بازگشت به زندگی پس از فوت عزیزان

۱۳۹۰/۰۸/۲۳ - ۱۲:۲۴ - کد خبر: 36687
سلامت نیوز :كنار آمدن با تنهایی و مشكلاتی كه پس از فوت نزدیكانمان رخ می دهد بسیار آزاردهنده است.
از دست دادن نزدیكان یكی از پراسترس ترین وقایع زندگی هر فرد محسوب می شود.
براساس پژوهش های انجام شده در مركز روانشناسی نیوجرسی محققان دریافتند كه هر فردی به شیوه منحصر به فردی با پدیده «فقدان» عزیزان و «اندوه» حاصل از آن كنار آمده و مدت زمانی كه به طول می انجامد تا شخص از لحاظ روانی مجدداً به وضع طبیعی بازگردد و به اصطلاح «شفا» یابد، متغیر است.
به گفته گری كرامز در واقع همانطور كه اثر انگشت هر كس منحصر به فرد است، رویارویی با این واقعه هم برای هر كس منحصر به فرد و استثنایی است. اما در نهایت بسیار مهم است كه فرد داغدیده، شخصاً خواهان بازگشت به زندگی طبیعی باشد، زیرا سلامت روانی او در آینده به همین شفای عاطفی بستگی دارد.
زمانی كه عزیزی ما را ترك می كند، تجربه احساسات بسیار عمیقی مانند غصه، اندوه و یأس همراه با اشك هایی كه دائم جاری می شوند كاملا طبیعی و جزئی از روند زندگی است. این كه حتی گاهی احساس می كنیم، اوضاع از كنترل خارج شده و تحمل این وضعیت دشوار است نیز غیرطبیعی نیست.
مدت زمانی طول می كشد تا ذهن و احساس با یكدیگر در درك فقدان پیش آمده هماهنگ شوند، اما دقیقاً پس از این اتفاق است كه بازگشت فرد به وضعیت طبیعی خود امكان پذیر می شود.

نباید فراموش كرد اندوه، به ما كمك می كند تا نیرویمان را بازیابی كرده و بر آینده متمركز شویم.
بنابه گفته كرامز مدیر این مركز روانشناسی با این كه تقریباً هر فرد، به طور جداگانه اندوه را تجربه می كند، زمانی كه شخصی یكی از دوستان نزدیك یا عزیزان خود را از دست می دهد چند مرحله را پشت سر می گذارد تا مجدداً روال زندگی عادی خود را بازیابد.

این سه مرحله عبارتند از:

شوك یا گیجی كه در این حالت بلافاصله پس از شنیدن خبر فوت، هر شخص تقریباً دوره ای از احساس شوك را تجربه می كند. برخی معتقدند ساعت های اولیه پس از مواجهه با این موضوع را اصلا به یاد نمی آورند زیرا قادر به رویارویی با واقعیت نبودند.

معمولا این دوره تا پاسی از مراسم سوگواری به طول می انجامد، البته بسته به این كه پیوند عاطفی وی با فرد از دست رفته تا چه حد نزدیك بوده است.
به هم ریختگی و آشفتگی كه در این حالت به طور طبیعی، كمی پس از مرحله شوك، احساسات فرد بازمی گردند. شخص به مرور برخی علائم فیزیكی مانند احساس تنگی قفسه سینه، نفس های بریده بریده، خستگی مفرط و آه كشیدن های پیاپی را تجربه می كند. اما علائم احساسی در این مرحله جدی ترند: عصبانیت از این كه شخص مورد نظر، خانواده و عزیزانش را ترك كرد، غصه شدید، نیاز به گریه، بی میلی به زندگی و بی اشتهایی و حتی از دست دادن كنترل احساسات، عموماً در این مرحله تظاهر می یابند.

نكته مهم در خصوص مرحله آشفتگی این است كه علی رغم دردناك بودن، وجود آن كاملا طبیعی و ضروری است. اكثر افراد این مرحله را به سلامت طی می كنند، اما براساس نوع شخصیت ها، گذران این دوره، هفته ها، ماه ها و یا حتی چند سال به طول می انجامد.

با وجود این كه زخم های عمیق عاطفی، هرگز كاملا فراموش نمی شوند اما پس از مدتی، درگیر شدن با وظایف و فعالیت های روزمره همچنین مرور گذشته و زنده كردن خاطرات شیرین فرد در گذشته، موجب می شود تا از درصد غم و اندوه كاسته شود. در میان گذاشتن عواطف با دوستان نزدیك نیز راهی است برای عبور از مرحله آشفتگی و بازگشت به زندگی طبیعی.

در هر صورت نباید از یاد برد دو پدیده مرگ و زندگی، در جدال دائم با هم به سر می برند و تجربه از دست دادن عزیزان، امری طبیعی روی این سیاره است. با این وجود می توان تلاش كرد تا به صورت آگاهانه، تلخی ناشی از فقدان را به سلامت پشت سر گذاشت.
نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
5.75421s, 19q