اگر می‌خواهید نامزدی موفقی داشته باشید

۱۳۹۰/۰۸/۲۳ - ۱۵:۰۸ - کد خبر: 36705
اگر می‌خواهید نامزدی موفقی داشته باشید
سلامت نیوز :امروزه بیش از هر زمان دیگری تعاریف متفاوت از دوران نامزدی در بین خانواده‌های ایرانی رواج دارد. عده‌ای نامزدی را به معنای آمادگی دختر و پسر برای تشكیل زندگی مشترك می‌دانند كه بعد از مراسم خواستگاری با رد و بدل كردن حلقه ازدواج آغاز می‌شود و با عقد رسمی پایان می‌گیرد و تنها اقوام درجه اول دختر و پسر از آن آگاه هستند. در مقابل نیز برخی از خانواده‌ها پس‌از خواستگاری و توافق در امر ازدواج، دختر و پسر را به عقد موقت در می‌آورند تا در این مدت نسبت به یكدیگر آشنایی بیشتری پیدا كرده و این امكان را داشته باشند در صورت عدم رضایت از یكدیگر پس از انقضای مدت عقد‌موقت از هم جدا شوند و بعضی نیز نامزدی را دوران عقد دایم و قبل از مراسم عروسی می‌دانند. با توجه به تعاریف ارایه شده، نامزدی معنای قطعی خود را در هیچ‌كدام از موارد فوق پیدا نكرده است.

 در دوران نامزدی با توجه به اینكه شالوده و آینده یك زندگی دایم بنا نهاده می‌شود اهمیت بسیاری دارد تا آنجا كه ضرب‌المثل «مشت نمونه خروار است» را در این زمان به كار می‌برند چراكه دوران نامزدی تا حدودی نمونه دوران بلندمدت زندگی مشترك است. در این دوران، دختر و پسر در عین آنكه نسبت به هم شناخت پیدا می‌كنند خود را آماده ورود به زندگی جدید و مستقل می‌كنند. مشاوران ازدواج بر این اعتقادند كه در این مرحله، سه كاركرد وجود دارد كه شامل عمیق‌تر شدن آشنایی، آمادگی برای ورود به زندگی مشترك و پذیرفتن نامزد به عنوان همسر قطعیت در تصمیم‌گیری است. در رابطه با تعریف نامزدی، شناخت در این مرحله، مدت زمان و نوع روابط دختر و پسر در این دوران با شمس‌الدین حسینی، مشاوره ازدواج گفت‌وگو كرده‌ایم كه در زیر می‌خوانید.

‌منظور از آمادگی دختر و پسر برای وارد شدن به مرحله نامزدی از دید شما چیست؟
اولین گام در یك ازدواج عاقلانه، شناخت خود و خودشناسی است. یعنی اینكه فرد با خواسته‌ها، نیازها و سطح هوش هیجانی‌اش آشنا باشد و بداند برای چه می‌خواهد ازدواج كند، هدفش چیست و در این مسیر باید با یك روان‌شناس كه در زمینه ازدواج تخصص دارد، همگام شود و پس از این مرحله فرد آماده است كه وارد مرحله نامزدی شود. متاسفانه خیلی از مراجعان دلیل نرفتن‌شان قبل از ازدواج به مشاوره را این‌گونه توجیه می‌كنند كه هزینه مشاوره ازدواج گران است؛ اما من هم در پاسخ‌شان می‌گویم هزینه طلاق به تبع سنگین‌تر و گران‌تر است.

‌همان‌طور كه می‌دانید در جامعه ما با توجه به فرهنگ‌ها و آداب و رسوم گوناگون، تعاریف متفاوتی از دوران نامزدی ارایه داده‌اند، تعریف شما از نامزدی به عنوان یك روان‌شناس متخصص در این زمینه چیست؟
من یك رابطه هدفمند را نامزدی می‌دانم و تاكیدم بر این است فردی كه با عزت نفس بالا و اعتماد به نفس است یعنی به مرحله خودشناسی رسیده هرگز خودش را در یك مسیر ارتباطی كه می‌داند منجر به شكست و آسیب‌روحی و روانی می‌شود، قرار نمی‌دهد.

منظور از ارتباط هدفمند چیست؟

یعنی رابطه براساس یك چارچوب بین زوج‌ها جلو برود كه با توجه به شناختی كه از طرف مقابل‌مان به‌دست می‌آوریم به تعهد ختم شود.
‌تعریفی كه شما ارایه دادید، مقوله نامزدی را از مرحله عقد كاملا جدا می‌كند اما خانواده‌ها دوران عقد كردگی تا شب عروسی را غالبا دوران نامزدی می‌نامند؟
عقد یعنی ازدواج و ما تا زمانی كه همسر آینده‌مان را در دوران قبل از عقدكردگی نشناسیم نباید وارد مرحله عقد شویم، وقتی صیغه عقد جاری شد؛ یعنی ازدواج كرده‌ایم. در صورتی كه نامزدی یعنی مرحله‌ای كه ما به شناخت دست پیدا می‌كنیم.

آیا واقعا احتمال اینكه ما در این مرحله به شناخت كامل از همسر آینده‌مان برسیم، امكان دارد؟

فرد با توجه به آنچه كه ما از آن به عنوان خودشناسی نام بردیم و با آشنایی با مهارت‌هایش، می‌تواند در چند جلسه اول آشنایی ارزیابی‌های مهم را انجام دهد و ببیند كه آیا شخص موردنظر ارزش زمان و انرژی گذاشتن را دارد؟ وجود یك روان‌شناس برای شناخت كامل و بهتر در این مرحله بسیار كمك كننده است، آنچه كه مهم تلقی می‌شود آن است كه شناخت حتما باید قبل از مرحله شیفتگی صورت گیرد.

مقصود شما از مرحله شیفتگی چیست؟

شیفتگی یعنی احساس جذب شدید نسبت به جنس مقابل كه باعث افزایش ترشح آمفیتامین‌ها در هورمون‌های عصبی می‌شود. این تغییرات شیمیایی سبب می‌شد كه فرد دارای تفكر خوشبینانه‌ و غیرواقع‌گرایانه‌ای شود و به همین دلیل فردی كه شیفته و عاشق می‌شود، نسبت به نقاط ضعف زوج آینده‌اش بی‌توجه می‌‌شود. در این دوره فرد دست به رویاپردازی می‌زند و به شدت هیجان‌زده می‌شود و اگر از او جدا شود احساس اضطراب، نگرانی و بی‌قراری زیادی می‌كند.

 فرد شیفته نمی‌تواند نسبت به همسر آتی خود شناختی پیدا كند، به عنوان مثال اگر به فرد عاشق بگویید كه آیا می‌دانی نامزدت معتاد است، شغل ندارد و از ازدواج قبلی‌اش بچه هم دارد، او در جواب خواهد گفت: اشكالی ندارد ما با هم از پس مشكلات برمی‌آییم. نكته مهم این است كه رضایت و شادمانی‌ ناشی از شیفتگی تنها شش ماه تا یك سال طول می‌كشد و سپس فروكش می‌كند. هركسی كه در این مرحله تصمیم به ازدواج بگیرد در زندگی حتما با چالش‌های زیادی روبه‌رو می‌شود چراكه شیفتگی در دوران آشنایی و نامزدی اجازه شناخت واقع‌بینانه را به او نمی‌دهد.

‌بهترین مدت زمان دوره نامزدی با توجه به شناخت از یكدیگر چقدر است؟

حداقل یك سال و حداكثر یك سال و نیم.
‌اما مشاهده شده كه خیلی از خانواده‌ها اجازه نامزدی یك سال و یك‌سال و نیم را نمی‌دهند.
بله. متاسفانه، خانواده‌ها معتقدند كه ممكن است به دلیل طولانی‌ شدن این مرحله، زوج‌ها از یكدیگر خسته شوند و نامزدی را به هم بزنند و از دید خودشان موجب آبروریزی شود، اما باید به خانواده‌ها هشدار داد که گر زوج‌ها با مشكلات عدیده و بدون گذراندن مرحله نامزدی به سرخانه خود بروند و طلاق بگیرند آبروریزی نمی‌شود؟ ما باید این فرصت را برای دختران و پسران جوان فراهم كنیم كه در كنار یك روان‌شناس مجرب مراحل نامزدی را سپری كنند.

‌آیا در دوران نامزدی زوج‌ها می‌توانند به تغییر و اصلاح رفتار یكدیگر بپردازند؟

شما نمی‌توانید رفتار طرف مقابل‌تان را تغییر دهید، مگر در سه شرایط: 1-خود فرد بخواهد تغییر كند. 2-شرایطی كه فرد شدیدا تحت فشار قرار دارد (شرایط پادگانی). 3-خود فرد با یك تحول معنوی عمیق روبه‌رو شود. این شرایط احتمال تغییر را فراهم خواهد كرد. اینكه ما معتقد باشیم بعد از ازدواج رفتار همسرمان بهتر می‌شود، غلط و اشتباه است، جوانان باید بدانند كه بعد از ازدواج هیچ معجزه‌ای رخ نمی‌دهد. آنچه كه در نامزدی مهم است این است كه آیا ما این فرد را می‌توانیم با همان ویژگی‌هایی كه دارد، بپذیریم یا نه.

‌چارچوب روابط دختر و پسر در دوران نامزدی برای آنكه به شناخت قطعی‌تری برسند، چگونه باید باشد؟
بهتر است كه هر كدام از نامزدها با توجه به شناختی كه از خود دارند چهار، پنج تا از نیازهای مهم خود را از قبیل؛ نیاز به محبت، نیاز به گفت‌وگو، نیاز به صداقت، نیاز به حمایت مالی، نیاز به تعهدات خانوادگی و... مشخص كنند و در طی سپری كردن این دوران ببینند كه طرف مقابل تا چه حد می‌تواند نیازهای نامزدش را برطرف كند.

 ‌چه نشانه‌هایی در دوران نامزدی وجود دارد كه بهتر است، دختر و پسر نامزدی و رابطه را ادامه ندهند؟
نشانه‌هایی كه در این دوران مهم است و باید در نظر گرفته شود ـ اگر طرف مقابل در این نشانه‌ها ضعف داشت، بهتر است كه فرد وارد مرحله نامزدی نشود و اگر شد و این نشانه را دید باید كه ادامه ندهد ـ این نشانه‌ها شامل؛ عزت نفس پایین، عدم كنترل خشم، پیشینه منفی خانوادگی، اعتیادها، اختلالات رفتاری و جنسی، نابالغ بودن از نظر احساسی سرد وغیرقابل دسترس، از آسیب‌های ارتباطی گذشته خود التیام نیافته و...
‌یكی از مشكلاتی كه بر سر دوران نامزدی قرار می‌گیرد، عدم تعادل رابطه فرد بین خانواده و همسر آینده‌اش است، شما در این زمینه چه راه حلی را توصیه می‌كنید؟
تا زمانی كه دختر و پسر در خانه پدری خود زندگی می‌كنند، باید طبق اصول خانواده رفتار كنند و بتوانند با كمك خانواده بین این دو وضعیت تعادل برقرار كنند، اما بعد از ازدواج اولویت با همسر است. باید خانواده‌ها تا حد امكان از بیان نظر و تحمیل عقیده دست بردارند و مسوولیت این امر را برعهده روان‌شناس ازدواج بگذرانند.

‌با توجه به همه آنچه كه گفتید، آیا واقعا دوران نامزدی، دوران شیرینی است؟
به نظر من بستگی به دید دختر و پسر برای ازدواج دارد. اگر شخص بخواهد به‌دلیل فشار خانوادگی، تنهایی، میل جنسی، احساس گناه و پركردن خلأهای احساسی وارد مقوله ازدواج و نامزدی بشود با توجه به اینكه این معیارها، معیارهای درست و اصولی نیست و فقط به صرف اینكه ازدواج كند به طبع دوران نامزدی‌اش به‌دلیل فشارهایی كه روی آن است دوران شیرین تلقی نمی‌شود.

انسان‌ها باید ابتدا سطح شادی و آرامش درونی خود را به حد فوران برسانند و به این احساس دست یابند كه با ازدواج بتوانند شادی و آرامش خود را با دیگری تقسیم كنند. بسیاری از اشخاص فكر می‌كنند كه با ازدواج است كه به آرامش و شادی دست پیدا می‌كنند اما تا زمانی كه شادی در درون فرد نباشد، كسی نمی‌تواند از بیرون آن را در شما به وجود آورد.
نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
1.48893s, 18q