دارو؛ ایرانی یا خارجی؟!

۱۳۹۱/۰۴/۱۳ - ۰۸:۴۴ - کد خبر: 51855
دارو؛ ایرانی یا خارجی؟!
سلامت نیوز : ایران اولین کشور منطقه و سومین کشور آسیایی در زمینه تولیدات دارویی است. وزیر بهداشت و درمان ضمن اعلام این خبر گفت: در حال حاضر ۹۶درصد داروهای مورد نیاز کشور در قالب ۲هزار و ۵۰۰ قلم دارو در کشور تولید می شود همچنین چرخه مالی صنعت دارویی کشور هم نزدیک به ۲هزار و ۵۰۰ میلیارد تومان برآورد می شود. حدود ۳۰تا ۳۵ درصد از این اعتبار نیز سهم ۴ درصدی داروهای وارداتی است. همچنین دستجردی خبر داد که با تولید ۱۲ داروی جدید، می توانیم ۲۰۰ میلیون دلار صرفه جویی ارزی داشته باشیم.

به گزارش سلامت نیوز به نقل از خراسان؛ این خبرهای منتشر شده بسیار خوشایند است و حکایت از پیشرفت صنعت دارویی کشورمان دارد. اما سوال این جاست افزایش کمیت تولید دارو در کشور تا چه حد توانسته است کیفیت این محصول را تضمین کند؟ از طرفی چرا هنوز هم برخی پزشکان و اغلب بیماران، مصرف داروی خارجی را به داخلی ترجیح می دهند؟

کپی برداری دارویی

دکتر «هادی پور» یک داروساز درباره وضعیت موجود صنعت دارویی کشور می گوید: صنعت دارویی کشور نسبت به گذشته وضعیت مطلوب تری دارد اما باید گفت سیاست های دارویی کشور، سیاست های روزآمدی است که فقط برای گذران امور طراحی شده است. ادامه این روند نیز نه تنها رقابتی را در این صنعت به همراه ندارد، بلکه صنعت داروسازی کشور را با مشکل مواجه می کند.دکتر «مهدی محمدزاده» رئیس انجمن علمی مدیریت و اقتصاد دارو نیز در این باره به ایسنا می  گوید: در حال حاضر زیرساخت های تولید دارو در کشور چنان قوی است که می توان گفت ۵۰ درصد ظرفیت تولید دارو، در کشور خالی است. با آن که با همین ۵۰درصد ظرفیت زیرساخت های سخت افزاری تولید دارو، ۹۷درصد نیاز کشور را برطرف می کنیم.وی اظهار می دارد: مصرف دارو در کشور ما به لحاظ آماری بالاست، مطابق آمار رسمی وزارت بهداشت ، مردم کشور در هر روز، بیش از یک قلم دارو مصرف می کنند که چهار برابر میانگین میزان جهانی است. اما از لحاظ ریالی سرانه مصرف دارو در کشور، ۴۲ دلار است که میانگین آن در جهان به ۱۴۲ دلار می رسد.

کیفیت از زمین تا آسمان

در این بین برخی مسئولان و کارشناسان بر این باورند که با وجود افزایش کمیت تولید ضرورت دارد به کیفیت داروها نیز توجه بیشتری شود. در مقابل برخی دیگر از مسئولان مدعی کیفیت مطلوب این داروها هستند.«عبدالعزیز جمشید زهی» عضو پیشین کمیسیون بهداشت و درمان مجلس در این باره به ما می گوید: اجرای سیاست های نامناسب وزارت بهداشت و درمان در تولید داروی داخلی، موجب شده است شرکت های داروساز به کیفیت داروهای خود اهمیت ندهند و در حال حاضر کیفیت داروهای خارجی با داروهای داخلی فاصله زیادی دارد.اما رئیس انجمن علمی مدیریت و اقتصاد دارو، کیفیت داروهای ایرانی را پایین تر از داروهای وارداتی نمی داند و می گوید: ذهنیت مردم در خصوص مصرف کالاهای خارجی در این خصوص بی تاثیر نیست. ما هنوز نتوانسته ایم ذهنیت مردم را در این زمینه تغییر دهیم تا بپذیرند که جنس خارجی همیشه بهتر از جنس داخلی نیست.

دکتر محمدزاده تاکید می کند: البته ما هم ادعا نمی کنیم همه داروهای ایرانی کیفیت برتری دارند. از طرفی این اعتقاد را هم نداریم که دارو را بدتر از شرکت هایی می سازیم که اقدام به صادرات می کنند. بلکه باید گفت تولیدکنندگان و دست اندرکاران دارو، هنوز با دانش مدیریت و تجارت بین الملل آشنا نیستند. دکتر منتصری عضو هیئت مدیره سندیکای صنایع داروسازی کشور نیز کیفیت داروهای تولید داخلی را تایید می کند. وی می گوید: کیفیت داروهایی که در برخی شرکت های داروسازی کشور تولید می شود، با بالاترین سطح استاندارد بین المللی تطابق دارد. از طرفی کارخانه های سازنده دارو باید طبق استانداردهای جهانی دارو به تولید اقدام کنند و ملزم به رعایت قانون استاندارد بین الملل هستند. هیچ تولیدکننده ای حق ندارد دارو را پایین تر از سطح استاندارد بین المللی تولید و به بازار عرضه کند.

این داروساز در پاسخ به این سوال که آیا استفاده از کف مواداولیه (پایین ترین دوز تاثیرگذار دارو) تاثیری بر کیفیت دارو دارد می گوید: استفاده از کف مواد اولیه اشکالی ندارد. زیرا این میزان مواد موثر کف استاندارد جهانی است. اغلب شرکت های داروسازی معتبر کشورمان نیز از استانداردهای اروپا، آمریکا و انگلیس، برای تولید دارو پیروی می کنند. حتی استاندارد چینی را که مورد قبول تولیدکنندگان چینی در حوزه دارو است، قبول ندارند. وی معتقد است: داروهای تولید داخلی استاندارد لازم را دارند و سال هاست که مردم با مصرف داروهای داخلی درمان می شوند. به عنوان مثال شرکت تولید داروی ... از زمان آغاز به کار تاکنون ۴میلیارد عدد پنی سیلین به بازار عرضه کرده است.

دکتر «شرعی» عضو کمیسیون ماده ۲۰ وزارت بهداشت و درمان هم بر این نظر است که ۹۵درصد مردم با داروهای داخلی درمان می شوند. از این رو کیفیت داروی ایرانی قابل قبول است و مردم به راحتی می توانند از داروهای تولید داخلی استفاده کنند.از این مقام آگاه می پرسیم مواد اولیه یا موثر دارو از کدام کشورها وارد می شود؟ دکتر شرعی در پاسخ به ما می گوید: هر دارو نیاز به مواد اولیه خاصی دارد، اما اغلب مواد اولیه تولید دارو از کشورهای اروپای غربی یا کارخانه های معتبر هند و چین وارد می شود.البته شنیده شده است که مواد اولیه تولید دارو از شرکت های آمریکای جنوبی هم وارد می شود. دکتر شرعی آن را رد نمی کند و می گوید: اگر از این شرکت ها وارد می شود باید شرکت هایی این اقدام را انجام دهند که تاییدیه جهانی داشته باشند و مورد قبول مراجع رسمی بین المللی باشند. ولی آیا تولیدکنندگان دوز موثر و لازم را برای تولید دارو به کار می گیرند یا به کف آن اکتفا می کنند. عضو کمیسیون ماده ۲۰ وزارت بهداشت در این باره می گوید: این مورد را نمی توانیم رد یا تایید کرد زیرا باید از سوی آزمایشگاه ها به اثبات این موضوع بپردازیم. اما تولیدکنندگان ملزم هستند که بسته به نوع دارو، دوز لازم را به کار گیرند.دکتر شرعی به بحث نظارت در زمینه تولید دارو اشاره می کند و می گوید: نظارت بر عملکرد شرکت های تولیدی، به طور ادواری انجام می شود. از روند تولید نمونه برداری می شود. آزمایشگاه کنترل کیفیت وزارت خانه نیز باید آن را تایید کند و اعتبار کارخانه مورد قبول باشد سپس داروی تولیدی وارد بازار شود.

نگرش بیماران

با وجود توضیحات مسئولان مبنی بر کیفیت مناسب داروهای تولید داخل پس علت رغبت نداشتن برخی بیماران به استفاده از داروهای ایرانی و تمایل آن ها به مصرف داروی خارجی چیست؟دکتر مهدی محمدزاده رئیس انجمن علمی مدیریت و اقتصاد دارو در این باره می گوید: ما مطابق کشورهای پیشرفته دنیا دارو را در دسترس مردم قرار می دهیم، اما درباره کیفیت داروها ابتدا باید به ارائه تعریف علمی آن در عرصه مدیریت پرداخت.وی می افزاید: کیفیت یعنی تامین آن چه متقاضی می خواهد به عنوان مثال بیمار انتظار دارد قرصی که مصرف می کند خوش بلع باشد. یک بروشور کامل و بسته بندی خوبی داشته باشد، راحت قابل حمل بوده و اثربخشی بالایی داشته باشد. اگر این موارد در تولید یک دارو لحاظ نشده باشد، در این خصوص موفق نبوده ایم. هم چنین باید گفت بازاریابی دارو نقش موثری در گرایش مردم در مصرف داروهای ایرانی دارد.

«جمشید زهی» عضو پیشین کمیسیون بهداشت و درمان مجلس نیز علت اصلی گرایش پزشکان و بیماران را مصرف داروهای خارجی، پایین بودن کیفیت محصولات داخلی می داند. وی می گوید: در صنعت دارویی کشور تحولاتی ایجاد شده است و سیاست گذاری وزارت بهداشت این است که در زمینه دارو به خودکفایی برسیم. اما باید گفت چون بررسی و تحقیقات لازم بر کیفیت داروی تولید داخلی انجام و از طرفی استانداردهای لازم هم رعایت نمی شود، داروهای داخلی کیفیت مطلوبی ندارند.

اما دکتر منتصری عضو هیئت مدیره سندیکای صنایع دارویی کشور، تبلیغات را در مصرف داروهای خارجی بسیار تاثیرگذار می داند و می گوید: داروهای وارداتی دو دسته هستند. بخشی داروهایی هستند که ما نمی توانیم آن ها را در داخل کشور تولید کنیم که واردات آن دارو ضروری است. اما یک سری داروها هستند که با وجود آن که دانش و امکانات تولید آن ها در داخل کشور وجود دارد اما همان دارو از کشورهای دیگر وارد می شود و چون نسبت به داروی مشابه داخلی گران تر است فروش بالایی ندارد. هدف دولت نیز ایجاد فضایی رقابتی در این صنعت است که اجازه می دهد چنین داروهایی به کشور وارد شود.

وی متذکر می شود: در بسیاری موارد برخی پزشکان ترجیح می دهند داروی خارجی را برای بیماران خود تجویز کنند که همین موضوع می تواند تشویقی برای استفاده از داروی خارجی باشد.دکتر شرعی عضو کمیسیون ماده ۲۰ وزارت بهداشت و درمان، بیمار را در این رابطه مقصر نمی داند و می گوید: بیمار در خصوص مصرف دارو تصمیم گیرنده نیست، زیرا این پزشک است که دارو را برای بیمار تجویز می کند، اگر مردم تمایل به مصرف داروی خارجی دارند، ناشی از تشویق برخی پزشکان است.وی می افزاید: تبلیغات هم در گرایش پزشکان به تجویز آن ها و مصرف بیماران از داروهای خارجی تاثیرگذار است.

شرکت های خارجی با بازاریابی خوب به اهداف خود می رسند.

از وی می پرسیم آیا شما کیفیت بهتر داروی خارجی را نسبت به داروی ایرانی رد می کنید؟ دکتر شرعی در این باره نیز می گوید: اصلا این گونه نیست، ممکن است برخی داروهای خارجی کیفیت بهتری نسبت به داروی تولید داخلی داشته باشند و شرکت تولیدکننده، آن سال ها برای تولید این دارو زحمت کشیده باشد. اما نباید این گونه القا شود که از تولید داخلی حمایت نکنیم و داروی خارجی را تبلیغ و ترویج کنیم. باید این اعتماد را به پزشک و بیمار بدهیم که داروی ایرانی را با امنیت خاطر مصرف کنند.اما دکتر «هادی پور» داروساز به موارد دیگری در این باره اشاره می کند و می گوید: رویکرد جدید وزارت بهداشت و صنعت داروسازی، به سمت کپی کردن داروهای گران قیمت است. در حالی که سازمان جهانی بهداشت کپی برداری از فرآورده های دارویی را در کشورهای در حال توسعه جایز می داند.

این داروساز می گوید: کشورهایی نظیر چین، هند و مصر با تغییر سیاست های دارویی خود توانسته اند به سمت خصوصی سازی و استقلال بیشتر کارخانه های داروسازی گام بردارند، ضمن تقویت ساخت داروهای ژنریک و ورود به عرصه های تولید مواد اولیه و داروهای گیاهی، سهم قابل توجهی از بازارهای منطقه ای را به خود اختصاص دهند. پیوستن این کشورها به بازارهای جهانی نه تنها باعث رکود صنایع دارویی آن ها نشده است، بلکه با جذب حمایت ملی در مواردی حضور پررنگ تر این کشورها در عرصه های تولید و صادرات دارو به بازارهای جهانی را در پی داشته و این صنعت را در همه زمینه ها به شکوفایی رسانده است.

دکتر هادی پور در ادامه یادآور می شود: اغلب شرکت های بزرگ دارویی جهان در بخش تولید ۲۵تا۳۱ درصد، در بخش تحقیق و توسعه ۱۸تا۲۴ درصد و در بخش بازاریابی و فروش ۴۵تا۷۵ درصد، در ایجاد اشتغال سهم دارند. حال آن که کارخانه های داروسازی داخلی در بخش تولید ۹۱تا۹۶ درصد، در بخش تحقیق و توسعه 0.5 تا ۲درصد و در بخش بازاریابی و فروش، ۳تا 7.5 درصد در ایجاد اشتغال سهم دارند.چنین به نظر می رسد، صنعت دارویی کشور روند رو به رشدی را آغاز کرده است و هر روز شاهد تولید داروهای جدید هستیم، اگر این صنعت اطمینان لازم را در زمینه اثربخشی دارویی، به پزشکان و بیماران داخلی بدهد به طور قطع با موفقیت های چشمگیری رو به رو خواهد شد و صرفه جویی ارزی را در پی خواهد داشت.

چکیده گزارش

طی سال های اخیر صنعت دارویی کشور تحولات چشمگیری داشته است و هر روز، داروی جدیدی رونمایی می شود.به طوری که کارخانه های داروسازی کشورمان به طور متوسط هر کدام سالانه ۵تا ۱۵ قلم داروی جدید را به بازار عرضه می کنند. مسئولان مدعی هستند ۹۶ درصد داروی مورد نیاز مردم، در داخل کشور تولید می شود، اما موضوعی که همه به آن تاکید دارند کیفیت مطلوب دارو است. برخی کارشناسان این صنعت کیفیت داروی تولید داخل را همپای دیگر کشورها می‌دانند. اما برخی دست اندرکاران نیز معتقدند این صنعت برای رسیدن به تولید داروهای با کیفیت تلاش بیشتری از خود نشان دهد.
نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
0.97424s, 19q