يك نفر از هر 500 نوزاد كشور به شكاف كام يا لب مبتلا مي‌شود

۱۳۸۹/۱۰/۱۳ - ۱۲:۴۵ - کد خبر: 22824
به گزارش سلامت نیوز محسن نراقي در گفت‌وگو با فارس با بيان اينكه شكاف كام و لب بسته به نژادهاي مختلف شيوع متفاوتي دارند اظهار داشت: برخي شكاف‌ها فقط كام را درگير و برخي از آنها فقط لب و برخي ديگر هم كام و هم لب را درگير مي‌كند.

نراقي تصريح كرد: شكاف كام طيف وسيعي از شدت و درجات را دارد كه از يك شكاف كام خفيف كه در آن زبان كوچك دوشاخه مي‌شود و به آن شكاف كام مخفي مي‌گويند آغاز مي‌شود و تا شكاف‌هاي كام وسيع كه تمام كام فرد را درگير مي‌كند و حتي به دندان‌ها هم مي‌رسد، ادامه دارد.

وي اضافه كرد: به طول كلي شكاف كام تنها، در دختران بيشتر از پسران است چرا كه در دوره جنيني دو زائده‌اي كه به هم متصل مي‌شود و كام را تشكيل مي‌دهند در دخترها يك هفته ديرتر اتفاق مي‌افتد و همين موضوع موجب شيوع بيشتر آن در دختران مي‌شود در حالي كه شكاف لب در پسرها بيشتر شايع است.

رئيس مركز تحقيقات راينولوژي ادامه داد: نوزادي كه با شكاف لب به دنيا مي‌آيد مشكلات زيادي خواهد داشت كه مهمترين آن تغذيه نوزاد است زيرا نمي‌تواند به طور صحيح عمل مكيدن شير مادر را انجام دهد.

وي اضافه كرد: مشكل ديگر اختلال در تكلم است كه اين افراد به موازات رشدي كه مي‌كنند صداي خاصي پيدا مي‌كنند چرا كه هوا وارد حفره بيني آنها شده و صداي فرد را تغيير مي‌دهد و گاهي هم ممكن است كلام را خوب ادا نكند.

نراقي ادامه داد: مشكل سوم اين افراد عفونت‌هاي مكرر گوش مياني است كه بسيار هم شايع است. دليل آن اين است كه عضلاتي در كام وجود دارد كه لوله شيپوراستاش رابط بين گوش و حلق پشت بيني را باز نگه مي‌دارد تا هوا وارد گوش شود اما افرادي كه شكاف كام دارند عملكرد اين عضله آنها مختل مي‌شود و آنها نمي‌توانند شيپوراستاش را خوب باز كنند در نتيجه مستعد مي‌شوند تا مايعات در پشت گوششان جمع شود و به عفونت گوش و كاهش شنوايي مبتلا شود.

وي اضافه كرد: اختلاف در دور شدن دندان‌ها نيز مشكل بعدي اين بيماران است. در اين افراد جفت‌شدن دندان خراب و انواع ناهنجاري‌ها در رشد دندان‌ها پيدا مي‌شود و مسئله بعدي اين است كه در سنيني اين افراد مشكلاتي در وضعيت تيغه بيني يا شكل بيني پيدا مي‌كنند.

رئيس مركز تحقيقات راينولوژي خاطرنشان كرد: مسئله مهم اين است كه اين معضلات هر كدام در سن متفاوتي فرد را درگير مي‌كنند. براي درمان همه اين مسائل بايد تيمي متشكل از متخصصان از جمله گوش، پلاستيك صورت، جراح فك و صورت، گفتاردرمان، دندانپزشك كودكان، شنوايي‌سنج، ژنتيك، روانشناس و ارتودنتيست كار درمان اين فرد را برعهده گيرند.

وي اضافه كرد: بچه‌اي كه با شكاف كام و لب متولد مي‌شود اولين مشكلش تغذيه است. ساده‌ترين راهكار، استفاده از پستانك‌هاي مخصوصي است كه هنگام تغذيه نوزاد مشكل خوردن پيدا نمي‌كند.

نراقي با بيان اينكه بهترين سن عمل شكاف لب همان ماه‌هاي اول است، گفت: معمول‌ترين سن براي اين كار 2 تا 3 ماهگي است اما شكاف كام بهتر است يك سالگي عمل شود چرا كه اگر اين عمل دير انجام شود تكلم بچه‌ها دچار اشكال مي‌شود و اگر زود انجام شود به دليل اينكه هنوز فك به خوبي رشد نكرده است مشكلاتي در رشد فك نوزاد ايجاد خواهد كرد.

وي ادامه داد: درمان اين افراد با فعاليت‌هايي كه تاكنون ذكر شد تمام نمي‌شود چرا كه بسياري از اين افراد تجمع مايع پشت گوش دارند و ممكن است به لوله تهويه نياز داشته باشند.

نراقي اضافه كرد: پس از عمل شكاف كام وقتي در دو سالگي نوزاد تكلم كرد چنانچه والدين احساس كنند بچه‌ها صداها را خوب نمي‌شنوند يا نمي‌توانند به خوبي تلفظ كنند بايد در سن 3 تا 4 سالگي به گفتاردرمان مراجعه كنند و اين مراجعه 2 حالت دارد كه يا مسئله گفتاري نوزاد اصلاح مي‌شود يا مقداري از آن باقي مي‌ماند.

وي گفت: اگر اين مشكل اصلاح نشود در سن قبل از مدرسه عملي روي كام كودك به منظور بهترشدن عملكرد گفتار انجام مي‌شود.

نراقي اضافه كرد: پس از آن هم مراقبت‌هاي دندانپزشكي لازم است تا فرد به سن بلوغ برسد كه در اين سن ناهنجاري‌هاي بيني خود را نشان مي‌دهد كه به شكل انحرافات شديد تيغه بيني وجود دارد و بايد اصلاح شود.
نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
0.21216s, 18q