اختلالات روانی در سالمندان کمتر از نسل جوان است

۱۳۹۱/۰۱/۲۷ - ۱۱:۴۱ - کد خبر: 45951
سلامت نیوز : به گزارش سلامت نیوز به نقل از فارس ؛آذرخش مکری امروز در همایش سالمندی، سلامت و توسعه پایدار که در دانشکده داروسازی علوم پزشکی تهران برگزار شد اظهار داشت: در ابتدای قرن بیستم عمر بشر بین ۴۰ تا ۴۵ سال بود و فقط ۱۰ درصد امکان داشت تا افراد در سن ۳۰-۴۰ سالگی والدینشان را به همراه داشته باشند اما به مرور با توسعه یافتگی کشورها این سن تا ۸۰ سال هم افزایش یافته است.

وی با اشاره به مشکلات دوره سالمندی تصریح کرد: سلامت روان در دوره سالمندی،‌ارتباط تنگاتنگی با رضایتمندی فرد سالمند از زندگی خویش دارد و بیماریهای روانی در فرد سالمند با توجه به شرایط بدنی مولفه‌های محیطی و استرس به وجود می‌آید.این روانپزشک تصریح کرد: محققان در کشورهای مختلف در صدد این موضوع برآمدند که رفاه زندگی و سطح درآمد چه رابطه‌ای می تواند با طول عمر داشته باشد و در نتیجه به این رسیدند که در کشورهای فقیر مانند زیمبابوه و زامبیا میانگین طول عمر ۴۰ سال،‌درکشورهای متوسط و نسبتاً مرفه ۷۰ سال و در کشورهای پیشرفته ۸۰ سال است و اگر هر فرد درآمد سالانه حدود ۱۰ هزار دلار داشته باشد تاثیر درآمد او بر طول عمرش بسیار مشهود است و بیش از این میزان خیلی تاثیر چندانی بر طول عمر ندارد.

مکری برابری اجتماعی را از دیگر دلایل رضایتمندی عنوان کرد و افزود: در کشوری مانند آفریقا ۲۰ درصد افراد اول جامعه، ۸.۵ برابر ۲۰ درصد پایین جامعه درآمد دارند حتی روسای برخی کارخانه‌های معتبر آمریکا ۴۰۰ برابر یک کارگر معمولی در همان کارخانه حقوق می‌گیرند.وی گفت:‌در نتیجه نابرابری اجتماعی زیاد است و آمریکا به عنوان یکی از کشورهای مرفه بدترین وضعیت سلامت روان را در مقایسه با همتایان خود دارد چرا که یک رئیس ژاپنی تنها ۳.۵ برابر یک کارگر در کشور خود حقوق می‌گیرد و در همین راستا می‌بینیم که در ژاپن تنها ۱۰ درصد مردم از نابرابری اجتماعی رنج می‌برند در حالی که این رقم در آمریکا ۲۵ درصد است.

این روانپزشک ادامه داد: در کشورهای کم‌درآمد با افزایش درآمد مردم می‌توان احساس رضایتمندی را در زندگی  آنها را بالا برد ولی در کشورهای مرفه برابری اجتماعی با سلامت روان بسیار ارتباط تنگاتنگی دارد.وی شیوع مشکلات روانی را به غیر از مشکلات شناختی و حافظه در گروه سالمندان کمتر از جمعیت جوان عنوان کرد و این رقم را حدود ۱۲.۵ درصد دانست.مکری خاطرنشان کرد:‌ برخی به دنبال این هستند که بفهمند چرا سالمندان کمتر بیماری روانی می‌گیرند که ممکن است به دلایلی مانند اینکه سالمندان نسبت به اختلالات روانی مقاوم‌ترند، علائم روانی خود را با علائم جسمی نشان می‌دهند یا حتی سالمندان مبتلا به اختلالات عمده روانپزشکی کمتر عمر می‌کنند و به گونه‌ای حذف می‌شوند.

وی گفت: همچنین سالمندان مشکل‌دار اغلب بستری یا در مراکز نگهداری هستند که در آمارگیری‌ها محاسبه نمی‌شوند و آخر اینکه ممکن است پدیده نسلی عامل این موضوع باشد.استاد روانپزشک دانشگاه علوم پزشکی اختلالات اضطرابی،‌افسردگی و اختلالات شناختی و حافظه را از مشکلات عمده روانی در سالمندان دانست و افزود:‌در برخی مطالعات تنها ۱۰ درصد افراد بالای ۶۰ سال در طول عمر خود افسردگی داشته‌اند و ۳ درصد افراد بالای ۶۵ سال افسردگی یا اختلالات اضطرابی دارند.مکری در مورد آمار اختلالات روانی سالمندان در ایران گفت: در ایران متاسفانه مطالعات جامعی در این زمینه نداریم و آنچه ارائه می‌شود اغلب بر اساس شواهد روانپزشک است.

وی افزود: تنها مطالعه‌ای که بر مبنای استاندارد GHQ سنجیده شده که بر مبنای استرس عمومی است. این مطالعه نشان می‌دهد در سال ۱۹۹۸ در ایران ۳۰ درصد سالمندان استرس عمومی داشته‌اند؛ این رقم در سال ۲۰۰۷ به ۴۹.۹ درصد رسیده است و به تعبیری می‌توان گفت وضع سالمندان در ۱۰ سال اخیر بدتر شده است.وی خاطرنشان کرد: شاخص‌های اقتصادی می‌تواند در بروز اختلالات روانی سالمندان موثر باشد و استرس نیز در ایجاد سرطان،‌دیابت،‌فشار خون و چاقی مفرط تاثیرگذار است.مکری به عوامل دخیل در اختلالات روانی سالمندان اشاره کرد و گفت: میزان درآمد،‌کار و شغلی که فرد در دوران جوانی انتخاب کرده،‌وضعیت برابری اجتماعی،‌شرایط دوران کودکی، اتصال عاطفی و حمایت اجتماعی، تغذیه، فعالیت فیزیکی پایه و اعتیاد همگی از عوامل موثر در بروز اختلالات روانی دوره سالمندی است.وی گفت:‌ همچنین سالمندانی که پس از ۶۰ سالگی کارکرد جسمی مناسبی دارند و وجود ارتباط جنسی هنوز برایشان مهم است این امر در شاخص‌های روانی‌شان تاثیر مستقیم و مثبتی دارد؛ همچنین آنهایی که در جمع خانواده زندگی نمی‌کنند و در سرای سالمندان هستند ۵ برابر بیشتر از اختلالات روانی رنج می‌برند.

نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
0.67436s, 19q