آیا مبتلایان به ایدز از جامعه انتقام می گیرند؟

۱۳۹۱/۰۹/۲۸ - ۱۲:۵۴ - کد خبر: 62970
سلامت نیوز : ایدز پیش از آنکه یک بیماری مسری باشد یک پدیده اجتماعی است و این یعنی آنکه علاج اجتماعی اش بر درمان پزشکی اش مقدم است.

به گزارش سلامت نیوز به نقل از خبر آنلاین ؛ بسیاری از جامعه شناسان که شرایط اجتماعی بسط و اشاعه یک بیماری را به عنوان موضوع مطالعه جامعه شناسی پزشکی بر گزیده اند بر این نکته تاکید دارند که بیماری هایی چون ایدز که راه انتقال آن البته به غیر از مادر به فرزند ، از خلال روابط اجتماعی می گذرد روابطی که گاه مانند رابطه تزریقی بین معتادین یک حلقه ،رابطه ناسالم اجتماعی و گاه مانند رابطه میان یک زن و همسرش ،رابطه ای سالم است .

اما در کشورهایی که ارزشهای اجتماعی صورت متفاوتی با مثلا کشور ما دارند بسیاری از همین روابط مانند رابطه جنسی نیز بالفطره ناسالم تلقی نمی شوند.لذا جامعه شناسان غربی در تبیین شرایط اجتماعی موثر بر گسترش ایدز و کنترل آن راه دشواری پیش رو داشته و دارند به عنوان مثال وقتی همجنس بازی در برخی از این کشورها قانونی است از لحاظ اجتماعی شرایط بسط و گسترش این بیماری افزایش میابد.

اما برخی شرایط در غرب مانند مسئولیت پذیری بیماران و نوع نگاه جامعه شرایط خاصی را حاکم کرده است که بیماران خود در کنترل بیماری مشارکت مسئولانه دارند.این شرایط باعث شده است که کشورهای غربی در کنترل این بیماری علیرغم شرایط خاص اجتماعی شان بسیار موفق عمل کنند.در کشور ما متاسفانه نوع نگاه به ایدز در بین مردم و حتی مسئولان نگاهی توام با احساس گناه و انگ است. البته کسی منکر آن نیست که یک فرد در ابتلا به ایدز ممکن است رفتار گناه آلود یا به بیان اجتماعی آن رفتار ضد ارزش و هنجار شکن داشته باشد، اما مساله این است که تعمیم این نگاه به نوع برخورد جامعه رسمی و غیر رسمی با این بیماران از مسئولیت پذیری بیمار درعدم اشاعه بیماریش تاثیر می کاهد.
مسئله ای که در مورد بیماران مبتلا به ایدز بسیار مهم است این است که آنها جامعه را در مبتلا شدنشان مقصر اصلی می دانند و هیچ بدشان نمی آید کسانی که از آنان احراز می کنند را هم به همین درد دچار کنند.

این انگیزه یکی از خطرناکترین عوامل گسترش تهاجمی ایدز است که به دلیل پنهان کاری و عدم اطلاع مبتلا شده بر آمار ایدز پنهان می افزاید و دایره گسترده اش کسانی را نیز مبتلا می کند که از لحاظ اجتماعی هیچ رفتار انحرافی ای نداشته اند.در حقیقت وجود روانشناسان و جامعه شناسان کاربلد در تنظیم برنامه برخورد جدی جامعه ما با بسط و گسترش این پدیده در کنار دیگر عوامل کنترل بسیار ضرورب به نظر می رسد. چرا که ایجاد حس مسئولیت در بیماری که هم جامعه را مقصر می داند و هم می داند که زندگی اش رو به افول است کار چندان ساده ای نیست.
نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
0.16435s, 18q