چرا ديابتی‌ها، بیماری خود را از ديگران پنهان می‌كنند؟

۱۳۸۹/۱۰/۱۹ - ۱۸:۱۶ - کد خبر: 23072

سلامت نیوز : رييس انجمن ديابت گفت: با توجه به آن كه در ابتلا به ديابت نوع يك، ارث نقشي ندارد و ژن، تعيين كننده است اگر يكي از زوجين مبتلا به اين بيماري باشد، 2 تا 5 درصد امكان ابتلاي فرزند آنان به ديابت نوع 1 وجود دارد.

دكتر اسدالله رجب در گفت وگو با ايسنا افزود: هنگامي كه هم زن و هم مرد، مبتلا به ديابت نوع 1 باشند، احتمال ديابتي شدن فرزند آنان، 12 تا 20 درصد است اما در ابتلا به ديابت نوع 2 ارث نقش دارد. افراد پس از ازدواج و در سنين بالا به اين بيماري مبتلا مي‌شوند. در اين شرايط اگر يكي از زوجين مبتلا به ديابت نوع 2 باشد، 30 تا 50 درصد احتمال دارد فرزند آنان ديابتي شود و اگر هر دو نفر بيمار ديابتي باشند شدت بيماري در فرزندان بيشتر مي‌شود. البته مي‌توان با انجام اقداماتي مانند تغذيه صحيح از ابتلا به ديابت نوع 2 پيشگيري كرد.

وي گفت: در دنياي كنوني براي ازدواج، فردي را نمي‌توان يافت كه كاملا سالم باشد و دخترها و پسرها بايد به اين مساله توجه كنند. بيماران ديابتي هم بايد درباره وضعيت جسماني خود راستگو باشند چون اگر پيش از ازدواج، همه مسايل مربوط به بيماري خود را شفاف بيان كنند دچار مشكلات بعدي نمي‌شوند.

رجب با تاكيد بر ضرورت اطلاع ‌رساني به افراد جامعه درباره بيماران ديابتي اظهار كرد: فعاليت سازمانها و نهادهاي مختلف مانند وزارت بهداشت، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي، صدا وسيما و رسانه‌هاي جمعي ديگر براي فرهنگ سازي صحيح درباره بيماران ديابتي لازم است. در اين شرايط مردم متوجه مي‌شوند كه اگر يك بيمار ديابتي، صحيح درمان شود، مي‌تواند مانند افراد سالم زندگي كند البته فعاليت سازمانهاي مربوط به زنان نيز مهم است چون زنان ديابتي مشكلات بيشتري در زمينه‌هايي مانند ازدواج دارند.


وي در ادامه گفت: امروزه تحقيقات علمي اثبات كرده و تجربه هم نشان داده است كه اگر يك بيمار ديابتي، قند خون خود را در حد طبيعي كنترل كند، طول عمر او با ساير افراد تفاوتي ندارد و حتي بيش از آنان نيز است چون يك ديابتي براي پيشگيري از ابتلا به عوارض ديابت، سالانه 4 تا 6 بار به پزشك مراجعه مي‌كند البته عمر ديابتي‌هايي كه قند خون خود را به خوبي كنترل نمي‌كنند 10 تا 15 سال كمتر از ساير افراد است.

رييس انجمن ديابت ايران در پاسخ به اين پرسش كه آيا مبتلايان به ديابت در ايران قند خون خود را به ‌خوبي كنترل مي‌كنند، اظهار كرد: كنترل قند بيش از 90 درصد از ديابتي‌ها در ايران مطلوب نيست چرا كه آنان در رفتار و شيوه زندگي خود تغيير ايجاد نمي‌كنند البته تغيير رفتار و شيوه زندگي به ميزان آموزش و دانش بيمار بستگي دارد اما پزشكان فقط كارهاي درماني انجام مي‌دهند. از سوي ديگربا وجود آن كه بيشتر بيماران، داروها را چه به صورت خوراكي و چه به صورت تزريقي مصرف مي‌كنند اما به علت عادات غيرصحيح ، قند آن‌ها بخوبي كنترل نمي‌شود.

رييس انجمن ديابت درباره ديدگاه مردم در مورد بيماران ديابتي گفت: به علت برخورد نادرست برخي از افراد با مبتلايان به ديابت، بيماران تلاش مي‌كنند ديابت خود را از ديگران پنهان كنند.

وي با بيان اينكه برخي افراد، ديابتي‌ها را به علت تزريق انسولين، معتاد تلقي مي‌كنند، اظهار كرد: دانش آموزان مبتلا به ديابت دوست ندارند در حضور ديگران در مدرسه، انسولين تزريق كنند. در نتيجه در مكانهايي مانند دستشويي اقدام به اين كار مي‌كنند اما گاهي اوقات دانش آموزان، بيماران را در حال انجام تزريق انسولين مي‌بينند. در اين شرايط افراد ديابتي بايد يك‌ هفته تلاش كنند تا معتاد نبودن خود را ثابت كنند.

رجب با بيان اينكه برخي افراد،‌ مبتلايان به ديابت را «غشي» خطاب مي‌كنند، گفت: بسياري از بيماران ديابتي امكان دارد به علت افت شديد قند خون، تشنج و غش كنند و اگر اين اتفاق يك بار براي آنان رخ دهد، به اين بيماران انگ «غشي بودن» مي‌زنند.

رييس انجمن ديابت ايران افزود: گاهي اوقات ديابتي‌ها به عنوان افرادي ديوانه شناخته مي‌شوند چون اين بيماران در صورت افت شديد قند خون امكان دارد كنترل خود را از دست بدهند.

وي درادامه گفت: برخي افراد، مبتلايان به ديابت را كند ذهن مي‌دانند در حالي كه اگر قند يك فرد مبتلا به ديابت در حد طبيعي كنترل شود او هيچ تفاوتي با افراد ديگر ندارد و حتي از هوش بيشتري برخوردار است چون به علت انجام فعاليت مغزي بيشتر به منظور كنترل قند خون خود به انسان توانمندتري تبديل مي‌شود.

رييس انجمن ديابت ايران اظهار كرد: مادراني كه ديابت فرزندان خود را خوب كنترل مي‌كنند در كيف آنها غذا و ميوه قرار مي‌دهند اين در حاليست كه كودكان ديگرغذاهاي آماده مانند ساندويچ‌ها در مدرسه مصرف مي‌كنند و همين تفاوت تغذيه‌اي باعث انگ‌زني به كودكان مبتلا به ديابت مي‌شود.

رجب در پايان تاكيد كرد: در حال حاضر شرايط نسبت به گذشته بسيار بهتر شده است. ما نيز پس از آگاهي از مشكلات اين كودكان در مدرسه، فورا با مديران مدارس تماس گرفته و با برگزاري كلاسهاي آموزشي در مدارس درباره ديابت اطلاع رساني مي‌كنيم يا حتي خود ديابتي‌ها اين كار را در محل تحصيل خود انجام مي‌دهند.

نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
2.17215s, 19q