مازندران در حصار زباله های شهری

۱۳۹۴/۰۲/۱۳ - ۱۵:۴۴ - کد خبر: 146489

سلامت نیوز:برای مثال در دیگر کشورها مردم به دلیل تولید زباله جریمه می شوند. این در حالی است که در کشور ما مسافرانی که وارد شهرها می شوند خصوصا در جنگل ها و نقاطی که دور از شهر است زباله تولید می کنند و به جای این که زباله ها را جمع آوری کنند و به مراکز تحویل زباله بدهند زباله ها را در آن منطقه رها می کنند.
به گزارش سلامت نیوز،روزنامه جام جم نوشت :مازندران در حصار زباله های شهری ؛ زباله و دفع غیراصولی آن در استان مازندران سال هاست به یک معضل کهنه و مزمن تبدیل شده است به طوری که گفته می شود روزانه حدود 3000 تن زباله در این استان به دلیل بهره برداری نادرست یا در جنگل ها دپو می شود یا به داخل رودخانه ها و دریا می ریزد.

از این رو کارشناسان محیط زیست با ابرازنگرانی از رهاسازی زباله های این استان در طبیعت، به عواقب و تبعات بهداشتی آن در میان مردم استان مازندران هشدار می دهند و معتقدند با جاری شد پساب این زباله ها در آب های زیرزمینی و رودخانه ها سلامت مردم این استان به خطر می افتد.

البته نقش سنتی بودن سیستم جمع آوری زباله ودفع غیربهداشتی آن را در ایجاد این معضل نباید از نظر دور داشت.

چندی پیش علی نبیان، معاون هماهنگی امور عمرانی استاندار مازندران در همایش مدیریت پسماند استان های شمالی کشور که به میزبانی شهرداری آمل برگزار شد، وعده های امیدوارکننده ای درباره ایجاد و راه اندازی کارخانه زباله سوز و کمپوست داد، اما این وعده تاکنون رنگ عملیاتی به خود نگرفته است.

فربد فخاری، دبیر کمیته پسماند محیط زیست استان مازندران نیز با بیان این که در حال حاضر زباله ها به شیوه سنتی دفع می شود، گفت: بر اساس ماده 4 آیین نامه اجرایی قانون مدیریت پسماندها باید تا پایان سال 92 همه پسماندهای عادی جمع آوری می شد، ولی متاسفانه اجرایی نشد و بر اساس ماده 192 قانون برنامه پنجم توسعه نیز تا پایان امسال دفن پسماند در شهرهای شمالی و ساحلی با جمعیت کنونی ممنوع است.

دبیر کمیته پسماند محیط زیست استان مازندران با بیان این که ما هنوز در این حوزه از بسیاری برنامه ها عقب هستیم و هنوز به هدف نرسیده ایم، عنوان کرد: باید مراکز دفن زباله را همچون دیگر کشورها در استان کاهش دهیم.

به گفته دبیر کمیته پسماند محیط زیست استان مازندران، باید حجم زباله ها از نظر وزنی کم شود چراکه حدود 20 تا 25 درصد زباله ها از نظر وزنی و حجمی مشکل ساز هستند؛ در برخی شهرها تفکیک زباله انجام می شود، اما کامل نیست؛ بنابراین باید از هر اقدامی برای کاهش تولید زباله و تفکیک آنها غافل نشویم.

وی با اشاره به نقش پسماندگردها در تفکیک زباله گفت: ما مخالف این روش توسط این افراد هستیم چراکه آنها کیسه های زباله را در سطل های زباله پاره می کنند که این امر سبب می شود شیرآبه ها پخش شود همچنین افرادی که در مراکز دفع زباله مشغول به کار هستند در شرایط غیربهداشتی و با تجهیزات کم کار تفکیک را انجام می دهند، لذا مخلوط شدن زباله ها سلامت این افراد را به خطر می اندازد.فخاری ادامه داد: طرح جامع مدیریت پسماند استان را در 9 منطقه تقسیم کردیم که در این روش از ابتدای جمع آوری زباله ها تا دفع نهایی مدیریت صورت می گیرد.



فخاری با ابراز تاسف از این که مدیریت پسماند اجرایی در مازندران پراکنده است، تاکید کرد: مردم برای بهینه کردن این موضوع می توانند نقشی اساسی داشته باشند اکنون نقش مردم بسیار کمرنگ بوده و این برداشت اشتباهی است که مردم نمی توانند در این خصوص همکاری داشته باشند بلکه مردم می توانند پیشنهادهایی در این خصوص ارائه دهند و ما نیز استقبال می کنیم.

برای مثال در دیگر کشورها مردم به دلیل تولید زباله جریمه می شوند. این در حالی است که در کشور ما مسافرانی که وارد شهرها می شوند خصوصا در جنگل ها و نقاطی که دور از شهر است زباله تولید می کنند و به جای این که زباله ها را جمع آوری کنند و به مراکز تحویل زباله بدهند زباله ها را در آن منطقه رها می کنند خصوصا این که اگر این مناطق از شهر دور باشد و مسئولی هم برای جمع آوری زباله ها وجود نداشته باشد. اینجاست که این موضوع مشکل ساز می شود و چهره شهر را نازیبا می کند.

دبیر کمیته پسماند محیط زیست استان مازندران به بحث اعتبارات در این بخش نیز اشاره کرد و گفت: باید در این بخش اختصاص اعتبارات در سطح ملی باشد، چراکه ظرفیت های مازندران تنها متعلق به مردم مازندران نیست. اکنون به دنبال تشکیل صندوق استانی محیط زیست هستیم؛ در برخی موارد شاهد هستیم بخشی از پروژه ها به دلیل کمبود اعتبار راه اندازی نمی شود؛ مثلا مسافران بسیاری وارد این شهر می شوند و از مراکز تفریحی و رستوران ها استفاده می کنند. می توانیم بخشی از هزینه هایی را که توسط مردم در این مراکز پرداخت می شود برای مدیریت اجرای پسماندها استفاده کنیم؛ اکنون برخی مراکز زباله سوز و کارخانه های کمپوست به شیوه سنتی فعالیت می کنند، می توانیم از درآمدها برای بهینه کردن این مراکز استفاده کنیم.

فخاری معتقد است: در برخی مناطق استان مراکز دفن زباله نزدیک دریاست که آلودگی دریا را به دنبال دارد یا شیرآبه هایی که وارد خاک می شوند بسیار خطرناک است، ولی با امکانات موجود تاکنون نتوانستیم برای آن کاری انجام دهیم.

نبود برنامه واحد

در حال حاضر می توان گفت آنچه زباله های شهرهای شمالی ایران را به موضوعی دشوار تبدیل کرده است و هرروز به عنوان یک معضل بزرگ از آن یاد می شود، این است که شهرهای شمالی برنامه واحدی برای حل این معضل ندارند؛ چراکه هر کدام از شهرها دارای برنامه منحصر به خود هستند و به صورت واحد فعالیت می کنند. بهتر است در ابتدای امر در استان مازندران به یک برنامه واحد رسید سپس در خصوص حل مشکلات زباله در دیگر شهرها اقدام شود.

فرهاد عسگری شهردار بابل معتقد است بابل با وجود این که تنها یک کارخانه کمپوست دارد، اما بحث تفکیک و دفن زباله در شهر بابل به بهترین شکل ممکن نسبت به دیگر شهرهای شمالی انجام می شود؛ چراکه به صورت مکانیزه انجام می شود.شهردار بابل گفت: طی 15 سال اخیر، ظرفیت اسمی کارخانه کمپوست در بابل 100 تن بوده که تلاش داریم این میزان طی امسال به 250 تن برسد؛ 70 درصد از سطل های زباله بابل مکانیزه است که امیدواریم این میزان به 100 درصد برسد.

وی همچنین به میزان اختصاص اعتبارات در این بخش اشاره کرد و گفت: امسال بودجه ای که به شهرداری بابل اختصاص داده شد 150 میلیارد تومان بود این درحالی است که مقدار اعتبار برای ساخت کارخانه های کمپوست حداقل 300 تا 400 میلیارد تومان است. اکنون 27 مرکز دفن سنتی زباله در استان مازندارن وجود دارد که لازم است این تعداد مراکز دفن زباله کاهش یابد.

نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
0.16864s, 18q