تنهایی سم مهلک سلامت كهنسالان

۱۳۹۰/۰۶/۲۹ - ۱۱:۰۴ - کد خبر: 33400
سلامت نیوز: سالمندان نیاز به حمایت ها و نگاهداری بیشتر دارند و در این میان اگر سایر افراد به سالمندان کم توجهی کنند این افراد در معرض بیماری های متعددی قرار می گیرند. از سوی دیگر کم توجهی به سالمندان زمینه بیماری‌های روحی در میان آنان را نیز افزایش می‌دهد.در این میان شاید تنهایی را باید مهمترین علت اصلی در تشدید بیماری های روحی و روانی و حتی جسمی در میان سالمندان به حساب آورد .

طبق آمار انستیتو ملی بهداشت روانی شایع‌ترین اختلالات سالمندان افسردگی و اختلال شناختی است و فوبیا و خطر خودکشی با افزایش سن بالا می رود، به طوری که حدود20‌درصد خودکشی ها را افراد بالای65 سال مرتکب می گردند نیز از اختلالات دیگر است.بسیاری از اختلالات روانی سالمندان قابل پیشگیری است.

از جمله بیماری های روانی در سنین سالمندی عبارتند از: اختلالات نسیان آور، بیماری آلزایمر، هیدروسفالی با فشار نرمال، افسردگی، دمانس کاذب، اختلال دو قطبی، اسکیزوفرنی، اختلال هذیانی، اختلال اضطرابی، اختلالات شبه جسمی، الکلسیم و وابستگی دارویی، پر خوابی و بی خوابی و.....

البته همان‌گونه که در ابتدا بیان شد علت بسیاری از بیماری‌های روحی و روانی سالمندان تنها ماندن است و این تنهایی با تقلیل فعالیت‌های اجتماعی می تواند زمینه ساز برخی از
بیماری‌های جسمی نیز باشد . مطالعات انجام شده در این زمینه نشان می‌دهد تنهایی خطر ابتلای سالمندان به افسردگی را افزایش می‌دهد و باعث کاهش تحرک بدنی و تشویق آنها به خوردن غذاهای ناسالم می‌شود. آمارهای منتشر شده در این زمینه حاکی است، تقریبا یک دهم سالمندان به شدت تنها هستند و از این معضل رنج می‌برند.به همین دلیل این سازمان‌‌ها معتقدند تنهایی باید به عنوان یک معضل جدی برای سلامت جامعه شناخته شود. این در حالی است که فقط یک پنجم مردم از ارتباط بین تنهایی و ابتلا به بیماری‌های جسمی آگاهی دارند.

این در حالی است که بسیاری از سالمندان به دلیل تنها بودن به نوعی در خانه‌های خود زندانی شده‌اند و به همین دلیل تحرک بدنی کافی ندارند. سالمندانی که ارتباطات اجتماعی کافی ندارند و نمی‌توانند با دوستان یا اعضای خانواده خود دیدار داشته باشند با احتمال بیش‌تری ممکن است به افسردگی‌های شدید مبتلا شوند.

کمبود فعالیت بدنی و نداشتن رژیم غذایی سالم از دیگر مشکلاتی است که این گروه از افراد جامعه با آن درگیر هستند.

تحقیقات دانشمندان نشان می‌دهد تنهایی به شدت روی سیستم ایمنی و سلامت قلبی و عروقی سالمندان تاثیر منفی می‌گذارد و نداشتن ارتباط اجتماعی یکی از مهم‌ترین دلایل ابتلای یک فرد سالمند به بیماری آلزایمر است.

به همین دلیل علاوه بر مشکلاتی که همراه با افزایش سن در میان سالمندان به وجود می‌آید تنهایی را نیز باید به عنوان یک معضل جدی مورد توجه قرار داد. اگر
سیاستگذاران امر سلامت به دنبال بهبود وضعیت زندگی سالمندان هستند باید حتما در مورد احساس تنهایی و عواقب جبران ناپذیری که این موضوع روی زندگی این گروه می‌گذارد نیز فکری کنند.

تحقیقات انجام شده در کشور انگلستان نشان می‌دهد تقریبا نیمی از سالمندان بالای 75 سال در این کشور تنها زندگی می‌کنند و نزدیک به یک دهم از سالمندان، خود را به شدت تنها احساس می‌کنند.نزدیک به یک پنجم آنها حداکثر یک بار در هفته دوستان، اعضای خانواده یا همسایه‌های خود را می‌بینند.

این در حالی است که نزدیک به یک دهم آنها همین ارتباطات اجتماعی را نیز کم‌تر از یک بار در ماه تجربه می‌کنند.

در کشور ما نیز طبق آمار 7 درصد سالمندان تنها زندگی می کنند. چندی پیش رئیس دبیرخانه شورای ملی سالمندان از افزایش مراکز روزانه مراقبت از سالمندان خبر داد و گفت: براساس آمارهای موجود 7 درصد سالمندان تنها زندگی می کنند.

حسین نحوی نژاد در مورد مراکز روزانه سالمندان، افزود: براساس برنامه ریزیهای انجام شده تعداد مراکز جامع روزانه برای اقامت سالمندان در استانها بیشتر می شود و هدف از این اقدام تغییر فرهنگ اقامت و تعامل میان سالمندان است.

وی با اشاره به اینکه در حال حاضر 170 مرکز شبانه روزی در کشور فعال است، تاکید کرد: مراکز شبانه روزی 12 هزار نفر ظرفیت دارند که نشان‌دهنده این است که این تعداد سالمند خانواده ای ندارند که البته درمقابل جمعیت پنج میلیون نفری سالمندان تعدادشان زیاد نیست.

از این روست که باید گفت افراد سالمند بیش از پیش باید به فعالیت های اجتماعی روبیاورند و اطرافیان آنها نیز نباید اجازه دهند که آنها در تنهایی قرار گیرند چرا که این تنهایی مهمترین سم مهلک برای سلامت روح و روان و جسم سالمندان به حساب می آید.

اخیرا نیز یک متخصص مغز و اعصاب گفت: افسردگی در سالمندان می‌تواند با علائمی مانند آلزایمر بروز کند.

وحید شایگان با بیان اینکه افسردگی در سالمندان می‌تواند منجر به آلزایمر کاذب در این افراد شود، اظهار کرد: برخی از سالمندان به دلیل افسردگی انگیزه برای کار و تفکر را از دست داده و همین امر موجب بروز علائمی مانند آلزایمر در این افراد می‌شود.این متخصص مغز و اعصاب با اشاره به اینکه آلزایمر با درمان‌های روانشناسی کاملا برطرف می‌شود، افزود: با مشاهده ترکیبی از علائم افسردگی و آلزایمر در سالمندان باید بیمار را تحت درمان‌های روانشناسی قرار داد و در صورتی که با این درمان‌ها علائم بیماری کاهش پیدا کند بیمار به آلزایمر کاذب دچار بوده است.

شایگان نژاد عنوان کرد: اگر با معالجات روانشناسی علائم اختلالات شناختی همچنان ادامه داشته باشد بیمار مبتلا به آلزایمر است.

وی بیان کرد: ابتلا به افسردگی می‌تواند احتمال ابتلا به بیماری‌هایی نظیر آلزایمر را در آینده افزایش دهد و در مبتلایان موجب تشدید بیماری شود.

شایگان نژاد با اشاره به اهمیت انجام فعالیت‌های مغزی در سنین کهنسالی گفت: مطالعه و انجام فعالیت‌های اجتماعی بروز بیماری آلزایمر در کهنسالان را کاهش می‌دهد.

منبع: روزنامه رسالت
نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
0.84152s, 19q