تراژدی آلودگی

آیا آلودگی هوا ریشه در بنزین مصرفی دارد؟

۱۳۹۶/۱۱/۲۹ - ۱۰:۱۱ - کد خبر: 237960
آیا آلودگی هوا ریشه در بنزین مصرفی دارد؟

سلامت نیوز:دلواپسی برای آینده کلانشهری همچون تهران به میانه‌های دهه٣٠ می‌رسد؛ دلواپسی که آینده تهران را خاکستری می‌دید. دلواپسی‌ای که ادامه‌دار شد و در دی‌ماه ١٣٥٢ سهمی از آلودگی هوای شهر را مختص اتوبوس‌های شرکت واحد دانستند تا دوسال بعد نوبت به شماره‌گذاری خودروها برسد.

از نیمه‌های دهه‌٣٠ بود که پیش‌بینی‌ها از آینده‌ای خاکستری برای تهران می‌گفتند و اخطارها از ازدحام جمعیت و افزایش خودروها روایت داشتند؛ گوشزدهایی که درنهایت به برخی طرح‌ها خاتمه یافتند که یا کاملا عملی نشدند یا زورشان به رفع کامل مشکل نرسید تا آلودگی‌ مهمان‌ناخوانده‌ کلانشهرها باشد و در پاییز و زمستان با وارونگی هوا به خوبی جولان بدهد و آسمان این شهرها را خاکستری کند؛ شهرهایی که گوش‌ به زنگ بودند تا بارندگی‌ها به شهرشان برسد و کمی به آنها فرصت نفس کشیدن بدهد، چون در همین بهمن‌ماه چند روز متوالی هوا برای برخی اقشار ناسالم اعلام شد و کار به جایی رسید که این ناسالمی همه جامعه را برای مدتی دربرگرفت!

به گزارش سلامت نیوز، شهروند نوشت: موجبات آن را فراهم آورد تا مدارس روزهایی را در تعطیلات بگذرانند و طرح زوج ‌و فرد از در منزل اجرایی شود، اما با همه این اوصاف و با وجود بارندگی‌ها، آلودگی همچنان در شهر جولان می‌دهد تا برخی آن را به خودروهای فرسوده نسبت بدهند و گروهی یقه بنزین‌ مصرفی در شهر را بگیرند و عده‌ای نیز از شهرفروشی‌های گذشته بگویند که حالا راه نفس‌کشیدن شهر را بسته‌ است. واقعیت این است که قصه خودروهای فرسوده سال‌هاست که تکرار می‌شود و همچنان اگزوزهای پیر سر و روی شهر را دوده‌ای می‌کنند، شهرفروشی نیز داستان نخ‌نما شده‌ای است که بارها بحث‌های مختلفی را به خود اختصاص داده، اما روایت بنزین نیز به سال‌های گذشته برمی‌گردد، به دورانی که از بنزین‌های وارداتی گفته و قرار بر این شد تا از بنزین یورو٤ استفاده شود، اما گفته‌های نیره‌ پیروزبخت، رئیس سازمان ملی استاندارد در یک نشست خبری در مورد میزان استاندارد گوگرد در بنزین که عدد٥٠ را نشان می‌دهد، داستان قدیمی بنزین را دوباره مطرح کرد: «طبق آخرین نمونه‌گیری صورت گرفته توسط این سازمان، وزارت نفت و دادستانی این عدد در بنزین تهران ۵۸ و در میانگین کلانشهرها ۴۸ بوده است.» اگرچه بیژن زنگنه، وزیر نفت بالا بودن میزان گوگرد در بنزین را اتفاقی گذرا دانسته و اظهار داشته: «کیفیت بنزین کاهش پیدا نمی‌کند و معمولا روند یکنواختی دارد. ممکن است مورد کوتاهی باشد. در تهران و کلانشهرها باید معاینه ‌فنی خودروها را در نظر گرفت. از سوی دیگر یک‌سری آلاینده‌های ثابت در شهرها مانند برخی نیروگاه‌ها و واحدها که سوخت را بدسوزی می‌کنند، وجود دارد.

میزان گوگرد در بنزین ناچیز است و اگر اتفاقی افتاده، گذرا بوده است.» البته محمدجواد حشمتی، معاون دادستان کل کشور نیز به مسأله بنزین‌ها ورود کرده و اظهارنظری متفاوت دارد، چون معتقد است طبق نظر کارشناسان حوزه‌های استاندارد و محیط‌زیست ٨٠درصد آلودگی هوای تهران و کلانشهرها به استفاده از بنزین، گازوییل و گاز مایع غیراستاندارد برمی‌گردد، البته اظهارات در این زمینه به این‌جا ختم نشد و وحید حسینی، مدیرعامل شرکت کنترل کیفیت هوای تهران اظهاراتی داشت مبنی بر این‌که بنزین تهران یورو٤ نیست، اما نزدیک به استاندارد است و این درحالی بود که جلیل سالاری، مدیرعامل سابق شرکت ملی پالایش و پخش فرآورده‌های نفتی معتقد است از ٦٣‌میلیون لیتر بنزین تولید روزانه داخل فقط ١٨میلیون لیتر آن استاندارد است و بقیه استاندارد یورو ٤ را ندارد! در حقیقت از دهه ٧٠ بود که زنگ‌خطر آلودگی هوا به صدا درآمد و اوج آن همچون بسیاری از مسائل زیست‌محیطی در طول عمر دولت‌های نهم‌ و دهم بود؛ دورانی که تحریم‌ها سبب شد دولت وقت تصمیم به تولید بنزین بگیرد؛ تصمیمی مبنی بر مهندسی وارونه تا به پشتوانه آن شرایط افزایش تولید به بیش از ٦٥میلیون لیتر فراهم شود و روزهای ناسالم رکوردار باشند و درنهایت نفس‌کشیدن در پایتخت سخت‌تر شود تا بالاخره‌ سال ٩٣ سرآغاز کاهش روزهای آلوده باشد، به‌طوری که در آن‌ سال شهروندان ١٦ روز پاک، ٢٣٣ روز سالم، ١١٢ روز ناسالم برای گروه‌های حساس و ٤ روز ناسالم برای عموم افراد را تجربه کردند تا روزنه امیدی برای تغییر وضع شکل بگیرد و این وضع به ‌سال ٩٤ برسد و تهرانی‌ها ١١١روز هوای ناسالم یا بسیار ناسالم را تجربه کنند و ‌سال بعد از آن نیز از روزهای ناسالم کاسته شد تا تهرانی‌ها تنها ٨٩ روز ناسالم را پشت‌سر بگذرانند؛ روزهایی که امید کاهش روزهای ناسالم را زنده نگه دارند و این روند کاهشی را در سال‌های بعد نیز شاهد باشند. درواقع توقف تولید و توزیع بنزین‌های آلوده را به جرأت می‌توان یکی از پربحث‌ترین تصمیمات زیست‌محیطی دولت یازدهم دانست که از سوی برخی از کارشناسان دستاوردی بزرگ بوده و نشان‌دهنده توجه دولت به مقوله سلامت شهروندان و احترام به حقوق شهروندی است.

پیشینه

قصه‌‌ای قدیمی

دلواپسی برای آینده کلانشهری همچون تهران به میانه‌های دهه٣٠ می‌رسد؛ دلواپسی که آینده تهران را خاکستری می‌دید. دلواپسی‌ای که ادامه‌دار شد و در دی‌ماه ١٣٥٢ سهمی از آلودگی هوای شهر را مختص اتوبوس‌های شرکت واحد دانستند تا دوسال بعد نوبت به شماره‌گذاری خودروها برسد؛ اتفاقی که سبب شد در مجلس شورای ملی مسأله تراکم بیش از حد جمعیت و فعالیت‌ها در تهران موردتوجه قرار بگیرد و به این جمع‌بندی برسد که این مسأله روزبه‌روز وخیم‌تر شده و مشکلاتی را در پی داشته باشد؛ مشکلاتی مرت