين كودكان در خانواده‌هايي به دنيا مي‌آيند كه قدر اين موهبت الهي را نمي‌دانند. اين كودكان يا مورد آزار و اذيت (تنبيه)قرار مي‌گيرند يا به علت فقر خانواده‌ها به كار گمارده مي‌شوند.

به گزارش سلامت نیوز به نقل از روزنامه قانون ،عواملی مانند ناآگاهی والدین از رفتار درست با فرزندان، بیکاری، اعتیاد و مشکلات خانوادگی را مي‌توان از مهم‌ترین عوامل بروز این معضل اجتماعی دانست. معاون قضايي رئيس كل دادگستري استان تهران معتقد است قوانين خوبي در مورد كودكان تصويب شده و بزرگ‌ترين مشكل، اجراي قوانين است. حال باتوجه به وجود قوانين خوب در زمينه كودكان چرا باز شاهد مشكلات زيادي در مورد كودكان هستيم؟ حد متعارف تنبيه كودك چه ميزان است؟ «قانون» با توجه اهميت موضوع گفت‌و‌گويي را با احمدمظفري، معاون قضايي رئيس دادگستري استان تهران و دبير اجرايي حمايت از كودكان و نوجوانان دادگستري استان تهران انجام داده كه از نظرتان مي‌گذرد.


در حال حاضر قوانين در مورد كودكان بدسرپرست و بي‌سرپرست چگونه‌است؟
اصولا در مورد قوانين بايد گفت هميشه قوانين درحمايت از افرادي كه به نوعي آسيب ديده هستند، تصويب مي‌شود. تا به حال درجهت حمايت از كودكان و نوجوانان، قوانين گوناگوني تصويب شده است، كه از جمله اين قوانين مي‌توان به قانون حمايت از كودكان و نوجوانان مصوب سال 81 اشاره كرد. اين قانون 9 ماده دارد كه حمايت‌هاي خوبي از كودكان به عمل آورده است. از جمله اين حمايت‌ها مي‌توان به معضل كودك‌آزاري يا كودكاني كه‌در معرض خطر هستند، اشاره كرد.
مصدايق اين حمايت‌ها در قانون حمايت از كودكان و نوجوانان چيست؟
براي مثال قبلا در رابطه با جرائم خصوصي مخصوصا كودك‌آزاري نياز به طرح دعوا توسط شاكي خصوصي بود و اين شاكي خصوصي معمولا كسي نبود جز والدين و سرپرستان كودك (كه خودشان به نحوي مجرم و متهم هستند)كه بايد طرح دعوا مي‌كردند. لذا قانون‌گذار سال 1381 كودك‌آزاري را از جرائم عمومي تلقي كرد كه نياز به شاكي خصوصي ندارد.


در گذشته قوانين چگونه بود؟
در صورتي كه سازمان‌هاي مرتبط با كودكان(نگهداري يا سرپرستي كودكان را برعهده داشتند) اگر با مورد كودك‌آزاري مواجه مي‌شدند حتما بايد به مقام‌هاي مسئول گزارش مي‌كردند و در صورت عدم شكايت ضمانت اجراي كيفري براي آنها درنظر گرفته و به نوعي براي اين افراد جرم‌انگاري مي‌شد. البته اين قانون، اصلاح شده و هم‌اكنون در مجلس است و به نام حقوق كودك(حمايت از كودكان و نوجوانان) مطرح است كه طبق اين قانون حمايت‌هاي گسترده‌تري از كودكان و نوجوانان به عمل آمده و همچنين تاسيسات حقوقي خوبي نيز در اين زمينه در نظرگرفته شده است و اميدواريم هرچه زودتر به تصويب برسد.


در صورتي‌كه والدين يا سرپرست، كودك را تنبيه كنند چه برخوردي با آنها صورت مي‌گيرد؟
طبق ماده 2 قانون حمايت از كودكان و نوجوانان، هر نوع اذیت و آزار کودکان و نوجوانان که موجب شود به آنان صدمه‌جسمانی یا روانی و اخلاقی وارد شود و سلامت جسم یا روان آنان را به مخاطره اندازد‌ ممنوع است. اصولا درصورتي كه پدر يا مادر سوءرفتار داشته باشند حق حضانت كودك سلب مي‌شود. طبق قوانين، تنبيه كودك در حدمتعارف پذيرفته شده است. البته مشروط بر اين كه بر اثر اين تنبيه صدمه‌اي به كودك وارد نشود اما در صورتي كه تنبيه برخلاف حدمتعارف باشد كودك‌آزاري محسوب مي‌شود. اگر پدرومادر براي تربيت فرزند خويش برخي تنبيهات بيش از حد متعارف را انجام دهند با اين پدرومادر برخورد خواهد شد.


آيا اين قوانين در عمل اجرا مي‌شود؟
بنده سال 1381 پرونده‌اي رسيدگي كردم كه پدري مبادرت به تنبيه كودك خويش كرده بود. در جريان رسيدگي پرونده، پدر را به حبس تعليقي محكوم كرديم. البته اين پدر را به جاي زندان به يكي از مراكز بهزيستي فرستاده شد تا طي يك دوره سه ماهه نحوه رفتار با كودكان را آموزش ببيند و در اين زمينه گواهينامه دريافت كند. پس مي‌توان گفت در همه حال منافع كودك درنظرگرفته مي‌‌شود.


مصاديق كودك‌آزاري چيست ؟
در مورد كودك‌آزاري هنوز تعريف جامع و كاملي كه مورد قبول همه گروه‌ها باشد، ارائه نشده است و اين بستگي به فرهنگ و رسوم افراد پيدا مي‌كند. مصاديق كودك‌آزاري متفاوت است ممكن است كودك‌آزاري، جسمي، عاطفي يا رواني باشد. براي مثال بي‌توجهي به كودك، ممانعت از تحصيل كودك و.....در قانون تعبيه شده است اما بيشتر، كودك‌آزاري به تنبيه كودك اطلاق مي‌شود. در اسلام هم توصيه شده در مورد كودكان ابتدا نصيحت بعد تذكر و بعد اخطار و در نهايت، تنبيه بدني، آن هم در صورتي كه سياه وكبود نشود و ديه به آن تعلق نگيرد.


به‌نظر شما چگونه مي‌توان با معضل كودك‌آزاري مقابله كرد؟ چه مجازاتي براي والدين يا سرپرستاني كه مبادرت به كودك‌آزاري مي‌كنند درنظر گرفته مي‌شود؟
معضل كودك‌آزاري بايد ريشه‌اي حل شود. مشكل كودك‌آزاري تنها از طريق مجازات رفع نمي‌شود. موارد كودك‌آزاري بايد از طريق مدارس و هسته مشاور شناسايي شود. وقتي مدير، معلم، مشاور، آثار كبودي و زخم را روي بدن كودك مشاهده مي‌كنند بايد پيگيري كنند و وظيفه دارند اين مورد را گزارش دهند. در حال حاضر يكي از مشكلات ما اين است كه آمار اوليه‌اي در اين زمينه نداريم كه بدانيم اقدامات صورت گرفته چه‌مقدار تاثير‌گذار بوده است. برخي معتقدند كه كودك‌آزاري كاهش يافته و برخي نيز معتقدند كه با افزايش كودك‌آزاري مواجهيم. بنده معتقدم كودك‌آزاري نسبت به سال‌هاي قبل از انقلاب كاهش يافته است. زيرا حساسيت‌هاي والدين نسبت به كودكان بيشتر شده است.


بسيار مشاهده مي‌شود كودكي كه بايد مشغول تحصيل باشد از سوي والدين به كار گمارده مي‌شود باتوجه به حمايت‌هاي قانوني از كودكان، چرا باز شاهد به كارگماردن كودكان هستيم؟
مطابق ماده3 قانون حمايت از كودكان و نوجوانان «هرگونه خرید، فروش، بهره‌کشی و به کارگیری کودکان به منظور ارتکاب‌اعمال خلاف ازقبیل قاچاق، ممنوع و مرتکب حسب مورد علاوه بر جبران خسارات وارده‌به 6ماه تا یک سال زندان یا به جزای نقدی از 10 میلیون ریال تا بیست میلیون ریال محکوم خواهد شد».

پس طبق قوانين به كار گماردن كودك خلاف قانون است و بايد با اين پديده برخورد شود. طبق قانون كار نيز، كاركردن كودك زير 15 سال ممنوع و نوجوانان زير 18 سال هم با شرايط خاصي مي‌توانند مشغول به كار شوند. البته ناگفته نماند گاهي اوقات وقتي نوجواني18-17 ساله استعداد و انگيزه تحصيل ندارد نمي‌توان به حال خود رهايش كنيم. به نظر شما بايد با اين فرد چگونه برخورد كرد؟
حال در مورد تحصيل اين كودكان چه نهاد يا سازماني بايد پيگير عدم تحصيل اين كودكان باشد؟
سازمان ثبت احوال بايد تعداد كودكاني كه به سن تحصيل رسيده‌اند را به آموزش و پرورش اعلام كند. اگر تعدادي از اين كودكان به مدرسه مراجعه نكردندآموزش‌وپرورش بايد حتما پيگيري كند. ما در اين زمينه مشكل قانوني نداريم. مشكل اصلي ما نظارت بر اجراي قوانين است.


كودكاني كه سرچهارراه‌ها مشغول كار هستند هم چهره شهر را زشت مي‌كنند و هم معضلاتي را براي جامعه ايجاد مي‌كنند به‌نظر شما چگونه مي‌توان اين مشكل را برطرف كرد؟
ابتدا بايد گفت بيشتر اين كودكان پاكستاني هستند و ايراني نيستند. اما آنچه مهم است اين است كه بايد بچه‌هاي خياباني را از كودكان ولگرد جدا كرد. در يكي از پرونده‌هايي كه بنده رسيدگي مي‌كردم، پدري پسر خود را مجبور كرده بود روزانه سه شيفت در سه شغل مختلف كار كند و بابت هر سه شغل نيز پدر، پول را دريافت كرده بود. اين پدر حتما بايد مجازات شود، بايد با اين گونه‌خانواده‌ها حتما برخورد شود. سازمان‌هاي مردم نهاد مي‌توانندكمك شاياني در زمينه شناسايي اين افراد داشته باشند.در مورد سازمان‌هاي مردم‌نهاد نيز بايد گفت قانون مجازات اسلامي نيز به سازمان‌هاي مردم نهاد نقش ويژه‌اي داده است.


كودكان خياباني يا كودكاني كه در خيابان مشغول به كار هستند بعضا ممكن است مورد آزارو اذيت يا تجاوز قرار گيرند نظر شما در اين زمينه چيست؟
همان‌طور كه در بالا ذكر شد اين كودكان معمولا اتباع خارجي هستند و بايد جمع‌آوري شوند. معني ندارد افرادخارجي كه وارد كشور مي‌شوند به تكدي‌گري مشغول شوند يا سرچهارراه‌ گل و دستما‌ل كاغذي و.... بفروشند. جمع‌آوري اين كودكان در حيطه وظايف نيروي انتظامي و شهرداري است كه بايد در اين زمينه نقش خود را ايفا كنند. زيرا ممكن است اين افراد زمينه‌ساز فساد در جامعه شوند. در تهران مسئول جمع‌آوري كودكان خياباني شهرداري است. البته با كار مقطعي و ضربتي مشكل حل نمي‌شود بايد اقدامات انجام گرفته تداوم داشته باشد و مهم‌تر از همه اين است كه مسئولان به قول‌هاي خود عمل كنند.


در مواردي مشاهده شده كه پدر به كودك خود تجاوز كرده است در اين صورت چه مجازاتي براي پدر درنظر گرفته مي‌شود؟
يقينا تجاوز پدر به كودك در صورتي كه اثبات شود، مجازات اعدام به همراه دارد. البته در اين زمينه صرف ادعا كافي نيست. بنده در بررسي برخي پرونده‌ها مشاهده كردم ابتدا موضوع پرونده تجاوز پدر به كودك خود مطرح بوده ولي پس از مشاهده دلايل و قرائن متوجه شدم موضوع چيز ديگري است.در واقع ادله اثباتي براي اين است كه فردي بي‌گناه مجازات نشود.


ممكن است افرادي كودكان خود را در قبال پرداخت پولي به ديگران بفروشند با اين افراد چگونه برخورد مي‌شود؟
البته در اين موارد بايد گفت خريدوفروش مراحل خاص قانوني دارد. در صورتي كه پدر و مادر يا سرپرستان كودك، در قبال مبلغي كودك را به خانواده ديگر واگذار ‌كنند و خانواده خريدار كودك نيز، به نام خود براي كودك شناسنامه‌بگيرند در واقع هويت فرد را از بين برده‌اند و قانون با اين افراد برخورد مي‌كند. گرفتن شناسنامه به دليل ارائه گزارش خلاف واقع به اداره ثبت احوال، جرم است و با تمامي افراد همدست(چه خانواده‌اي كه بچه خود را واگذار كرده چه خانواده‌اي كه بچه را خريده است) نيز بايد برخورد قضايي صورت گيرد واين افراد بايد مجازات شوند.
در خاتمه اگر صحبت خاصي داريد بگوييد.
در اين سال‌ها بيشترين موفقيت ما در رابطه با حقوق كودك است. قوانين حمايتي خوبي در موردكودكان تصويب شده است. براي مثال تلفات زايمان نسبت به گذشته كمتر شده، شيردهي با شير مادر بهتر از گذشته شده، در روستاها ما شاهد حضور كودك‌يار هستيم. همه‌اينها نشانه اين است كه در زمينه حمايت از كودكان رشد خوبي داشته‌ايم. والبته بايد در اين زمينه بيشتر تلاش كنيم.

نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
2.25992s, 19q