بهترین زمان برای بچه دار شدن

۱۳۹۰/۱۰/۱۹ - ۱۱:۲۳ - کد خبر: 40113
سلامت نیوز : علاقه به فرزند، یكی از تمایلات غریزی بشر است و معمولاً به ندرت دیده می شود كه كسی آرزوی بچه دار شدن را نداشته باشد. تولد نوزاد شور و شعف خاصی را به كانون خانواده می بخشد و در واقع گرمای زندگی را بیشتر می كند. در گذشته زوج های جوان بیشتر دوست داشتند كه در ابتدای زندگی مشترك، صاحب بچه شوند. اما امروزه اكثر زوجین سعی می كنند تا ابتدا خود را از هر نظر برای این واقعه مهم آماده كنند.

به گزارش سلامت نیوز به نقل از روزنامه کیهان بهترین وقت برای فرزنددار شدن زمانی است كه زن و شوهر كاملاً با هم هماهنگ باشند، هر دو در این باره باهم توافق و تفاهم داشته باشند و احساس كنند كه آمادگی و توانایی تربیت بچه را از هرنظر دارند. این احساس آمادگی بسیار مهم است چون در مواردی كه یكی از زوجین مثلاً به علت درس خواندن تمایلی به این مسئله ندارد، بچه دار شدن می تواند به بروز دعوا و درگیری بین زن و شوهر منجر شود.

 درواقع این عدم هماهنگی به منزله زنگ هشداری است كه نشان می دهد الان زمان مناسب برای ورود یك نوزاد و تغییر ساختار خانواده نیست؛ چراكه استرس و فشار زیادی را به پدر و مادر وارد می كند. نباید انتظار داشته باشیم كه این اختلاف نظر پس از تولد بچه برطرف می شود، بلكه گاهاً آن را تشدید و استرس و اضطراب را بیشتر می كند.

به علاوه عده ای تصور می كنند كه بچه دار شدن می تواند ارتباط زن و شوهر را بهبود بخشد. در این باره نمی توان نظر قطعی داد اما در واقع همه چیز بستگی به شرایط خانواده دارد. مهم این است كه اگر زن و شوهر باهم دعوا و اختلاف نظر دارند، حضور یك كودك نمی تواند مانند سیمان ارتباط آنها را محكم تر كند؛ بلكه حتی در اكثر موارد تعارضات را تشدید می كند. به علاوه درصورت ادامه این درگیری ها، كودك نیز صدمه می بیند.

اما اگر به رغم آمادگی و توافق زوجین باز هم یكی از آنها نگرانی خاص و شدیدی برای بچه دار شدن دارد، بهتر است به روانشناس یا مشاور مراجعه كند. در برخی موارد زن یا شوهر دچار مشكلات روانشناختی هستند كه توصیه می شود قبل از اقدام به بارداری، آن را درمان كنند.

صحبت كردن با فرزند اول برای ورود یك نوزاد جدید
قبل از هرچیز او را برای آنچه قرار است اتفاق بیفتد، آماده كنید. پدر و مادر باید شرایط را توضیح دهند كه نوزادی كه قرار است بیاید، زیاد می خوابد، گریه می كند، ممكن است شبها بیدار باشد و... ما مجبوریم وقت زیادی را برای رسیدگی به او اختصاص دهیم خوب است او را قبل از به دنیاآمدن نوزاد، در برخی معاینات پزشكی همراه خود ببریم تا صدای قلب جنین را بشنود. اگر قرار است تغییری ساختاری در اتاق یا وسایلش بدهیم، با او مشورت كنیم و نظرش را بپرسیم. مثلا اگر می خواهیم تخت او را برای نوزاد بگذاریم، به او بگوییم كه تخت جدید و بزرگ تری برایش در نظر گرفته ایم و به این ترتیب او را آماده كنیم.

اصلا از او نپرسیم كه دوست دارد خواهر داشته باشد یا برادر. چون این موضوع واقعا دست ما نیست و در صورتی كه جنسیت بچه خلاف نظر او باشد، به خاطر پیش فرض هایی كه داشته ناراحت می شود. فقط بگوییم كه قرار است صاحب خواهر یا برادر كوچولویی شود. نكته بسیار مهم دیگر این كه خیلی زود این مسئله را با كودك در میان نگذارید؛ چرا كه سقط جنین در سه ماهه اول و دوم بارداری بیشتر اتفاق می افتد و اطلاع از این موضوع را به ماه های آخر موكول كنید.

به فرزندتان چیزهای غیرواقعی نگویید. مثلا نوزاد جدید همبازی تو می شود. چون در واقع مدت زیادی طول می كشد تا بتوانند با هم بازی كنند.
اگر قرار است فرزند اول آموزش تازه ای مثل توالت رفتن را یاد بگیرد و یا از شیر گرفته شود، بهتر است چندماه قبل یا بعد از تولد نوزاد باشد، چون در این زمان، برای بچه تنش ایجاد می شود.

هنگام تولد نوزاد او را به بیمارستان ببریم و بخواهیم در كارهای او به ما كمك كند. عكس ها و فیلم های نوزادی خودش را نشانش دهیم و توضیح دهیم كه تو هم كوچك بودی و ما همه توان خودرا صرف بزرگ كردن تو كردیم، این نوزاد كوچولو عضو جدید خانواده ماست و ما همه یك گروه هستیم و باید با هم باشیم.

اگر به رغم همه این رفتارها و توضیحات باز هم رفتار خشونت آمیزی داشت، باید به او هشدار دهیم یا از روش های تنبیهی مناسب استفاده كنیم. البته منظور از تنبیه، تنبیه بدنی نیست؛ بلكه صرفا تنبیهات محرومی است، مثلا چند دقیقه ای او را در اتاق تنها بگذارید تا فقط متوجه شود كه كارش اشتباه است.

كودك در این زمان نیاز دارد كه احساس كند پدر و مادر وقت كافی برای او دارند. بد نیست مادرگاهی اوقات نوزاد را به فرد دیگری بسپارد و با فرزند اولش تنها باشد. به عبارت بهتر هركدام زمان جداگانه ای را به تنهایی با مادر بگذرانند.
مسئله حائز اهمیت دیگر درپیشگیری از بروز رفتارهای خشن این است كه بچه را با نوزاد مقایسه نكنید؛ خصوصا از نظر چهره و حالت ظاهری زیرا احساس حقارت برای كودك پیش می آید. او را تشویق كنیم تا نوزاد را به عنوان عضو جدید بپذیرد. اگر مطمئن باشیم كه وقت كافی را با او سپری می كنیم، می توان تا حد زیادی از بروز مشكل پیشگیری كرد.

شیوه تربیتی ما با هر كدام از فرزندانمان چگونه باید باشد؟
هربچه ای خصوصیات منحصر به فرد خود را دارد و به همین دلیل نمی توان برای همه آنها یك شیوه تربیتی را پیش گرفت. در واقع انتخاب بهترین اصول تربیتی در درجه اول به والدین برمی گردد. آنها باید شناخت صحیحی ازرفتار و شخصیت فرزندشان داشته باشند تا بتوانند متناسب با آن، راهنمایی های مناسب را به او ارائه دهند. به عنوان مثال اگر كودكی روحیه خجالتی یا اضطرابی دارد، باید او را تشویق كنیم تا درجمع شركت كند، ازصحبت كردن نترسد و... اما در صورتی كه بچه ای بیش فعال است یا در مقابل دیگران رعایت ادب را نمی كند باید به او تذكراتی بدهیم و به نوعی رفتار او را كنترل كنیم.

اصولاً تك فرزند بودن مشكلات رفتاری را تا حدی بیشتر می كند كه البته نمی توان آن را صد درصد دانست. همان طور كه اشاره شد در وهله اول ویژگی های تربیتی را برای هر كودكی متناسب با شخصیت خودش به كار ببریم. به علاوه اگر بچه مشكلات رفتاری خاصی دارد باید به طور دقیق بررسی شود و درابتدا سعی كنیم تا آن را حل كنیم. اگر قرار است فرزند دیگری به جمع خانواده اضافه شود بهتر است راهكارها و شیوه های صحیحی را انتخاب كنیم. فراموش نكنیم كه تك فرزندها مشكلات رفتاری بیشتری نسبت به بقیه بچه ها دارند.
شرایط روحی مادر در دوران بارداری و تاثیر آن دررشد و تربیت نوزاد
اگر مادر در دوران بارداری استرس و تنش زیادی داشته باشد، بروز ژن ها تغییر می كند كه احتمال بروز مشكلات را بیشتر و خطرناك تر می كند كه گرچه قطعی نیست اما به هرحال بسیار حائز اهمیت است.

برای اینكه مادر و درنتیجه بچه آرامش داشته باشد باید همسر، خانواده و اجتماع حمایت بیشتری از او داشته باشند.آقایان باید بدانند حساسیت و زود رنجی همسرشان دراین دوران بیشترمی شود. حتی الامكان آرامش خاطر او را تامین كنند. مادر باردار اضطراب های خاصی دارد و نیاز دارد تا همسرش به عنوان حامی و پـشتیبان دركنارش باشد. فضای آرامی را از هر نظر برای خانم آماده كنند تا ان شاالله نوزاد سالمی به دنیا آورد.
نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
3.18481s, 19q