انسولین بیمه نیست، بیماران از درمان محروم​اند

۱۳۹۰/۰۹/۲۰ - ۱۱:۲۷ - کد خبر: 37837
سلامت نیوز :با تمام مزایایی که انسولین آنالوگ دارد اما هزینه زیادی را به بیماران دیابتی تحمیل می‌کند. این دارو وارداتی و گران قیمت است و اغلب بیمارانی که باید از این نوع انسولین استفاده کنند به دلیل گران بودن آن، از درمان صرف نظر می‌کنند.

رئیس انجمن حمایت از بیماران دیابتی در گفتگو با سینانیوز گفت: «انسولین در کشور از نوع انسانی تولید می‌شود اما متاسفانه برخی اوقات آمار دقیقی از بیماران مصرف کننده وجود ندارد و همین امر موجب می‌شود تا این انسولین در داروخانه‌ها کمیاب شود و برای نیاز بیماران کافی نباشد.»
دکتر کامران نیکو سخن ادامه داد: «گاهی نوع خاصی از انسولین که مخلوط بوده و با عنوان C۷۰ شناخته شده دچار کمبودهایی می‌شود. نوع حیوانی انسولین نیز سالهاست که مصرف آن برچیده شده است. تنها نوع انسانی و نوترکیب که آنالوگ شده است به مصرف بیماران می‌رسد. در نوع آنالوگ، زود اثر که در حین مصرف غذا استفاده می‌شود و کنداثر که بعد از غذا و در طول شب مصرف می‌شود، وجود دارد.»
عضو هیئت مدیره فدراسیون جهانی دیابت گفت: «انسولین جدید وارداتی که آنالوگ نام دارد به دلیل اینکه از فیزیولوژیک طبیعی بدن، تقلید بهتری کرده و همچنین به شکل قلم استفاده می‌شود راحت‌تر است و مورد استقبال بیماران دیابتی قرار گرفته است. بیماران این انسولین را نسبت به نوع تزریقی آن بهتر مصرف می‌کنند. این انسولین نیز انواع مختلفی دارد اما متاسفانه بیمه نیست.»
دکتر نیکوسخن تصریح کرد: «این انسولین نوترکیب وارداتی برای بیماران به راحتی مصرف می‌شود. با افت قند کمتر و اضافه وزن کمتر برای بیمارانی که آن را مصرف می‌کنند همراه است. برخی از بیماران برحسب نوع دیابت و شدت بیماری باید حتما از این نوع انسولین استفاده کنند، افراد مسن و کسانی که مشکل دید دارند، افرادی که به تنهایی زندگی می‌کنند می‌توانند راحت‌تر از انواع دیگر انسولین که تزریقی است آن را مصرف کنند.»
دکتر نیکوسخن ادامه داد: «هر واحد دارو روی قلم انسولین آنالوگ به همراه نمایشگر صوتی به بیمار کمک می‌کند که چه اندازه دارو می‌تواند مصرف کند. این انسولین برای کودکانی که دیابت دارند و باید در مدرسه تزریق کنند، بیمارانی که لرزش دست دارند و نمی‌توانند به راحتی انسولین تزریق کنند، شاغلان در محیطهای کاری و یا افرادی که به تنهایی زندگی می‌کنند مناسب‌تر است.»
وی در ادامه توصیف مزایای این نوع انسولین می‌گوید: «با تمام مزایایی که انسولین آنالوگ دارد اما هزینه زیادی را به بیماران دیابتی تحمیل می‌کند. این دارو وارداتی و گران قیمت است و اغلب بیمارانی که باید از این نوع انسولین استفاده کنند به دلیل گران بودن آن، از درمان صرف نظر می‌کنند. هزینه مصرف این دارو در ماه بستگی به نوع قلم آن دارد. هزینه هر قلم انسولین آنالوگ به طور متوسط ۲۰ هزار تومان است و بیمار دیابتی در هر ماه ۴ قلم انسولین مصرف می‌کند که به عبارتی حدود ۸۰ هزار تومان می‌شود که برای بیمار مقرون به صرفه نیست.»
رئیس انجمن حمایت از بیماران دیابتی کشور و مدیر منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا گفت: «هزینه بیماران دیابتی تنها به انسولین ختم نمی‌شود بلکه انجام آزمایش قندخون به طور مرتب بسیار گران است. مصرف مشخص انسولین در طی روز دیگر منسوخ شده و به همین دلیل با هربار تزریق باید میزان قندخون بیمار آزمایش شود و این درحالی است که هزینه نوارهای تست قندخون توسط بیمه پرداخت نمی‌شود و بیمار مجبور است در کنار عوارض این بیماری از جیب بپردازد.»
دکتر نیکوسخن نیاز به آموزش را برای بیماران دیابتی بسیار ضروری دانست و گفت: «این آموزش در کشورهای پیشرفته از سوی شرکت‌های بیمه گر پذیرفته شده است و تا زمانی که بیمار در کلاس‌های آموزشی شرکت نکند هزینه نوار قند خون و انسولین از سوی بیمه پرداخت نمی‌شود. یعنی تازمانی که بیمار آموزش نبیند نمی‌تواند مقدار انسولین خود را مصرف کند. درحالی که در کشور ما تنها به عوارض بیماری پرداخته می‌شود تا به بحث آموزش.»
وی ادامه داد: «در کشور هزینه کنترل روزانه قندخون، هزینه آموزش، هزینه مصرف انسولین جدید و هزینه سرنگ‌های مناسب تزریق انسولین از سوی بیمه‌ها پرداخت نمی‌شود. در مقابل هزینه عوارض بیماری دیابت مانند دیالیز، جراحی قلب و لیزر چشم را می‌پردازند که چندین برابر بیشتر از مراقبت از بیمار دیابتی است.»
عضو هیئت مدیره فدراسیون جهانی دیابت در پاسخ به این سوال که چه تعداد بیمار دیابتی از مصرف انسولین به دلیل گران بودن آن محروم می‌شوند، افزود: «آمار دقیقی از بیمارانی که انسولین مصرف می‌کنند وجود ندارد. اگر بیمه‌ها به خوبی پوشش دهند می‌توانیم اطلاعات دقیقی از بیماران داشته باشیم و میزان واردات انسولین نیز تخمین زده می‌شود تا گا‌ها با کمبود آن مواجه نشویم.»
وی گفت: «سقف پرداخت دفترچه‌های بیمه نیز بسیار کم است. اگر بیمار دیابتی هر ماه به پزشک مراجعه کند و چندین مرتبه انسولین مصرفی در ماه را بخواهد پزشک نمی‌تواند در یک برگه آن را تجویز کند. این موضوع هم برای پزشک وقتگیر است و هم بیمار مجبور است مرتب به پزشک مراجعه کند. برگه‌های دفترچه بیمه نیز سریع‌تر مصرف می‌شود. اما اگر در ماه مصرف انسولین مشخص شود بیمار دیابتی مجبور نیست هرماه یا گاهی ۱۵ روز یکبار به پزشک مراجعه کند.»
وی ادامه داد: «اکثر دیابتی‌ها توسط پزشک عمومی معاینه می‌شوند و اگر امکان تجویز ۴ نوبت انسولین در یک برگه از دفترچه بیمه وجود داشته باشد برای یک ماه بیمار کفایت می‌کند. اگر بیمه‌ها از دانش بیمه آگاه باشند هزینه‌های دیابت طوری پرداخت می‌شود که در آینده هزینه عورض دیابت کمتر شود.»
نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
0.09915s, 19q