ترس یا تامین امنیت؛ مساله این است

شائبه های سرک کشیدن برخی از ماموران در حریم خصوصی

۱۳۹۴/۰۱/۱۹ - ۱۵:۵۹ - کد خبر: 143659

سلامت نیوز: در یک ساله اخیر ماموران به بهانه یافتن ماهواره یا نوشیدنی های الکلی به خانه این افراد می‌ریزند. معمولا چیز هر چند کوچکی هم برای مجرم شدن پیدا می‌شود.

به گزارش سلامت نیوز، روزنامه ابتکار، در گزارشی نوشت: صدای فریاد زورگیران کمتر از همیشه در شهر شنیده می‌شود. سارقان با دیدن چراغ گردان اتومبیل های نیروی انتظامی، فرار را بر قرار ترجیح می‌دهند. بسیاری از جرم ها و جنایتها در سایه حضور همین ماموران رخت خود را از شهرها بربسته اند. تلاش نیروی انتظامی بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، نتیجه ای جز تامین امنیت بالا برای مردم به ارمغان نیاورده است. تامین امنیت به هر نوعی که باشد، آرامش را به همراه دارد. گاهی اوقات می‌تواند با حکم دادستانی به مکان هایی وارد شوند که ممکن است ردپایی از جرم و جنایت در آن دیده شود. مثل همان کارگاه های زیرزمینی تولید مواد مخدر که جان بسیاری از جوانان را دستمایه نابودی قرار می‌دهد. آنها مامورانی هستند که حتی تا پای شهادت می‌روند برای اینکه از این مرز و بوم دفاع کنند. اما برخی اوقات این تامین امنیت عوارضی را به همراه دارد. در مواردی این مهم با رعب و و حشت همراه می‌شود و در درازمدت آثار روانی نامطلوبی به همراه دارد. مثلا فرزند خود را از آقا پلیسه می‌ترسانیم.

ولی واقعیت این است که جرم، جرم است و راه جلوگیری از آن تنها با راهکارهایی است که نیروی انتظامی آن را پیش پای مامورانش گذاشته است و چاره ای جز تمکین راه های انتظامی نیست. صدای زنگ در بعضی نقاط این کشور برای ساکنان خانه حامل خبرهای خوبی نیست. صدای زنگ در یعنی ورود ماموران به خانه. یعنی تفتیش خصوصی ترین حوزه های خانواده. صدای زنگ در در رشت و لنگرود خبرهای خوبی با خود ندارد. خیلی از افراد این خطه آرزو می‌کنند که هیچ وقت زنگ در به صدا در نیاید. سوالی که باید پرسید این است که چه چیز این همه رعب و وحشت را ایجاد کرده است؟ البته باید به این نکته اشاره کرد که تمامی ماموران نیروی انتظامی دغدغه ای جز تامین امنیت مردم را ندارند. امنیتی که می‌تواند باعث شود سر راحت روی بالش بگذارید. اما این تامین امنیت باید دارای چه معیارهایی باشد؟


بطری های خالی هم آلت جرم می‌شود
خیلی از خانواده های رشتی و لنگرودی تجربه حضور تلخ ماموران نیروی انتظامی را به خانه های خود دارند. ماموران با حکم دادستانی وارد خانه می‌شوند. می‌گویند گزارشی به آن ها رسیده که در این خانه ها آلات جرم و مواد غیرقانونی وجود دارد. برخورد آنها خشن و سرد است. با افراد خانه مانند مجرمانی سابقه دار رفتار می‌شود. ماموران شروع به تفتیش همه جای خانه می‌کنند. آن ها حتی سر یخچال افراد می‌روند تا شاید شیشه نوشیدنی های الکلی بیابند تا با آن این برخورد سرد را توجیه کنند. شیشه های خالی نوشیدنی های الکلی هم آلت جرم تلقی می‌شوند. کهران چهل ساله تجربه خود را از این تفتیش ها بازگو می‌کند: «در خانه نشسته بودیم که صدای زنگ در به صدا در آمد. ماموران نیروی انتظامی به بهانه اینکه گزارش هایی مبنی بر وجود مواد غیرقانونی در این خانه است وارد شدند. آن ها همه جای خانه را گشتند و چیزی پیدا نکردند. فقط یک شیشه نوشیدنی های الکلی پیدا شد. شیشه خالی نوشیدنی های الکلی که پنج سال بود در آن برای نگهداری شربت استفاده می‌کردیم. شیشه را خالی کردند و به عنوان آلت جرم به دادگاه بردند.»


سکوت مردم
طبقـــــه اقتصادی بیش تر این افرادی که ماموران به سراغ خانه های آن ها می‌روند طبقه متوسط یا متوسط روبه بالاست. در یک ساله اخیر ماموران به بهانه یافتن ماهواره یا نوشیدنی های الکلی به خانه این افراد می‌ریزند. معمولا چیز هر چند کوچکی هم برای مجرم شدن پیدا می‌شود. ماهواره که در سراسر کشور و در بیشتر خانه ها وجود دارد در لنگرود یک آلت جرم به حساب می‌آید. غیرقانونی بودن ماهوراه برکسی پوشیده نیست اما شبهه ای که برای ما پیش می‌آید این است که چرا فقط در این شهر نسبت به وجود آن در خانه ها این همه سختگیری وجود دارد. طبقه اقتصادی افراد و ترس از آبرو باعث شده است که سکوت زیادی بر این اتفاق ناگوار پرده بیفکند. سکوت سنگین آن ها گاهی با چند تماس به نشریه که می‌خواهند اسمی از آن ها برده نشود شکسته می‌شود. از تاکید فراوان افراد به اینکه می‌خواهند اسمی از آنها برده نشود نمی‌توان به سادگی گذشت. رضا سی ساله از تجربه چهارشنبه سوری خود در لنگرود برای ما می‌گوید: «بسیاری از مردم در اطراف ساحل جمع شده بودند و می‌خواستند مراسم چهارشنبه سوری را در ساحل چمخانه برگذار کنند. ولی ماموران مسیر منتهی به ساحل را بسته بودند و به افراد اجـــازه حضور در ساحل را نمی‌دادند. من تصور چنین سختگیری هایی در شمال کشور را نداشتم.»


عدم تایید این برخورد ها
به سراغ نماینده لنگرود لاهوتی رفتیم تا توضحات او را در رابطه با این ماجرا جویا شویم. لاهوتی نماینده مردم لنگرود به خبرنگار روزنامه ابتکار گفت: « اطلاعی در این زمینه ندارم. خبرها نادر است. نیروی انتظامی باید حکم دادستانی داشته باشد. بدون مجوز نمی‌شود وارد خانه مردم شد. مطمئنا در این چند مورد با دریافت حکم به منزل مردم رفته اند. این اتفاق در هر شهری حتی در همین تهران هم رخ می‌دهد. لنگرود هم استثنا نیست. این عمومیت دارد. نمی‌شود به این معزل گفت. برای من جای تعجب است زیرا نیروی انتظامی شهر را به خوبی می‌شناسم. آنها افرادی حساس و پرتلاش هستند. مردم از نیروی انتظامی شهر رضایت دارند. این برخورد ها هم قابل بررسی است. من پیگیری می‌کنم. باید برخورد مناسب را در این زمینه تعریف کرد شاید تخطی صورت گرفته است. نباید وارد حوزه های خصوصی افراد شوند. مثلا باز کردن در یخچال مردم برخورد اشتباهی است. من بررسی های لازم را در این زمینه انجام می‌دهم. من این برخورد ها را تایید نمی‌کنم. باید با مجوز و دلیل محکم وارد خانه های مردم شوند.»


برخورد ملایم تر، فاصله را از بین می‌برد
با استناد به گفته های لاهوتی وبررسی هایی که در این زمینه صورت گرفت می‌توان گفت که نیروی انتظامی به عنوان نیرویی دلسوز و وظیفه شناس که همواره وظیفه تامین امنیت کشور را برعهده داشته است در این زمینه هم وظیفه خود را به عمل رسانیده است. از پیگیری ها و تلاش این نیرو باید تشکر و قدردانی کرد. اما در رابطه با ماجرای لنگرود اگر برخورد هایی که با مردم صورت می‌گیرد ملایم تر و بهتر باشند باعث می‌شوند که همکاری آن ها با نیروی انتظامی بیش تر شود. در این موارد حساس برخورد سختگیرانه فقط باعث می‌شود که فاصله مردم با نیروی انتظامی بیش تر شود. این فاصله عواقب خوبی برای مردم ونیروی انتظامی ندارد. نیروی انتظامی به دلیل نقش حساس و اساسی که در تامین امنیت جامعه برعهده دارد باید از روش های ملایم تری برای برخورد با مردم استفاده کند. در اینگونه موارد فرهنگ سازی و دعوت مردم به همکاری اثرگذاری بیش تری از برخورد توهین آمیز و سختگیرانه دارد.

نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
نظرات
محمد احمدی
برای یک ژورنالیست بسیار زشت است که غلط املایی ی به این فاحشی داشته باشد ومعضل را معزل نگارش کند!!!
0.20969s, 20q