پسران بيشتر از دختران به بي‌اختياري مدفوع مبتلا مي‌شوند

۱۳۸۹/۰۹/۲۲ - ۱۲:۵۵ - کد خبر: 22092
به گزارش سلامت نیوز فريبا عربگل در گفت‌وگو با فارس اظهار داشت: اختلالات دفعي در كودكان شامل بي‌اختياري ادرار و مدفوع است كه از بين آن دو بي‌اختياري ادرار شيوع بيشتر و بي‌اختياري مدفوع اهميت بيشتري دارد.

وي افزود: اين اختلال زماني مطرح مي‌شود كه كودكي كه حداقل 4 ساله است در مكان و جاي نامناسب و يا در لباس خود به‌طور عمد يا غيرعمد دفع مدفوع دارد و معمولاً به اين صورت است كه كودك، مدفوع خود را به ‌طور كامل در لباس خودش تخليه نمي‌كند و نشت مدفوع رخ مي‌دهد.

عربگل تصريح كرد: شايع‌ترين مورد اين بيماري زماني است كه كودك يبوست دارد و مدفوع خود را نگه مي‌دارد، مدفوع سفت مي‌شود و سپس مدفوع شل و آبكي از كنار آن نشت كرده و كودك دچار بي‌اختياري مدفوع مي‌شود. البته مواردي نيز وجود دارد كه كودك يبوست ندارد و معمولاً در اين نوع نشت مدفوع عمدي است و با اختلالات رفتاري و رفتارهاي مقابله‌اي و لجبازي همراه است و گاه يك بيان پنهان خشم نسبت به والدين و طرف مقابل است.

وي ادامه داد: اكثر كودكاني كه مبتلا به بي‌اختياري مدفوع هستند به نظر نمي‌رسد مشكلات رفتاري قابل توجهي داشته باشند ولي عده‌اي از اين كودكان به علت طردشدن از سوي اطرافيان و سرزنش و شماتت توسط آنها اعتماد به نفس پائيني دارند. لذا ممكن است اين كودكان به علت بوي نامطبوعي كه دارند از سوي همسالان طرد شوند و در نتيجه در اين كودكان ارتباط با همتايان و همسالان تحت تاثير قرار مي‌گيرد.

اين فوق تخصص روانپزشكي كودك و نوجوان يادآور شد: در صورت وجود اين اختلال بايد علل جسمي ايجادكننده يبوست يا اسهال مزمن و مصرف ملين‌ها بررسي و رد شود. همچنين بايد توجه داشت كه اين بيماري نسبت به شب ادراري شيوع كمتري دارد و حدود 1،5 تا 7،5 درصد كودكان سنين مدرسه به درجاتي گرفتار اين بيماري هستند.

وي اضافه كرد: شيوع اين عارضه در پسران بيشتر از دختران است و در شرايط اقتصادي – اجتماعي پائين بيشتر ديده مي‌شود. همچنين بي‌اختياري مدفوع به علت احساس شرم و خجالت والدين كمتر از آنچه كه هست گزارش مي‌شود.

عربگل با اشاره به علت بي بيماري خاطرنشان كرد: نمي‌توان علت واحدي را براي آن در نظر گرفت و معمولاً تركيبي از عوامل روانشناختي و رشدي مطرح است در مواردي شروع بيماري بدنبال استرس‌هايي مانند اختلاف والدين، بدرفتاري با كودك، آزار جنسي و ... است.

وي افزود: عده‌اي از اين كودكان به علت شقاق مقعد و ساير مشكلاتي كه در ناحيه مقعد دارند، دفع مدفوع براي آنها دردناك است و همين امر منجر به نگهداشتن مدفوع، تجمع آن، يبوست و بدترشدن مشكل مقعد مي‌شود و اين چرخه معيوب تكرار شده و در نهايت منجر به نشت مدفوع شل از كنار مدفوع سفت مي‌شود.

عربگل ادامه داد: در مواردي به نظر مي‌رسد يك كشمكش قدرت بين والد و كودك بر سر آموزش توالت رفتن به وجود آمده است و كودكي كه از نظر سرشتي دشوار و خود راي است و دوست دارد خودش كنترل اوضاع را به دست بگيرد با مادري روبه‌رو مي‌شود كه وسواسي و كنترل كننده است و اصرار دارد روي هر رفتار و عمل كودك نظارت و كنترل دقيق داشته باشد كه در اينجاست كه كشمكش قدرتي بين كودك و مادر به وجود مي‌آيد كه به نظر مي‌رسد در آن كودك با عمل خود مخالفت با مادر و پافشاري روي خواسته‌هاي خودش را نشان مي‌دهد.

وي اظهار داشت: گاهي اوقات ممكن است كودك از رفتن به دستشويي ترس داشته باشد و متعاقب آن از اين عمل اجتناب كند و تا زماني كه ترس كودك بررسي نشده و درمان نشود مشكل كودك ادامه مي‌يابد. همچنين در علت شناسي اين بيماري نبايد تاثير منفي ناشي از آموزش‌هاي خشن راجع به كنترل مدفوع را مورد بي‌توجهي قرار داد.

اين عضو هيئت علمي دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي با بيان اينكه براساس نوع بي‌اختياري مدفوع كه با يا بدون يبوست ‌باشد درمان طبي متفاوت است گفت: هدف از درمان آن اين است كه كودك به يك استفاده مستقل و منظم از توالت برسد و مشكلات همراه نيز حل شود.

وي افزود: قبل از شروع درمان بايد يك ارزيابي دقيق از نظر مسائل طبي و اجتماعي، روانشناختي انجام پذيرد و نيز بايد دوره‌اي را براي مشاهده و ثبت آلوده‌سازي او به طور دقيق اختصاص داد و بايد به خانواده آموزش كافي در مورد مشكل داده شود تا خانواده با توسل به روش‌هاي تنبيهي نامناسب، وضعيت كودك را بحراني نكنند.

عرگل گفت: حتماً بايد از تشويق صحيح و مناسب براي زمان‌هايي كه كودك مدفوع خود را كنترل داشته و آن را در محل مناسبي دفع كرده است، استفاده شود. همچنين به طور مرتب و منظم، 20 دقيقه پس از صرف هر وعده غذا، كودك به مدت10 دقيقه روي دستشويي بنشيند تا حركات روده‌اي او افزايش يابد.

وي افزود: بايد در درمان از پيامدهاي تنبيهي مناسب استفاده شود و به روش‌هاي نامناسبي چون تنبيه فيزيكي، سرزنش، تحقير و شماتت و مقايسه كودك با ديگران نبايد متوسل شد.

دبير انجمن روانپزشكي كودكان و نوجوانان يادآور شد: اوج بهبودي پسران در سن 6 سالگي و براي دختران در سن 8 سالگي است و از اين سنين به بعد كاهش تدريجي بيماري وجود دارد تا سن 16 سالگي كه بيماري در هر دو جنس به طور كامل ناپديد مي‌شود.
نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
3.10062s, 18q