برای اینکه حتی یک کودک از قلم نیفتد باید روی محروم ترین محرومان تمرکز کرد

۱۳۹۰/۰۸/۲۹ - ۱۱:۳۱ - کد خبر: 36889
سلامت نیوز :هر سال وقتی به تاریخ بیستم نوامبر یعنی 29 آبان می رسیم بار دیگر به یاد تعهد مهمی که در قبال کودکان و تحقق حقوق آنان داریم می افتیم. بیست و نه آبان ماه 1390 بیست و دومین سالگرد تصویب پیمان نامه جهانی حقوق کودک-اولین سند قانونی بین المللی در برگیرنده کلیه حقوق انسانی اعم از حقوق مدنی فرهنگی اقتصادی سیاسی و اجتماعی برای کودکان- است.
به گزارش سلامت نیوز به نقل از یونیسف پیمان نامه حقوق کودک دولتهای عضو را موظف می کند که محیط و ابزار لازم را برای تحقق حداکثر ظرفتهای یک کودک و تکامل او فراهم کنند. این سند از دولتها و افراد می خواهد ساز و کارهایی را برای حمایت از کودک در برابر بی توجهی بهره کشی و آزار بنا گذارند.
جمهوری اسلامی ایران که در تدوین پیمان نامه حقوق کودک نقش بسیار مهمی ایفا کرد، در شهریور ماه 1369 آن را به امضا رساند و سپس در  سال 1373 مجلس این پیمان نامه را البته با تعیین حق شرط کلی تصویب کرد. طبق این شرط:" هر زمان که مفاد پیمان نامه حقوق کودک در تعارض با قوانین داخلی و موازین اسلامی باشند، دولت جمهوری اسلامی ایران ملزم به رعایت این مفاد نمی باشد." دولت ایران همچنین هر دو پروتکل اختیاری پیمان نامه مربوط به منع بکارگیری کودکان در مناقشات مسلحانه و بهره کشی جنسی امضا کرده است ضمن اینکه این کشور پشرفت بسیار خوبی در زمینه دستیابی به اهداف توسعه هزاره داشته است.

طبق گزارش دفتر توسعه سازمان ملل در سال 2010 شاخص توسعه انسانی در ایران از 0.526 در سال 1990 به 0.702 رسیده و کشور را در به رده هفتادم در میان 169 کشور ارتقا داده است.

در ضمن دولت ایران پیشرفت قابل توجهی در زمینه بقا کودک به عنوان اولویتی مهم در پیمان نامه حقوق کودک و اهداف توسعه هزاره داشته است. میزان مرگ و میر زیر پنج سال از 31 مرگ به ازای هر 1000 تولد در سال 2009 میلادی به 26 مرگ در هر 1000 تولد در سال 2011 کاهش یافت. همچنین مرگ و میر زیر یکسال از 26 مرگ به 22 مورد در هر 1000تولد رسید. و نرخ مرگ و میر مادران از 150 به ازای هر صد هزار تولد در سال 1990 میلادی به 30 تولد در سال 2010 رسید.

با وجود این پیشرفتهای قابل توجه در برخی حوزه های حقوق کودک چالشهایی وجود دارند که رسیدگی به آنها نیازمند برنامه ریزی سیاست گذاری و تصمیم گیری  های دقیق در آینده است.
در طول سه دهه گذشته نا برابری در بیشتر کشورهای جهان گسترش یافته است. افزایش نابرابری در درآمد معمولا باعث رشد نابرابری در دیگر زمینه ها می شود از جمله دسترسی به آموزش تکمیلی و مقاطع بالاتر و همین طور دسترسی به خدمات بهداشتی که همه این موارد برای ساخت ظرفیتهای بلند مدت انسانی و کاهش نابرابری و فقر اهمیت فراوانی دارد.
مدتها بود که متخصصان امر توسعه معتقد بودند برای نجات جان بیشتر با هزینه کمتر باید روی افرادی کار کنند که دسترسی به انها آسان تر است . اما مطالعه اخیر یونیسف این اعتقاد را به چالش کشید و منجر به تغییر جهت در رویکردهای سابق شد.
نتایج این تحقیق  که در گزارش سالانه یونیسف به نام" پیشرفت برای کودکان: دسترسی به اهداف توسعه هزاره با برابری" آمده است نشان می دهد که با وجودیکه بسیاری کشورها پیشرفتهای کلی در کاهش مرگ و میر کودک داشته اند شکاف در این حوزه بین قشر بسیار مرفه و قشر بسیار فقیر در حال افزایش است و اغلب به 10٪ هم می رسد.
 این مطالعه پیشنهاد می کند برای تسریع پیشرفت در کاهش نابرابریها به صورت عملی و مقرون به صرفه باید رویکردی منطبق با برابری در کلیه سیاست گذاریها و تصمیم گیریهای کودک –محور به کار گرفت و این یعنی اولیت تمرکز بر مناطق محروم و به حاشیه رانده شده. چنین کاری نیازمند تلاش در سطح کشوری است تا شاخص ها نه تنها در سطوح ملی بلکه مهم تر از آن در سطوح زیر-ملی به خصوص  در استانهای غیربرخوردار- فضاهای شهری و دیگر مناطق دارای تمرکز جمعیتی کودکان به حاشیه رانده شده و دور از دسترس این شاخصهای بهبود یابد.
با این کار می توان موانعی را که باعث محرومیت کودکان از خدمات و حقوقشان شده است از میان برداشت.  در این صورت میلیون ها کودک بیشتر زنده می مانند به مدرسه می روند و زندگی پرباری خواهند داشت و این فرصت فوق العاده ای است.

در این راه یونیسف ایران آمادگی خود را برای حمایت از کلیه سازمانهای دست اندر کار امور کودکان چه دولتی و چه غیر دولتی اعلام می کند تا همه کودکان و نوجوانان زندگی سالم همراه با آموزش با کیفیت و به دور از آسیب و آزار داشته باشند.

بیست و دومین سالگرد تاسیس پیمان نامه حقوق کودک بار دیگر کارهای باقی مانده ما را در حوزه کودک به یادمان می آورد. این پیمان نامه کودکان را در قلب توسعه انسانی قرار می دهد نه فقط به این دلیل که این کار بازگشت سرمایه به جامعه است( هر چند این طور است) و نه به این دلیل که کودکان آسیب پذیرند و این مهربانی ما را بر می انگیزند( هر چند باید این طور باشد) بلکه به یک دلیل ریشه ای تر و بنیادی تر: به این دلیل که این حق اساسی هر کودک است.

نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
0.33683s, 19q