کم دندانی مادرزادی

۱۳۸۹/۱۰/۰۴ - ۲۳:۲۶ - کد خبر: 22437

این حالت معمولا در یک نشانگان (سندروم) ژنتیکی به نام اکتودرمال دیسپلازی دیده می‌شود.
 
در این افراد علایم زیر عمدتا وجود دارند:
1) پوست خشک
2) موهای کم‌ پشت و نازک و بور و البته ابروهای کم‌ پشت
3) ناخن‌های شکننده
4) عدم تحمل گرما
5) کم‌ دندانی
 
در این افراد به دلیل تعداد کم‌ دندان‌های موجود و همچنین کوچک ‌تر بودن دندان‌های موجود و شکل نامناسب آنها، فضاهای خالی دهان زیاد است.
 
درمان این افراد به صورت تیمی توسط متخصص ارتودنسی و پروتز و جراح خواهد بود. ارتودنتیست، فضاهای خالی را بر اساس نظر متخصص پروتز تنظیم و آماده می‌نماید (با درمان ارتودنسی ثابت) و سپس در صورت تمایل فرد به درمان ایمپلنت، جایگذاری ایمپلنت‌ها توسط جراح صورت می گیرد و در نهایت، متخصص پروتز آنها را روکش می کند.
در غیر این صورت، درمان با روکش‌های پل مانند (بریج) انجام خواهد شد که به دلیل ضعیف بودن دندان‌های موجود که پایه روکش‌ها محسوب می‌شوند، نتیجه چندان هم مطلوب نخواهد بود.
 
این درمان‌ها باید بعد از 17 تا 18 سالگی انجام شوند. سایر علل فاصله بین دندان‌ها می‌توانند کوچک بودن اندازه دندان‌ها، بزرگی زبان، عدم رویش بعضی از دندان‌ها و یا اتصال عضلات و لب‌ها باشد. اما اغلب کسانی که به دلیل کمبود یک یا چند دندان دچار فاصله بین دندان‌ها هستند، در پدر، مادر یا خواهر و برادر خود این مشکل ژنتیکی را داشته‌اند.
 
دندان‌هایی که بیشتر دچار این اختلال می‌شوند، دندان‌های دوم جلویی‌ (پیش) در فک بالا، دندان آسیای کوچک دوم در فک پایین و دندان آسیای بزرگ سوم یا همان دندان‌ عقل است.
میزان فقدان مادرزادی دندان‌های عقل بسیار شایع است، ولی خوشبختانه به علت عقب‌تر قرار گرفتن این دندان‌ها، نبود آنها باعث فاصله بین دندان‌ها نمی‌شود.


دکتر سید مهدی هاشمی - متخصص ارتودنسی
عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی زاهدان

نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
0.75288s, 19q