رشد پنهانی و زیرپوستی ایدز تهدیدی علیه جامعه

۱۳۹۰/۰۸/۲۵ - ۱۴:۲۹ - کد خبر: 36775
رشد پنهانی و زیرپوستی ایدز تهدیدی علیه جامعه
سلامت نیوز: بیماری ایدز به یك سونامی بزرگ تبدیل شده است كه با هدف گرفتن جوامع انسانی به ویژه جوانان و زنان از عوامل بزرگ مرگ جهان امروز شده است. برای كنترل و مهار این خطر بزرگ عزمی بزرگ نیاز است.

نتیجه بررسی‌های علمی نشانگر این است كه برای مهار این بحران تغییر نگرش در زندگی اجتماعی به ویژه در نسل جوان از ضروریات است. گسترش شاخص‌های زندگی سالم و قبول مسوولیت در قبال خانواده و جامعه و افزایش امید به زندگی از محور‌های بنیادین این تغییر نگرش محسوب می‌شود. در این راستا سازمان ملل متحد در سال 1988 اول دسامبر (10آذرماه) هر سال را روز جهانی مبارزه با ایدز نام نهاده است و تصویب چنین روزی را در جهت اعتلا و آگاهی و آموزش و افزایش بودجه مبارزه با تبعیض‌ها در جهت مقابله با ایدز و گسترش آن تعیین كرده است و برای هر سال نیز شعاری را اختصاص می‌دهد.

برای نمونه شعار سال 2010 «دسترسی به آموزش پیشگیری، مراقبت و درمان ایدز حق هر انسان است»، تعیین شده است. در این برهه از زمان شاید بیشترین مسوولیت بر دوش اصحاب رسانه و خبرنگاران پر تلاش حوزه اجتماعی باشد تا با روشن كردن چراغ آگاهی و روشنگری در جامعه مطبوعاتی مخاطبان خود به ویژه جوانان و خانواده‌های ایرانی را درخصوص ابعاد بسیار خطرناك و پیش‌رونده این بیماری مهلك و خانمان‌برانداز آگاه كنند و نشان دهند كه ایدز بنیان‌های اجتماعی را هدف قرار داده و به صورتی مرموز و خاموش ریشه‌های زندگی خانوادگی را نابود می‌كند.

شایسته است این مهم را در نظر بگیریم كه این بیماری برای اولین بار در كشور سال 1366 در كودكی شش‌ساله شناسایی شده كه به علت بیماری هموفیلی از فرآورده‌های خونی وارداتی استفاده كرده و به این بیماری مبتلا شده است. بر اساس آمار اعلام شده توسط دكتر صداقت، مسوول مربوطه در وزارت بهداشت و درمان، آمار مبتلایان شناسایی‌ شده در ایران تا اول تیر امسال 23هزارو 125 نفر بوده كه بیش از 91درصد را مردان و كمتر از 9درصد را زنان تشكیل می‌دهند.

این در حالی است كه آمار ثبت شده در سال 1385، 14هزارو 544 نفر بوده كه تا آن تاریخ‌ هزار و 827 نفرشان فوت كرده بودند و اینك آمار درگذشتگان از این بیماری چهار‌هزار و 311 نفر اعلام می‌شود كه 47درصد آنان بین 25 تا 34 سال داشته‌اند.بر اساس آمارهای برآورد شده در كشور و پروتكل سازمان ملل متحد تعداد مبتلایان به اچ.آی.وی تا سال 1384 بین 60 تا 70‌هزار نفر برآورد شده است. نكته مهم در این آمار اعلامی عدم تناسب میان مبتلایان شناسایی‌شده زن و مرد است كه این حاكی از وجود یك ترس پنهان و اعلام نشده یا عدم آگاهی گسترده در میان زنان جامعه است كه حتی از بیان بیماری خود واهمه داشته یا قادر به علنی كردن آن نیستند تا در معرض درمان قرار گرفته و به گونه‌ای خود و فرزندانشان از رنج این بیماری مهلك و از آسیب بیشتر در امان بمانند. اگر بر اساس وضعیت جهانی و برابر نسبی آمار اعلامی مبتلایان زن و مرد این رقم را در جامعه‌مان تصحیح كنیم به این واقعیت می‌رسیم كه حداقل17‌هزار زن مبتلا به ایدز در جامعه ایران وجود دارد كه یا از بیماریشان بی‌اطلاع هستند یا اقدام به پنهان كردن آن كرده‌اند و اگر این تعداد هر كدام‌شان یك فرزند مبتلا به ویروس اچ.آی.وی داشته باشند آمار مبتلایان ثبت نشده زن و كودكانشان در جامعه ما به بیش از 40‌هزار نفر افزایش می‌یابد كه با احتساب مردان و زنان ثبت شده بالغ بر 63‌هزار نفر خواهد بود.

بر اساس پروتكل سازمان ملل باید این عدد را در 5/4 ضرب كرد كه كف آمار واقعی مبتلایان را در جامعه نشان خواهد داد. اگر به برخی از واقعیات آماری توجه شود مشاهده خواهد شد كه اچ.آی.وی به مهم‌ترین عامل مرگ و میر در جهان امروز تبدیل می‌شود. تا سال 2010 نزدیك به 25 میلیون كودك در اثر این بیماری بی‌سرپرست شده‌اند. در سال‌های اخیر هرسال پنج‌‌میلیون نفر به این بیماری مبتلا شده‌اند كه نیمی از آنان زیر 24 سال داشته‌اند. امروزه انتظار از رسانه‌ها و جامعه مطبوعاتی این است كه بی‌درنگ به خطرات روزافزون این بحران بزرگ بیش از پیش و با استمرار بپردازند و ابعاد نگران‌كننده ماجرا را برای مسوولان كشور، خانواده‌ها و جوانان از یك سو و بیماران و مبتلایان از سوی دیگر بشكافند و به سوالات اساسی در این خصوص پاسخ دهند.

به نظر می‌رسد پاسخگویی به این پرسش‌ها و ده‌ها پرسش كوچك و بزرگ دیگر به منظور آگاهی دادن به آحاد جامعه و پر رنگ كردن نحوه خدمات‌رسانی نهادها و مقامات مسوول امروزه در صدر وظایف رسانه‌هاست. نهاد‌هایی چون مجلس شورای اسلامی وزارت بهداشت و درمان سازمان بهزیستی هلال‌احمر، سازمان‌های مردم نهاد و... همه و همه می‌توانند به كمك جامعه در مرحله اول و بیماران و مبتلایان و خانواده‌هایشان در مرحله دوم كمك كنند و به گسترش این مفهوم همت بگمارند كه ایدز یك ننگ و گناه نابخشودنی نیست و جامعه بداند كه بیماران ایدز بیش از هر چیز به باور و فهم درست از موضوع نیاز دارند تا بتوانند همچون فردی از آحاد جامعه به زندگی خود بدون عار و ننگ و با امید ادامه دهند كه اگر غیر از این باشد، این جامعه است كه از رشد پنهانی و زیرپوستی ایدز آسیب می‌بیند، چراكه بیماران ایدز چه پنهان و چه آشكار به این بیماری مبتلا شده‌اند و راهی جز همراهی صبورانه و بردبارانه با این بیماری ندارند. اگر جامعه سالم نتواند با عوارض این بیماری در مبتلایان كنار بیاید خود بیش از پیش در معرض انهدام و ویرانی قرار می‌گیرد.

منبع: روزنامه شرق
محمدجواد حق‌شناس/عضو هیات علمی دانشگاه
نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
0.2679s, 18q