دراين بخش وجدانتان آزرده مي‌شود

۱۳۸۷/۱۱/۰۶ - ۰۹:۴۶ - کد خبر: 14742
دراين بخش وجدانتان آزرده مي‌شود
وقتي دستان لاغر و تكيده يكي‌شان را در دست مي‌گيري همه دغدغه‌ها و دلمشغولي‌هايت را از ياد مي‌بري.هيچ كس با ديگري حرفي نمي‌زند و تنها منتظر هستند. آنها مي‌خواهند آدم‌هايي از جنس خودشان را ببينند تا حرفي مشترك داشته باشند. اين طور راحت‌تر مي‌توانند آنچه را در دل داشتند تحمل كنند. آنها مي‌خواهند بفهمند كه چرا بايد به جاي اينكه روي نيمكت مدرسه باشند روي تخت بيمارستان خوابيده‌اند.

اينجا بخش كودكان سرطاني در يك بيمارستان دولتي در پايتخت كشورمان است. ورود به بخش و عيادت از اين كودكان هيچ آدابي ندارد و حتي بسياري از والدين كودكان از ملاقات‌كنندگان استقبال مي‌كنند چرا كه برخي از اين كودكان ماه‌هاست كه روي تخت بيمارستان بستري هستند و ورود هر تازه واردي تنوعي است براي روحيه خسته آنها و والدينشان.سرطان پس از سوانح، دومين علت مرگ و مير كودكان در جهان محسوب مي‌شود.

براساس آخرين آمارهاي ارائه‌شده، بيش از ۳۵درصد جمعيت ايران زير ۱۵ سال سن دارند و از اين‌رو آمار بيماري‌هايي كه كودكان و نوجوانان را در اين سنين درگير مي‌كند در كشور ما بيش از ساير نقاط دنياست، اما آمارهاي رسمي نشان مي‌دهد كه سالانه ۲ هزار مورد جديد سرطان كودكان در ايران گزارش مي‌شود.كارشناسان بهداشتي كشور معتقدند برخلاف دهه‌هاي گذشته كه كودكان مبتلا به سرطان عمر بسيار كوتاهي داشتند، سرطان كودكان هر چند كه يك يا 2درصد از كل سرطان‌ها را در بر مي‌گيرد، اما از آن جا كه در سنين كودكي بروز مي‌كند بسيار با اهميت است و تقريباً سالانه از هر 100هزار كودك و نوجوان زير۱۵سال، بين ۵ تا ۲۰ نفر به سرطان مبتلا مي‌شوند، با اين حال سرطان كودكان را مي‌توان يك بيماري علاج‌پذير تلقي كرد. امروز سرطان‌هاي رايج در كودكان، بين ۷۰ تا ۸۰درصد درمان پذير هستند.

بيماراني كه در اتاق‌هاي دوطرف راهرو بستري هستند، اغلب دل خوشي از وضعيت بيمارستان ندارند، اولين مشكل بخش اين است كه استريل نيست و پزشكان مي‌گويند اين بچه‌ها بايد در محيط كاملا استريل باشند حتي گاهي لازم است از تماس با افرادي كه حتي يك دندان خراب يا سرماخوردگي مختصري دارند دوري كنند اما اين بخش اصلا استريل نيست.قبل از اينكه سؤالي بپرسم، مادري كه در كنار كودك 10‌ماهه‌اش به سختي خودش را در تخت كودك جا داده بود تا بتواند به او شير بدهد مي‌گويد: اين وضعيت ماست چرا به داد ما نمي‌رسيد. الان 6 ماه است كه كودكم تحت درمان است و سرطان خون دارد. در اين اتاق 8بيمار به همراه 8 همراهشان هستند كه در ساعات ملاقات به 100 نفر هم مي‌رسد، مثلا اينجا بخش كودكان سرطاني است كه تحت شيمي درماني هستند و بايد از هرنوع آلودگي مبرا باشد چرا كه قدرت بدني كودكان سرطاني بسيار پايين است و با كوچك‌ترين ميكروبي بيمار مي‌شوند.

وي مي‌گويد: به‌دليل عدم‌رعايت مسائل بهداشتي بچه‌هايي كه براي درمان مي‌آيند عمدتا اسهال و عفونت قارچي مي‌گيرند. مادر ديگري را مي‌بينم كه با گريه مي‌گويد به‌دليل كمبود تخت در اين بيمارستان بچه من 2 روز است كه معطل مانده و همين امر باعث خونريزي معده در او شده، بچه يك‌ساله سرطاني چه گناهي كرده كه بايد زجر بي‌توجهي مسئولين را تحمل كند.

درحالي كه اشك پهناي صورتش را پوشانده بود ادامه مي‌دهد كه اگر بچه خود رئيس بيمارستان هم اين بيماري را مي‌گرفت آيا حاضر بود در اينجا بستري و درمان كند؟ برخورد پرستاران هم اگر فقط يك بار به اين مراكز درماني مراجعه كنيد خودتان خواهيد ديد. البته آنها هم به‌دليل حجم كار بالا كه براي 42 بيمار تنها 3 پرستار حضور دارد رمقي هم براي شنيدن شكايات همراهان بيماران باقي نمي‌گذارد.مادر ديگري مي‌گويد: اين را هم به گوش مسئولين برسانيد كه اينجا بيشتر كارها باخودمان است مثل تنظيم سرنگ يا دادن داروها همه با خودمان است وكسي جرات ندارد كه درخصوص نحوه دادن يك دارو دو بار سؤال كند كه به طرز فجيعي با برخورد تند پرستاران مواجه خواهد شد.

سري به اتاق ايزوله مي‌زنم كه تنها تفاوتش با اتاق‌هاي داخل بخش كم بودن تعداد تخت است و خبري از بهداشت نيست! سطل مخصوص زباله‌هاي عفوني در هر اتاق ظرفي است كه روي آن نوشته شده «خطر عفونت» و به‌طور خنده‌داري كنار دستشويي هر اتاق آويزان است؛ معلوم است كه امنيت و بهداشت بيمارستان خيلي بالاست! از هر كسي كه درباره بخش مي‌پرسم «سوسك» اولين چيزي است كه از آن حرف مي‌زند و مي‌گويد: مگر شما خودتان سوسك‌ها را نديديد؟ و برايم از شب‌هاي بيمارستان مي‌گويد كه سوسك‌ها توي ليوان‌ها، ظرف‌ها و غذاهايي كه بيرون مي‌گذارند رژه مي‌روند و مي‌گويد: اين صحبت‌ها را به گوش مسئولان برسانيد، خصوصا به كساني كه خيلي شعار مي‌دهند.

بهداشت اينجا صفر است، دستشويي‌ها افتضاح است و سوسك‌ها فراوانند و تا وقتي خودمان نگوييم هيچ كس لباس‌ها و ملحفه‌ها را عوض نمي‌كند. بيمار ديگري از غذاهاي بيمارستان كه قابل خوردن نيست و بوي بدي دارد، شكايت مي‌كند.به راستي چه كسي پاسخگوست ؟چند درصد از بيماران بيمارستان‌هاي دولتي فرزندان يا بستگان يا حتي همسايگان مسئولين بيمارستان يا پزشكان هستند؟

حقوق بيماران سرطاني چيست؟

1- بيمار حق دارد، كه درد او توسط پرسنل پزشكي، خانواده، دوستان و ساير اطرافيان جدي گرفته شود.كسي كه درد مي‌كشد، تنها كسي است كه مي‌داند چقدر درد دارد. بايد بيماران را تشويق كنيم تا درد خود را به ما گزارش داده و نوع آن‌را به دقيق‌ترين شكل ممكن توصيف كنند. پرسنل پزشكي بايد توجه داشته باشند كه بي‌علاقگي بيمار به زندگي، مقاومت‌كردن بيمار براي مصرف دارو‌ها، تفاوت‌هاي فرهنگي، احساس كناره گيري و فاكتور‌هاي ديگر، اغلب سبب منع بيماران در مورد گفت‌وگو راجع به دردشان مي‌شود.
2- بيمار حق دارد كه درد او كنترل شود و مهم نيست كه علت درد چه باشد و شدت آن چقدر.

بيماراني كه از سرطان رنج مي‌برند، مي‌توانند از گروه درماني خود انتظار داشته باشند كه آنها تمام اطلاعات و منابع لازم را كه مي‌تواند باعث حداكثر آسايش بيمار شود پيدا كنند.
3- بيمار حق دارد كه در تمام موارد با احترام درمان شود و موقعي كه نياز به دارو دارد، مانند معتادين با او رفتار نشود.

بسياري از پرسنل پزشكي، جامعه، عوامل قانونگذاري و حتي بسياري از افرادي كه درد دارند، بر اين باورند كه مصرف دارو‌هاي تسكين دهنده درد، مي‌تواند موجب اعتياد شود، در حالي‌كه تقريبا هرگز اين‌طور نخواهد بود. سوء مصرف دارو‌ها، ارتباطي به مصرف آنها در درمان بيماران دچار درد‌هاي سرطاني ندارد. به‌طور طبيعي بيمار حق دارد كه از پرسنل پزشكي، آسايش دريافت كند. اين يكي از راه‌هاي مراقبت بيمار از خودش است.

4- بيمار حق دارد كه در موقع انجام درمان‌ها و ساير كارهايي كه روي او انجام مي‌شود بدون درد باشد و يا با كمترين درد ممكن مواجه شود.

درمان سرطان اغلب مي‌تواند شامل تست‌ها و روش‌هاي دردناك باشد. نبايد به بيماران بگوييم كه اينگونه دردها «غيرقابل اجتناب» است و يا بگوييم « اين درد زياد طولاني نيست» زيرا درد سبب رنج بيمار مي‌شود و اين ارتباطي به طولاني بودن يا نبودن آن ندارد و نگراني بيمار را در مورد درمان‌ها و يا كارهاي دردناك آينده به دنبال خواهد داشت كه اين نيز خود رنج بيشتري به بيمار تحميل مي‌كند. تيم درماني بايد بيمار را آگاه سازند كه در هر روش درماني، بيمار بايد انتظار چه چيزي را داشته باشد و سعي كنند درد حاصل از روش‌هاي مختلف درماني را به حداقل ممكن برسانند.
نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
0.68266s, 18q