بار بیماری ها، ناتوانی جسمی و مرگ زودهنگام 3 پیامد جبران ناپذیر تصادفات

۱۳۹۱/۰۳/۰۶ - ۱۴:۴۵ - کد خبر: 49389
سلامت نیوز : قصه پرغصه آمار تصادفات رانندگی در کشور ما شاید تکراری به نظر برسد به ویژه زمانی که این اتفاقات به سلامت جسمی و روحی افراد و جامعه تاثیر جدی می گذارد.این که هر خانواده ایرانی به نوعی داغدار حوادث جاده ای است و حداقل یکی از آشنایان دور یا نزدیکش را در حادثه رانندگی از دست داده، به همان اندازه که تلخ است، هشداردهنده هم هست. آمار آن  قدر تکان دهنده است که ذکر آن جز افسوس خوردن برای خواننده و شنونده نتیجه ای ندارد.

به گزارش سلامت نیوز به نقل از خراسان ؛ ایران جزو کشورهای دارای تعداد زیاد قربانیان حوادث جاده ای است. به گفته کارشناسان ۳ عامل انسان، جاده و خودرو حلقه های اصلی در تصادفات جاده ای به شمار می رود؛ لذا کاهش و کنترل این حوادث با برنامه ریزی منسجم و اساسی روی این ۳ عامل میسر است. براین اساس، اصلاح فرهنگ رانندگی و رعایت قوانین راهنمایی و رانندگی، داشتن جاده ها و خودروهای ایمن و استاندارد، ارتقای کیفیت خدمات امدادرسانی و اورژانس جاده ای از راهکارهای عمده کاهش تصادفات جاده ای و تلفات به شمار می رود. به نوشته ایرنا ایران یکی از ۵ کشور دارای آمار بالای مرگ و میر تصادفات جاده ای است و درکنار کشورهای مصر، هند و کشورهای شمال آفریقا قرار گرفته است. در حالی که می توان از شمار زیادی از این حوادث در جاده ها پیشگیری کرد، فقط هزینه درمان مجروحان ناشی از این حوادث بیش از ۷۰ هزار میلیارد تومان در سال برآورد شده است.

نکته تاسف باری که در کنگره بین المللی تصادفات جاده ای که چندی پیش در مشهد برگزار شد، این بود که حدود ۴۵ درصد مجروحان تصادف به درجاتی دچار ضربات ستون فقرات و یا ضربات مغزی می شوند و حمل ناصحیح مجروحان به مراکز درمانی یکی از علل مهم قطع نخاع آنان است به نحوی که بین ۲۰ تا ۳۰ درصد بیماران قطع نخاعی در پی حمل ناصحیح از محل حادثه تا بیمارستان دچار این عارضه می شوند.پروفسور علی گرجی در این کنگره گفت: متاسفانه گاهی اوقات مرگ شانس بزرگ برای قربانیان حوادث جاده ای است زیرا بسیاری از عوارض و ضربات ناشی از تصادفات جاده ای مانند قطع نخاع، سردردهای مقاوم به درمان، اختلالات یادگیری و حافظه، صرع مقاوم به درمان هیچ درمانی ندارد و تنها راهکار، پیشگیری از بروز این صدمات است. بنابراین بحث پیشگیری چه در کاهش تلفات و چه در افزایش کیفیت زندگی مجروحان سوانح رانندگی یک اصل است که باید بیش از گذشته به آن توجه کرد.

تصادفات رانندگی در دهه ۸۰ دومین علت مرگ و میر در کشور ما شناخته شد و بر اساس آمارها اعلام شد که روزانه حدود ۶۶ نفر جان خود را در حوادث رانندگی از دست می دهند. دکتر احمد شجاعی رئیس سازمان پزشکی قانونی کشور با بیان این مطلب به ایلنا می گوید: حوادث رانندگی در ایران به یک مشکل اساسی بهداشتی درآمده است و ما از نظر وقوع حوادث ترافیکی به عنوان یکی از کشورهایی که بیشترین مرگ و میر و جراحت ناشی از تصادف را داریم، شناخته شده ایم. همچنین براساس برآوردهای علمی خسارت های مستقیم و غیرمستقیم تصادفات رانندگی از ۷ درصد تولید ناخالص ملی کشور افزون تر شده است. به گزارش ایلنا طبق آمار، ایران در میان ۱۹۰ کشور دنیا از نظر نبود ایمنی در زمینه تصادفات رانندگی در رتبه ۱۸۹ قرار دارد و تعداد تلفات جاده ای کشور در یک سال با تلفات یک جنگ تمام عیار برابری می کند.

دکتر غلامرضا معصومی رئیس اورژانس کشور نیز با بیان این که حوادث ترافیکی نخستین علت بار بیماری ها، دومین علت سال های از دست رفته عمر به علت ناتوانی و سومین علت سال های از دست رفته عمر به علت مرگ زودهنگام است، می گوید: متاسفانه مردم ما به مسائل ایمنی توجه چندانی نمی کنند. به عنوان مثال استفاده از صندلی بچه در خودرو احتمال مرگ شیرخوار را ۷۰ درصد و کودکان را ۵۴ تا ۸۰ درصد کاهش می دهد اما هنوز شاهدیم که بسیاری از مردم استفاده از صندلی کوچک را استفاده از وسیله ای تجملی می پندارند و حتی هنگام رانندگی، کودک را در آغوش خود می گیرند!

برنامه ۴۰ ساله آلمان

آلمان توانسته است تعداد کشته شدگان حوادث رانندگی را ظرف ۴۰ سال به ۳ هزار نفر در سال برساند. دکتر «یولی اشماخر» متخصص مغز و اعصاب با اشاره به این که آلمان از ۴۰ سال قبل برنامه های وسیعی را به اجرا گذاشته تا بتواند آمار مصدومان جاده ای را کاهش دهد، می گوید: ایمن سازی جاده ها، تدوین قوانین سختگیرانه و تجهیز امداد زمینی و هوایی ازجمله این اقدامات در طول سال های گذشته بوده است.

وی یکی از راهکارهای مهم کاهش مرگ و میر جاده ای را بستن کمربند ایمنی عنوان کرد که تا ۷۰ درصد از ضربه های شدید به ویژه در ناحیه سر و قفسه سینه جلوگیری می کند.

مسائل فرهنگی مداخله گر

نمی توان به مسئله حوادث جاده ای بدون اشاره به عامل اصلی یعنی راننده پرداخت. همه ما اذعان داریم که ممکن است پشت فرمان خودروی خود، تبدیل به شخص دیگری شویم. فردی که هر رفتاری از وی سر می زند، ممکن است هر خلافی را مرتکب شود و هرگز از کوچک ترین خلاف رانندگان دیگر چشم پوشی نکند.

به راستی این فرهنگ نادرست رانندگی از کجا نشأت گرفته است. سرعت های غیرمجاز، بی توجهی به چراغ قرمز، عجله ای که جزو خصوصیات رانندگی مان شده است، بوق زدن های مکرر، سبقت برای روکم کنی رانندگان دیگر و هزاران رفتار نادرستی که جان دیگران یا خودمان را در معرض خطر قرار می دهد.

واقعیت این است که بدون درنظر گرفتن مسائل روانی و اجتماعی در بهبود فرهنگ رانندگی مردم، همواره راه تکراری را ادامه می دهیم.

دکتر ناصری روان پزشک و مشاور با اشاره به ویژگی های جامعه در حال گذار از سنت به مدرنیته تاکید می کند: مردم ما هنوز سنتی هستند و هنوز نتوانسته ایم سابقه فرهنگی و سنتی گذشته خود رافراموش کنیم به همین دلیل گاهی مدرن و گاهی سنتی رفتار می کنیم.

واقعیت این است که طی سال های متمادی، ابعاد مختلف مدرنیته را وارد کرده ایم اما نتوانسته ایم فرهنگ آن را ترویج کنیم. شهرهایی با جمعیت فراوان درست کرده ایم ولی در حل مسائل فرهنگی و بومی موفق عمل نکرده ایم و به این ترتیب شهرهای ما و ترافیک موجود در آن به صحنه مقابله سنت و مدرنیته تبدیل شده است، وضعیتی که در آن مردم قربانی و در نهایت متهم انگاشته می شوند، گویی مشکل و مسئله اصلی آن ها هستند.

وی با بیان این که طبق تحقیقات در هر جامعه ای ۲۰ درصد افراد اختلال شخصیت دارند، تصریح می کند: هرگونه ارتباط بین فرهنگ رانندگی در ایران با رواج اختلالات شخصیتی بیهوده و نامرتبط است و نباید نابسامانی های ترافیکی را با نابسامانی های شخصیتی گره زد.

اگر استدلال مدعیان این نظریه افزایش استرس و اضطراب در سطح جامعه است، خوب است بدانید که به گفته روان شناسان اضطراب، بهای تمدن است و انسان ها هرچه متمدن تر می شوند، مضطرب تر و تنهاتر می شوند. بنابراین حتی با این استدلال هم نمی توان نبود فرهنگ ترافیکی را با رواج اختلالات شخصیتی در جامعه گره زد.
نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
9.20437s, 18q