هاليوود مخرب سلامتي

۱۳۸۶/۰۲/۰۱ - ۰۰:۰۰ - کد خبر: 2636
هاليوود مخرب سلامتي

اين روزها سيگار بيش از هر دوره ديگري فضاي فيلم‌ها را آلوده كرده است و براساس آمار منتشره دانشگاه سانفرانسيسكو در 75 درصد فيلم‌هاي هاليوود شاهد استعمال دخانيات از سوي قهرمانان فيلم هستيم كه متأسفانه 38 درصد آنها مربوط به فيلم‌هاي PG يا G (مناسب براي كودكان) است.

طبيعي است كه با چنين آماري، مخاطبان و بويژه كودكان تحت تأثير قرار بگيرند. بر طبق همين تحقيقات مشخص شده كه كودكان 10 ساله و يا بالاتر كه تماشاگر فيلم‌هايي از اين دست هستند، 7/2 برابر كودكاني كه اين فيلم‌ها را نمي‌بينند، در خطر سيگاري شدن قرار دارند.

چنين شرايطي فاجعه براي منازلي است كه والدين سيگاري نيستند. فرزندان آنها به دور از دود سيگار و جاسيگاري‌هاي آلوده، علاقه بيشتري به سيگار كشيدن مي‌يابند. با آغاز مبارزه جدي عليه دخانيات از سوي دانشكده بهداشت عمومي‌ هاروارد (HSPH)، بخشي از طرح‌هاي متوليان اين نهاد متوجه سينما و محصولات هاليوودي است.

بري بلوم از مجريان طرح مي‌گويد: قهرمانان برخي از فيلم‌ها تا 14 بار در عرض يك ساعت سيگار مي‌كشند و ما براي مبارزه با سيگار بايد كار را از سينما آغاز كنيم.

البته متخصصان بهداشت مي‌دانند كه نصيحت و راهنمايي مستقيم به مردم چندان كارساز نخواهد بود بلكه بايد با شيوه‌هاي تصويري به مقابله با عادات ناپسند آنها بپردازند.

هاروارد تجربه مشابهي از مبارزه با مصرف مشروبات الكلي پيش از رانندگي در دهه 80 دارد و موفق شد تا شبكه‌هاي تلويزيوني را راضي به انتقال اين پيام از طريق سريال‌هاي پربيننده كند و در اين سالها در عمده سريالي شاهد به نمايش در آمدن تصاوير تصادفات و يا عواقب ناشي از رانندگي در حال مستي بوديم.

جي وينستن از ديگر مديران HSPH در اين زمينه مي‌گويد: اين قضيه در حدود 160 اپيزود سريال‌هاي مختلف ظرف 4 سال اجرا شد و نتيجه آن كاهش 25درصدي تصادفات ناشي از مصرف مشروبات الكلي توسط رانندگان بود.

هاروارد سال‌هاست كه به تأثير قطعي حذف سيگار از فيلم‌هاي هاليوودي اعتقاد دارد ولي ابزار اعمال محدوديت‌ها تا به حال فراهم نيامده بود. از طرفي شركت‌هاي توليد سيگار سابقه طولاني در معامله با استوديوهاي هاليوودي داشتند و وقتي در سال 1998 اين راه تعامل آنها با استوديوها هم به شكل رسمي بسته شد، عكس كارگردانان مشهور در پشت صحنه فيلم‌ها در اكثر تبليغات مطبوعاتي شركت‌هايي چون وينستون، كمل و مارلبورو ديده شد.

هاروارد از سال 1999 شروع به نشست‌هاي ويژه با مديران اجرايي استوديوها كرد تا اينكه سرانجام در سال گذشتهMPAA  راضي شد تا امكان اجراي تدابير هاروارد در فيلم‌هاي استوديويي را فراهم كند. البته توجيه‌ هاروارد به تهيه‌كنندگان بسيار ساده بود؛ سيگار را از فيلم‌ها حذف كنيد و يا لااقل جاذبه آن را از بين ببريد.

البته اين طرح هنوز در آغاز راه است و نتوانسته براي تعداد زيادي از كارگردانان التزام عملي را بوجود آورد. اما ليندسي دوران- تهيه‌كننده- از استثناها به شمار مي‌رود.

او كه در دهه80 موفق شد فريس بولر را راضي به سيگار نكشيدن كند، تمايل داشت كه در فيلم عجيب‌تر از واقعيت نيز كار مشابهي را انجام دهد. ولي هنگامي كه فيلمنامه‌نويس او را راضي كرد كه شخصيت اصلي فيلم بايد سيگار بكشد،  فيلمنامه را به نحوي تغيير داد كه اما تامپسون- هنرپيشه اصلي فيلم- سيگار خود را با نفرت خاموش كند تا جذابيت اين كار را از بين برده باشد.

در تلاشي ديگر تهيه‌كنندگان فيلم شيطان پرادا مي‌پوشد، با بازنويسي فيلمنامه سيگار را از كل فيلم حذف  كردند و اين در حالي بود كه داستان فيلم در دو شهر محبوب سيگاري‌ها- پاريس و نيويورك- مي‌گذشت.

البته تلاش‌ها در اين زمينه محدود به هاروارد نمي‌شود و سازمان‌هايي چون انجمن پزشكي آمريكا (AMA) نيز وارد عمل شده‌اند. اين انجمن اخيراً‌ نامه رسمي را به امضاي 41 فرماندار ايالتي رسانده است كه به موجب آن بايستي در ابتداي امر در هر فيلمي كه يكي از هنرپيشگان سيگار مي‌كشد، تبليغ ضد استعمال دخانيات گنجانده شود. اقداماتي از اين دست شايد باعث شود تا استوديوها هم مثل سيگاري‌ها متوجه شوند كه ترك عادت نه تنها سالم‌تر بلكه عاقلانه‌تر است.

 

نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
0.59757s, 18q