زدم، زدي، دعوا شد!

علل افزایش نزاع های خیابانی

۱۳۹۳/۱۲/۱۳ - ۱۷:۱۴ - کد خبر: 140701

سلامت نیوز:«زدم، زدي، دعوا شد» مصداق بارز نزاع‌هاي خياباني است!

به گزارش سلامت نیوز به نقل از روزنامه قانون ،آنقدر در كشور خشونت زياد شده كه تا تقي به توقي مي‌خورد ملت قاطي مي‌كنند و با هم دست به يقه مي‌شوند. براساس آمارهايي كه مسئولان سازمان پزشکی قانونی کشور گزارش داده‌اند، هرساله تقريبا 600 هزار نفر به دنبال وقوع نزاع به مراكز پزشكي قانوني مراجعه مي‌كنند. گرچه اين رقم در سال‌هاي مختلف متفاوت است، اما به هرحال در همين حول و حوش مي‌چرخد و كمتر از آن نيست. نكته جالب‌تر اينكه اين آمارها حتي از رقم 1680 درگيري در روز خبر مي‌دهد. براساس تحقيقات صورت گرفته، مردم تهران بيشتر بر سر جاي پارك با هم درگير مي‌شوند. بله به همين سادگي دو نفر سر جاي پارك كه «من اول پيدا كردم» «نه آقا من اول پيدا كردم» با هم چنان دست به يقه مي‌شوند كه انگار ارث پدرشان را آن ديگري بالا كشيده. وقتي همه اين اتفاقات را مي‌بينيم اولين سوالي كه به ذهن مي‌رسد اين است كه چرا مردم اينقدر بي‌اعصاب شده‌اند؟ چرا سريع از كوره در مي‌روند و چرا ديگر كشور از آن چهره بشاش و خوشحال به چهره‌اي عبوس و خوددرگير تبديل شده؟ جامعه‌شناسان به مي‌گويند مذاكرات ژنو، اختلاس‌هاي ميلياردي و همچنين اخباري از قبيل دست داشتن سياستمداران كشوري در تشديد عصبانيت مردم و كاهش آستانه صبرشان بي‌تاثير نبوده است!


ما همه خشن‌ايم!
«خانم هل نده، اگه جا بود خودم مي‌رفتم تو» «هوي اسب! مگه ماهارو توي صف نمي‌بيني؟» «آي عمو تهش اينجاست، كجا مي‌ري؟» اينها ديالوگ‌هايي است كه اگر كمي ادامه پيدا كنند به دعوا ختم مي‌شوند. اتفاقي هرروزه‌اي است كه در اطراف‌مان رخ مي‌دهد؛ در فشار جمعيت داخل مترو، در صف نانوايي وقتي كسي مي‌خواهد زرنگي(!) كند و نانش را سريع بگيرد، در صف تاكسي وقتي يكي مي‌خواهد سريع‌تر سوار شود يا يكي تنه مي‌زند و رد مي‌شود، صداي بوق ممتد ماشين پشت سري در ترافيك 5 عصر خيابان شريعتي. انگار وقتي به خاطر چيزهاي كوچك مردم دست به يقه مي‌شوند خيلي از مشكلاتشان حل مي‌شود. بعضي‌ها اوج آرزوهايشان اين است كه مشت اول را بزنند و يك دعواي حسابي راه بيندازند. براي همين است كه وقتي سازمان پزشکی قانونی اعلام مي‌كند در چهار ماهه اول سال 1393، 244 هزار و 698 نفر به دلیل صدمات ناشی از نزاع به مراکز پزشکی قانونی کشور مراجعه کرده‌اند، چندان تعجبي نمي‌كنيم.


آستانه تحمل پايين آمده
طبق آمارهایی که از پرونده‌های پزشکی قانونی داده می‌شود، ایرانی‌ها در یک سال بیش از 600 هزار بار با یکدیگر دعوا و نزاع می‌کنند. این آمار همچنین از 1680 بار نزاع و درگیری در روز سخن می‌گویند. اما، نزاع‌هایی که پیامدهایی ناگوار دارند نیز، بخش زیادی از آمارهای نگران‌کننده را به خود اختصاص می‌دهند. سرهنگ هادی مصطفایی در اول سال تحصیلی امسال (93) گفت: 30 درصد قتل‌های کشور را قتل‌های خانوادگی تشکیل می‌دهند که بیشترین قتل‌ها مربوط به همسرکشی است. این آمارها همچنین از اتفاق افتادن روزانه یک قتل خانوادگی سخن می‌گویند. تحلیل‌گران وجود این میزان خشونت در جامعه را با مسائل مختلفی در ارتباط می‌دانند.
آنها معتقدند چالش‌هاي اجتماعی و پایین آمدن آستانه تحمل مردم نقش مهمی در این رابطه دارند. شهریورماه امسال هم حسن روحانی رئیس‌جمهور کشورمان در سخنانی از پایین‌آمدن آستانه تحمل در کشور سخن گفت و اعلام كرد: ما در جامعه‌ای هستیم که باید به جوانان مدارا و تحمل کردن را بیاموزیم، چرا که آستانه تحمل در ابعاد مختلف آن در میان جامعه کاهش پیدا کرده است.


بيشترين خشونت‌ها در تهران
دي ماه امسال وزیر کشور عبدالرحمان رحمانی‌فضلی حاشیه‌نشینی، توسعه بی‌رویه شهرها و ایجاد مشکلات امنیتی را از مضرات عدم توسعه روستاها خواند و گفت: متاسفانه به هر میزان که در کلانشهری مانند تهران جذب سرمایه‌ها و توسعه داشته‌ایم، رشد ناهنجاری‌ها و بزهکاری‌ها را نیز شاهد بوده‌ایم به‌طوری که در این امر تهران رتبه اول کشور را دارد. شاید به همین دلیل است که پرونده نزاع‌های خیابانی در تهران همیشه باز است و ممکن نیست اداره پزشکی قانونی روزش را بدون دست و سرهای شکسته و نوشتن گزارش‌های طول درمان شروع کنند و به پایان ببرد. در هر حال بنا بر گفته وزیر کشور و آمارهای پزشکی قانونی، تهران رکورددار نزاع‌ها و درگیری‌های خیابانی است و بعد از پایتخت هم براساس آماری که پزشکی‌قانونی اعلام می‌کند شهرهای بزرگ بیشترین آمار نزاع‌های خیابانی را دارند.

نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
0.21418s, 19q