کوچک نگه داشتن دختر معلول با درمان های پزشکی

۱۳۸۵/۱۰/۱۵ - ۰۰:۰۰ - کد خبر: 416
کوچک نگه داشتن دختر معلول با درمان های پزشکی

 
فعاليت ذهنی و جسمانی اين دختر خردسال، که با نام "اشلی" معرفی شده، به خاطر مبتلا بودن به يک اختلال نادر مغزی (static encephalopathy) از بدو تولد بسيار محدود بوده است. او قادر به راه رفتن، حرف زدن يا نشستن نيست.

والدين اشلی بدون آشکار کردن هويتشان در يادداشت های روزانه اينترنتی خود (وبلاگ) از تصميم متوقف کردن رشد فرزندشان در سن 9 سالگی با استفاده از جراحی و درمان های هورمونی دفاع کرده و گفته اند که اگر اجازه می دادند اشلی بزرگتر شود قادر نبودند از او در خانه نگهداری کنند.

اشلی اکنون رحم ندارد و رشد پستان او با جراحی و دارو متوقف شده است. همچنين برای کوتاه نگه داشتن قد و پايين نگه داشتن وزن اين دختربچه، پزشکان از استروژن درمانی با دز بالا استفاده کرده اند. به اين ترتيب قد اشلی تا آخر عمر کمتر از يک متر و پنجاه سانت و وزن او حدود 34 کيلوگرم باقی خواهد ماند.

يک کميته بررسی جوانب اخلاقی درمان های پزشکی در آمريکا سه سال پيش پس از بررسی وضعيت اشلی با درخواست والدين او برای متوقف کردن رشدش توسط دارو و جراحی موافقت کرد.

اشلی در يکی از بيمارستان های کودکان ايالت سياتل آمريکا تحت درمان است.

گفته می شود اشلی اولين فردی است که رشدش به دليل داشتن معلوليت شديد متوقف شده است.

انتشار اين خبر و توضيحات والدين اين دختر آمريکايی در اينترنت برخی از پزشکان و مردم عادی را وحشت زده کرده است. آنها می گويند که اين اقدام نقض عزت فردی است.

اما والدين اشلی، که می گويند دارای تحصيلات دانشگاهی و مشاغل تخصصی هستند، در وبلاگ خود گفته اند که اين تصميم را نه از روی راحت طلبی بلکه برای بهتر کردن کيفيت زندگی دخترشان گرفته اند.

آنها می گويند با کوچک نگه داشتن اشلی می توانند او را بيشتر به سفر ببرند؛ در حالی که اگر اجازه می دادند او رشد کامل داشته باشد اشلی تا يک متر هفتاد سانت و 65 کيلوگرم رشد می کرد و نهايتا بايد بيشتر اوقات خود را در تخت می گذراند و يا به تلويزيون و يا به سقف خيره می شد.

والدين اشلی همچنين استدلال کرده اند که رشد کامل او در حالی که تقريبا حرکت بدنی ندارد باعث می شد که او در بدن او انواع زخم ها بوجود آيد.

با اين حال، اين شيوه برخورد با معلوليت شديد ذهنی و جسمانی سوالات زيادی را مطرح کرده است. از جمله وقتی کسب رضايت از فرد بيمار امکان پذير نيست تعيين نوع درمان چگونه بايد صورت بگيرد؟ آيا به لحاظ اخلاقی درست است از دخالت پزشکی - در اين مورد خاص جراحی رحم - استفاده کرد وقتی منفعت آن در کل غيرپزشکی است؟

برخی همچنين نگران هستند که بعد از مورد اشلی خيلی ها به اين شيوه برای برخورد با معلوليت های شديد ذهنی و جسمانی متوسل شوند. آنها می گويند که درمان های پزشکی نبايد به فرد با معلوليت تحميل شود تا کار مراقبين او آسان شود و اين وظيفه جامعه است که نيازها او را تامين کند.

نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
0.66362s, 19q