در حال حاضر برنامه‌های مدون و قوانین مصوب برای آموزش كم ‌شنوایان در كشور نداریم

۱۳۹۰/۰۸/۱۰ - ۱۲:۰۲ - کد خبر: 35983
سلامت نیوز: یك روانشناس كودكان استثنایی گفت: در حال حاضر پروتكل‌های آماده، برنامه‌های مدون، قوانین مصوب برای آموزش كم ‌شنوایان در كشور نداریم.

دكتر گیتا موللی در گفت‌وگو با ایسنا، افزود: برنامه آموزشی مدونی در زمینه هیچ كدام از روش‌های ارتباطی كم شنوایان نداریم. ادعا می‌كنیم كه از روش‌های شفاهی برای افراد كم شنوا در كشور استفاده می‌كنیم و تمایل داریم كه كودك حرف بزند اما حتی یك كتاب هم درباره آموزش لب خوانی كه لازمه آموزش روش شفاهی است در كشورمان نداریم البته این روند در حال بهتر شدن است. از سوی دیگر استفاده از زبان اشاره ممنوع اعلام می‌شود. این در حالیست كه در همه دنیا از این روش بهره برده می‌شود.

روانشناس كودكان استثنایی در ادامه گفت: براساس آمار جهانی از هر 1000 تولد یك تا 6 كودك دچار كم شنوایی دوطرفه عمیق هستند. اگر به این میزان، ناشنوایی ناشی از حوادث، ناشنوایی‌های پیش‌رونده و تشخیص داده نشده از بدو تولد و ناشنوایی‌هایی كه بر اثر ابتلا به برخی از بیماری‌ها افزایش می‌یابد و همچنین كم شنوایی‌هایی كه دو طرفه و عمیق نیستند را اضافه كنیم آمار كم‌ شنوایی بسیار بالاتر می‌رود.

وی تاكید كرد: هر روزی كه یك كودك كم شنوا بدون توانبخشی را پشت سربگذارد دچار زیان زیادی می‌شود چرا كه مهارتهای گفتاری و زبانی و به تبع آن مهارتهای اجتماعی او افزایش نمی‌یابد. در این شرایط لازم است توانبخشی كودكان كم‌ شنوا پیش از سه ماهگی آغاز شده و سمعك بگیرد و كلاس‌های توانبخشی و مشاوره با والدین او آغاز شود.

موللی با بیان اینكه در ایران كارهای پراكنده‌ای در زمینه تشخیص نوزادان كم‌شنوا انجام شده است،گفت: هنوز همه زایشگاه‌ها مجهز به تجهیزات تشخیص كم شنوایی نوزادان در بدو تولد نیستند و این كار تنها در برخی از استانها به خوبی انجام می‌شود این در حالیست كه از سال 1995 در بسیاری از كشورهای دنیا قوانینی تصویب شده است كه كم شنوایی كودك از بدو تولد و قبل از ترخیص از زایشگاه تشخیص داده شود.

روانشناس كودكان استثنایی درباره غربالگری شنوایی در ایران اظهار كرد: به گفته‌ مسئولان، غربالگری كودكان كم شنوا باید سراسری اجرا شود. این كار نیازمند تامین سمعك، تجهیزات توانبخشی و نیروی انسانی كافی است. خوشبختانه با توجه به افزایش آمار فارغ التحصیلان دررشته‌هایی مانند شنوایی شناسی و گفتار درمانگری، نیروی انسانی كافی وجود دارد. تجهیزات نیز كافی است ولی دسترسی بیماران به آن‌ها به عوامل مانند عوامل مالی و فرهنگی بستگی دارد.

موللی در پایان با بیان اینكه در حال حاضر دسترسی به سمعك، مسئله اصلی نیست، گفت: نیاز به نصب فناوری‌هایی در اماكن عمومی مانند تمام مدرسه‌ها، سالن‌های تئاتر، سینماها و مدارس داریم چرا كه در صورت نصب این فناوری‌ها كودك كم شنوا می‌تواند از فاصله دور صداها را به خوبی بشنود، علاوه بر آن در حال حاضر افراد كم‌ شنوا در منزل از فناوری‌هایی استفاده می‌كنند كه می‌توانند زنگ در و زنگ تلفن را به خوبی بشنوند اما این تجهیزات در ایران كم است.
نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
0.38733s, 18q