ابلاغيه‌هايي كه باپول رنگ مي‌بازند

۱۳۸۷/۱۱/۰۶ - ۱۰:۰۰ - کد خبر: 14749
ابلاغيه‌هايي كه باپول رنگ مي‌بازند
در همان آغاز به كار وزارت بهداشت دردولت نهم، ابلاغيه‌اي با عنوان ممنوعيت كار پزشكان دولتي در بخش خصوصي به ويژه در ساعات اداري صادر شد كه نويد اتفاقات جديدي را در مراكز درماني و بيمارستان‌ها مي‌داد، اما حالا به تعبير نايب رئيس كميسيون بهداشت و درمان مجلس، اين مسائل با ابلاغيه و بخشنامه قابل حل نيست چرا كه در جايي كه انجام يك عمل جراحي با تمام زحماتش درميزان دستمزدآن اختلاف فاحشي در 2 بخش خصوصي و دولتي دارد كدام پزشك حاضر است كه از درآمد بيشتر چشم پوشي كند؟

يك جراح در بخش خصوصي، درباره يك عمل جراحي واحد با امكانات و شرايط مساوي، نسبت به جراحي در بيمارستان دولتي 12 برابر دستمزد دريافت مي‌كند و اين موضوع باعث مي‌شود، برخي فعالان اين بخش، بيماران تخت‌هاي بيمارستان دولتي را به بيمارستان‌هاي خصوصي انتقال دهند و بيمارستان‌هاي دولتي كه همه امكانات و شرايط را براي بيماران فراهم مي‌كنند، تخت‌هايشان خالي باشد.

در واقع ريشه اين مسئله از سوي پزشكان، بحث مالي و غيرواقعي بودن تعرفه‌ها خصوصا در بخش خصوصي دانسته مي‌شود و انگشت انتقاد در دولت به ضعف سيستم نظارت اشاره مي‌كند.

مشكلات عمده درماني مردم شامل پايين بودن سرانه درمان، عدم‌رضايت مردم از خدمات ارائه شده در مراكز دولتي، دوگانگي مرجع تصميم‌گيري در رابطه با تعيين تعرفه‌هاي خصوصي توسط سازمان نظام پزشكي و دولتي توسط شوراي‌عالي بيمه و هيات وزيران، افزايش سهم مردم از هزينه‌هاي درمان، از جمله افزايش 1050 درصدي ضريب جراحي تنها طي يك سال است.

اخذ مبالغ چندصدهزار توماني و ميليوني خارج از تعرفه (زيرميزي) از مردم، با وجود افزايش مذكور كه متأسفانه راه ورود آن به مراكز دولتي نيز باز شده است، حضور همزمان فعاليت پزشكان در بخش دولتي و خصوصي و ارجاع بيماران از بخش دولتي به‌ خصوصي و عدم‌رعايت تعرفه‌ها در مطب‌هاست.

مشكلاتي كه در بخش بيمارستان‌ها و مراكز درماني بخش دولتي وجود دارد، بايد با تمام وقت شدن پزشكان در بخش دولتي و البته ايجاد انگيزه براي آنها حل شود. دولت به جاي ابلاغيه بايد لايحه بدهد تا با قانونمند شدن امور، بتوان پزشكان دولتي را در دانشگاه‌ها و مراكز درماني تمام وقت كرد.

گذشته از اينكه تمام وقت نبودن پزشكان در بخش دولتي، باعث ضعف و بي‌توجهي نسبت به روند درمان بيماران در اين بخش مي‌شود، اتلاف وقت و تحت فشار قرار گرفتن بيماران هم از اثرات سوء آن است.

تصور كنيد پزشكي را كه همزمان در يك روز، هم در بيمارستان دولتي و هم در بيمارستان خصوصي عمل دارد. قاعدتا هيچ زمان دقيق و شفافي براي طول مدتي كه بيمار در اتاق عمل سپري مي‌كند، قابل تعيين نيست.

حالا تصور كنيد حال بيماراني را كه در يكي از اين 2 بخش بيمارستاني بايد منتظر پزشك باشند تا بالاخره زمان عمل و البته حضور پزشك برسد.كارشناسان حوزه بهداشت و درمان معتقدند كه پزشكان و كاركنان بخش درمان شاغل در بخش دولتي نبايد در بخش خصوصي هم به كار گرفته شوند، چون اين موضوع يكي از عوامل مهم فساد در زمينه بهداشت و درمان محسوب مي‌شود. از طرفي آنها تاكيد مي‌كنند، زندگي كاركنان شاغل در مراكز سيستم دولتي نظير پزشكان، پرستاران، تكنسين‌ها و... بايد به گونه‌اي تامين شود كه هيچگاه وارد بخش خصوصي نشوند.

زماني كه همكاري دوجانبه ميان بخش دولتي و خصوصي ايجاد شد، به تدريج كاركنان و پزشكان بيشتر انرژي خود را در مكاني صرف خواهند كرد كه منفعت بيشتري داشته باشد و اين موجب تضعيف سيستم دولتي و تقويت سيستم خصوصي مي‌شود
نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
0.56436s, 19q