وضعیت فقر و نابرابری در کشور بیداد می‌کند/ با آمارهای بانک مرکزی سر هیچ کس را نمی توان تراشید

۱۳۹۱/۰۱/۲۹ - ۱۰:۳۶ - کد خبر: 46166
وضعیت فقر و نابرابری در کشور بیداد می‌کند/ با آمارهای بانک مرکزی سر هیچ کس را نمی توان تراشید
سلامت نیوز: یک استاد دانشگاه و کارشناس مسائل اقتصادی گفت: «اگرچه این آمارهای بانک مرکزی معنی دار نیست؛ اما همین آمارها موید گسترده تر شدن فقر و نابرابری در داخل جامعه است. به هر صورت این 22.5 درصد خانوارهایی که اصلا شاغل ندارند به این معنا نیست که همه آنها از اجاره و محل فعالیت هایی غیر از شغل رسمی در حال کسب درآمد هستند. خیلی از آنها ممکن است در وضعیت های خیلی بدی بسر ببرند. ضمن اینکه این 22.5 درصد خانوار بدون شاغل می تواند موید مشاغل غیررسمی باشد که مطالعات ما که با شاخص های مختلفی اندازه گیری شده است نشان می دهد در بازار کار ایران حداقل 38 درصد مشاغل غیر رسمی هستند.»

بانک مرکزی در جدیدترین گزارش خود اعلام کرده در سال 1389 در ایران 22.5 درصد از خانوارهای کشور حتی یک فرد شاغل نیز نداشته اند. طبق این بررسی همچنین درصد خانوارهای بدون فرد شاغل در سال 1389 نسبت به سال 1388 افزایش داشته است.

دکتر حسین راغفر استاد دانشگاه و کارشناس مسائل اقتصادی در گفتگو با فرارو گفت: «وضعیت فقر و نابرابری در کشور بیداد می کند و این 22.5 درصد خانواری که حتی یک فرد شاغل ندارند به این معناست که حدود یک چهارم جمعیت کشور احتمالا در فقر بسیار شدیدی به سر می برند چرا که اصلی ترین منبع درآمد خانوارها شغل است.»

وی ادامه داد: «البته ممکن است عده ای از این خانوارها از درآمدهای پس انداز خود استفاده کنند و عده ای ممکن است دلال باشند یعنی مشاغل آنها جایی ثبت نشده است یا عده ای دیگر که از درآمدهای استیجاری استفاده می کنند؛ لذا نمی توان خیلی برآورد دقیقی داشت.»

این استاد دانشگاه افزود: «این آمارهایی که بانک مرکزی ارائه می دهد با آن نمی توان سر هیچ کسی را تراشید. به نظر من این آمارها برای پرت کردن حواس مردم ارائه می شود. این آمارها کهنه است. ما میزان فقر و نابرابری در سال 89 را محاسبه کرده ایم. بنابراین این آمارها موضوع جدیدی نیست و فقط برای اینکه افکار عمومی را متوجه مسائل دیگر بکنند اعلام می شود.»

وی تصریح کرد: «اکنون دو پارامتر اصلی وجود دارد که یکی تورم ناشی از بودجه است و دیگری تورم ناشی از پرداخت یارانه های نقدی که به نظر من این دو مسئله، از مسائل جدی دولت است که دولت اکنون در حال ایجاد آنها است و تورم بسیار بزرگ و بی سابقه ای بوجود خواهد آمد. بنابراین برای اینکه حواس دیگران را به مسائل فرعی پرت بکنند این آمارها مطرح می شود.»

راغفر درباره ادعای دولت مبنی بر ایجاد 1.6 شغل در سال 89 گفت: «معنای آمار، ارقام و اعداد در این دولت تغییر کرده است. به نظر من و با توجه به آنچه که ما شاهد هستیم این ادعا کاملا غیرممکن است که چنین رشدی حاصل شده باشد. ما از جهات مختلفی مسئله توزیع درآمد در ایران را محاسبه کرده ایم که این بررسی ها نشان می دهد توزیع درآمد از سال 84 که دولت نهم و دهم روی کار آمده است تا اکنون به شدت بدتر شده است. هر سال، هم توزیع بدتر شده و هم فقر بیشتر شده است. یعنی هم نابرابری و هم فقر افزایش یافته است.»

وی افزود: «بنابراین در چنین فضایی امکان ایجاد 1.6 میلیون شغل امکان پذیر نیست. ضمن اینکه متغیرهای کنترلی دیگر نیز این موضوع را تایید نمی کنند. یعنی به حکم قانون کسانی که شاغل نیستند باید بیمه شوند. در حالی که آمار بیمه های صندوق های تامین اجتماعی این آمار دولت را تایید نمی کند و رقم آن به شکل وحشتناکی پایین تر است. یعنی حدود 300 هزار نفر است. تازه این رقم مربوط به کسانی است که تازه وارد صندوق شده اند. کسانی که خارج شده اند و احتمالا کار خود را از دست داده اند در این آمار ذکر نشده است. بنابراین وضعیت به مراتب بدتر از آن چیزی است که دولت اعلام می کند.»

وی گفت: «دولت در چند سال اخیر بر این مسئله تاکید دارد که اگر کسی یک ساعت در هفته کار کند شاغل محسوب می شود و این ملاک را مبنای آمارهای خود قرار می دهد در حالی که این ملاک در هیچ کجای دنیا مرسوم نیست و بدین ترتیب دولت تعاریف را عوض می کند.»

راغفر اظهار داشت: «مطالعات ما در شهر تهران نشان می دهد که تقریبا 32 درصد خانوارها در شهر تهران بیش از دو شغل دارند. از این رقم حدود 45 درصد این افراد فقیر هستند. اگر این افراد در این خانوارها یک شغل داشتند تعداد خانوارهایی که از این جمعیت زیر خط فقر قرار می گرفتند بیشتر می شد. به عبارت دیگر علی رغم اینکه بعضی از این خانوارها دو یا سه نفر شاغل دارند اما هنوز فقیر هستند و این بدین معناست که دستمزد آنها پایین است و باید گفت به طور کلی سطح دستمزد در ایران پایین است و هیچ نسبتی با حداقل های زندگی در این خانوارها ندارد.»

وی تصریح کرد: «بنابراین این آمارها اگر درست تبیین نشود فاقد معنا خواهد بود.»

راغفر خاطرنشان ساخت: «اگرچه این آمارهای بانک مرکزی معنی دار نیست اما همین آمارها موید گسترده تر شدن فقر و نابرابری در داخل جامعه است. به هر صورت این 22.5 درصد خانوارهایی که اصلا شاغل ندارند به این معنا نیست که همه آنها از اجاره و محل فعالیت هایی غیر از شغل رسمی در حال کسب درآمد هستند. خیلی از آنها ممکن است در وضعیت های خیلی بدی بسر ببرند. ضمن اینکه این 22.5 درصد خانوار بدون شاغل می تواند موید مشاغل غیررسمی باشد که مطالعات ما که با شاخص های مختلفی اندازه گیری شده است نشان می دهد در بازار کار ایران حداقل 38 درصد مشاغل غیر رسمی هستند.»

این کارشناس مسائل اقتصادی ادامه داد: «این مشاغل غیررسمی شامل دو دسته می شود که ما دسته دوم را نمی توانیم محاسبه کنیم چون آمار آن موجود نیست. اما دسته اول مانند دستفروشی، موتور سیکلت سوارهایی که با وسیله خود کار می کنند (و فقط در شهر تهران ما حدود 5 میلیون موتورسیکلت سوار داریم که اگر فقط 60 درصد آنها با وسیله خود کار بکنند حدود 3 میلیون نفر می شوند) و دیگر مشاغلی که مالیات نمی پردازند و بنابراین در هیچ کجا ثبت نشده اند و لذا چه بسا اگر از خانواده این افراد سوال شود بگویند شغل ندارد.»

وی افزود: «یک گروه دیگر هم از این مشاغل غیر رسمی هستند که غیرقانونی می باشند و مسلما هیچ خانواده ای نمی گوید شغل او قاچاقچی یا توزیع مواد مخدر است و اینها هم جزء مشاغل غیررسمی محسوب می شوند. بنابراین این 22.5 درصد تا باز نشود ما نمی توانیم از آن رمزگشایی کنیم.»

این استاد دانشگاه گفت: «می توان تفسیر دیگری نیز از این آمار داشت و آن اینکه دلالی در ایران رشد کرده و آنهایی که شغلی به معنای شغل ندارند بلکه دلالی می کنند و به خرید و فروش سکه و ارز و ... مشغول هستند و فرد هیچگاه نمی گوید من شغلی دارم.»

وی گفت: «نکته ای دیگر که می توان از این رقم 22.5 درصد خانوار بدون شاغل استنتاج کرد این است که چه ظرفیت معطلی در کشور داریم. یعنی ظرفیتی که بایستی در خدمت تولید ملی، ارزش افزوده و بهره وری قرار بگیرد؛ اما بیکار هستند و این نشاندهنده شکست سیاست های اقتصادی دولت است که نتوانسته از ظرفیت های موجود کشور به درستی استفاده کند.»
نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
0.09565s, 19q