انسانها تاریخ مصرف ندارند

۱۳۹۰/۰۷/۰۶ - ۱۲:۳۰ - کد خبر: 33898
سلامت نیوز: دوران سالمندی، دوران صرف زنده بودن نیست و به همین دلیل است که امروزه مسئله سالمندی پویا مطرح می شود تا بتوان فرصت ارتقاء سلامت، مشارکت و امنیت را برای سالمندان ایجاد کرد.

به گزارش سلامت نیوز به نقل از مهر، چندی قبل مدیر کل دفتر آمار اطلاعات جمعیتی، مهاجرت سازمان ثبت احوال کشور اعلام کرد که ترکیب سنی جمعیت ایران تغییر کرد و از مرحله گذار سنی جمعیت جوان گذشتیم و وارد مرحله میانسالی شدیم و از سال 1410 مرحله کهنسالی را تجربه خواهیم کرد. این خبر از چند منظر قابل توجه و تامل می باشد.

یکی از مسائلی که جهان امروز با آن مواجه می باشد مسئله سالمندی (Ageing) است. افزایش آمار جمعیت سالمند به دلایل مختلفی از قبیل کاهش موالید، کاهش مرگ و میرها، دسترسی به خدمات بهداشتی، افزایش امید به زندگی صورت گرفته است بگونه ای که در سال 2050 میلادی حدود 2 میلیارد نفر از جمعیت دنیا را در بر خواهد گرفت.

در ایران تقریبا هر 30 سال یک بار شاهد دو برابر شدن جمعیت سالمند هستیم. اما این رشد در کشورهای دیگر از جمله فرانسه هر 150 سال صورت می گیرد.

رشد جمعیت سالمندی از یک طرف نشانه موفقیت حوزه بهداشتی محسوب می شود اما از طرف دیگر نگرانی های زیادی را در کشور بوجود می آورد مانند نداشتن نظام تامین اجتماعی کارآمد ، تغییر ساختار خانواده از گسترده به هسته ای (به گونه ای که پدر بزرگ ها و مادر بزرگ ها یا پدران و مادران پیر با فرزندان خود زندگی نمی کنند.)و عدم تناسب سیاستگزاری کلان کشور در حوزه های مختلف اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و ... به تناسب رشد جمعیت سالمندی.

برآوردهای جمعیتی نشان می دهد که در سال 1404 ه. ش جمعیت کشور نسبت به سال 1375 حدود 43 % رشد (تغییرات) مثبت خواهد داشت اما در همین زمان جمعیت سالمندی (افرادی بالای 60 سال) حدود 130% رشد (تغییرات) مثبت خواهد کرد. حال سئوال این است که اگر در سیاستگزاری ها به این مسئله توجه نشود در آینده با چه مشکلاتی مواجه خواهیم شد؟

در این زمینه می توان گفت که جامعه با مشکلات متعددی درگیر خواهد شد از جمله آنها می توان به موارد ذیل اشاره کرد:

- افزایش جمعیت پیر زنان و پیرمردان و ایجاد بحران جمعیتی

- اجبار به افزایش مراکز نگهداری از سالمندان

- افزایش قتل و خشونت نسبت به سالمندان

- افزایش آمار سرقت از سالمندان بویژه سالمندان تنها

فراموش نشود که دوران سالمندی، دوران صرف زنده بودن نیست. شاید به همین دلیل است که امروزه مسئله سالمندی پویا مطرح می شود تا بتوان فرصت ارتقاء سلامت، مشارکت و امنیت را برای سالمندان ایجاد کرد.

توجه به این مسئله از آنجا اهمیت بیشتری پیدا می کند که امروزه علاوه بر شاخص امید به زندگی شاخص دیگری به نام امید به زندگی سالم (HALE) وجود دارد که نشان از تعداد سالهایی دارد که افراد بعد از 60 سال سالم هستند. لذا این شرایط ایجاب می کنند که توجه به این گروه ها را جدی تر بگیریم.

در غیر این صورت بی تدبیری و عدم آینده نگری در این زمینه کشور با بحران جمعیت سالمندی و مسائل مرتبط با آنها مواجه خواه شد. اگر امروزه از دوران سالمندی به عنوان دوران طلایی Golden Time یاد می شود لذا سیاستگزاری ها و برنامه ریزی های ما نیز باید در جهت تحقق این زمان طلایی برای سالمندان باشد.

لذا ضروری است از امروز برای داشتن سالمندی با نشاط و سالم و دارای عزت نفس بالا و تاثیر گذار چاره اندیشی کنیم. بر همین منظور پیشنهادات ذیل ارائه می شود:

- تامین حداقل نیازهای اساسی آنان در دوران سالمندی

- توجه جدی به موضوع سالمندی در کنار توجه صرف به سالمند

- تاکید به پیشگیری از مشکلات، بیماری ها و مسائل سالمندان در دوران قبل از سالمندی.

- استفاده از تجربه های مفید و گران بهای سالمندان در امور مختلف فرهنگی، آموزشی، اجتماعی و اقتصادی.

- فراهم کردن زمینه حفظ عزت نفس سالمندان در جامعه.

- حمایت خاص از سالمندان نیازمند و بالاخص سالمندان روستایی و زنان.

- ایجاد هماهنگی بین سازمان های مسئول  در حوزه امور سالمندی.

- گسترش آموزش مهارت های زندگی به افراد از دوران کودکی، تا دوران سالمندی پیران با نشاط داشته باشیم.

- حضور فعال سازمان های بیمه ای در حوزه امور پیشگیری از بیماری ها و مشکلات سالمندان با هدف کاهش هزینه های بیمه ها در جهت درمان سالمندان.

- مناسب سازی محیط در جامعه برای حضور فعال سالمندان در عرصه های مختلف فعالیت های جامعه.

- ارائه خدمات توانبخشی مناسب به سالمندان دارای مشکلات و فراهم کردن زمینه دسترسی آسان به خدمات درمانی.

- حمایت های حقوقی از سالمندان.

فراموش نکنیم که کودکان دیروز، سالمندان امروز هستند و کودکان امروز سالمندان فردا خواهند بود.
نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
0.9162s, 19q