پسران سه برابر دختران به لكنت زبان مبتلا مي‌شوند

۱۳۸۹/۱۰/۱۰ - ۱۱:۲۰ - کد خبر: 22665

به گزارش سلامت نیوز ، فريبا عربگل در گفت‌وگو با فارس با بيان اينكه در لكنت زبان سليس و روان‌بودن تكلم از بين مي‌رود اظهار داشت: در اين عارضه شخص فكر مي‌كند روي گفتار خود تسلط و كنترل لازم را ندارد و در نتيجه دچار واكنش‌هاي رفتاري و عاطفي مي‌شود و ممكن است صداها بلوك شوند و كودك بخواهد حرف بزند ولي صدايي از گلويش خارج نشود و در نتيجه سكوت و يا وقفه‌اي در كلام رخ دهد.

وي افزود: ممكن است تكلم با مكث‌هاي طولاني، تكرار يك حرف مثل گُ، گِ، گل يا يك سيلاب يا طولاني‌شدن و كش‌آمدن يك حرف مثل م، م، م، م، مريض، خود را نشان دهد و ممكن است تلاش‌هاي رفتاري زيادي در زمان تكلم كودك مانند پلك‌زدن، تكان‌دادن دست‌ها و سر و اداهاي خاص روي صورت ديده شود.

عربگل تصريح كرد: گرچه گاهي كودكان طبيعي نيز دچار عدم رواني گفتار مي‌شوند ولي اين نارواني كلام گذراست و در واحدهاي بزرگتر زباني مثلاً در سطح كلمه، عبارت و يا جمله رخ مي‌دهد.

وي با بيان اينكه شيوع اين عارضه دركشور يك درصداست افزود: اين بيماري معمولاً بين سن 7-2 سالگي شروع مي‌شود كه اوج آن 4-3 سالگي است اما اين اختلال معمولاً در دوره نوجواني رو به بهبود مي‌گذارد و شيوع آن كاهش مي‌يابد.

اين عضو هيئت علمي دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي اظهار داشت: لكنت زبان در پسران شايع تر از دختران است و پسران سه برابر دختران به اين بيماري مبتلا مي‌شوند. همچنين نسبت مرد به زن با افزايش سن افزايش مي‌يابد كه اين نشان‌دهنده درجه بهبودي بيشتر در دختران است.

وي گفت: استرس و اضطراب عليرغم تصور عمومي ايجادكننده اين بيماري نيست ولي مي‌تواند آن را تشديد كند و زماني كه اين كودكان براي حرف‌زدن تحت فشار قرار مي گيرند يا استرس و اضطرابي به آنها وارد مي شود، لكنت زبان آنها شدت مي‌يابد. لذا لكنت زبان بيماري است كه شدّت آن از يك موقعيت به موقعيت ديگر متفاوت است.

عربگل گفت: كاهش استرس در زمان صحبت كردن به كاهش حملات لكنت زبان كمك مي‌كند اما استفاده از داروهاي ضد اضطراب تأثير اصلي در درمان ندارد. لذا به نظر مي‌رسد اين بيماران به دو دسته تقسيم مي شوند.

وي اضافه كرد: در يك دسته كودكاني قرار مي‌گيرند كه پيش‌آگهي بهتري دارند و قادرند تكنيك‌هاي غلبه بر اين مشكل را بياموزند و آنها را استفاده كنند و در موارد ديگر، كودكاني هستند كه مشكل آنها به درمان پاسخ كمتري مي‌دهد.

عربگل خاطرنشان كرد: گفتاردرماني در اين كودكان هم به روان و سليس صحبت‌كردن كمك مي‌كند و هم كمك مي كند تا كودك با اضطراب، تنش و اجتناب كمتري وارد مكالمه و گفتگو شود لذا از آنجا كه لكنت زبان يك بعد قوي بيولوژيك و ارثي دارد، روان‌درماني به تنهايي درمان مؤثري براي آن نيست، گرچه ممكن است به كاهش اضطراب، تطابق بهتر و افزايش اعتماد به نفس كودك كمك مؤثري كنـد.

وي افزود: اگرچه علت لكنت زبان دقيقاً مشخص نيست اما به نظر مي رسد مجموعه‌اي از عوامل مانند آسيب‌پذيري و استعداد بيولوژيك، تقاضاها و درخواست‌هاي محيطي و مشخصات سرشتي و ذاتي فرد در ايجاد آن نقش داشته باشد.

نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
1.53273s, 20q