سایه سنگین آسیب‌های اجتماعی بر سر پایتخت

۱۳۹۱/۱۰/۱۳ - ۱۰:۲۵ - کد خبر: 64204
سایه سنگین آسیب‌های اجتماعی بر سر پایتخت
سلامت نیوز : هركه بامش بیش برفش بیشتر و تهران نیز به عنوان بزرگ‌ترین و پرجمعیت‌ترین شهر ایران، با مشكلات ریز و درشتی دست و پنجه نرم می‌كند كه شاید سایر شهرهای كشور در خواب هم نبینند. هرچند كلانشهرهای دیگری هم هستند كه زخم‌هایی نظیر آسیب‌های اجتماعی تهران بر تن دارند اما از كودكان كار و خیابان گرفته تا حاشیه نشینی و خانه به دوشی، این روزها تن پایتخت زخمی این آسیب‌هاست. به گفته امیر خوراكیان، رئیس سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران، 9 پژوهش کلان درباره وضع شهر تهران با موضوعات مختلف انجام شده كه بخش قابل توجهی از 270 موضوع استخراج شده از این تحقیق را آسیب‌های اجتماعی تشكیل داده‌اند.

به گزارش سلامت نیوز به نقل از تهران امروز ؛ هنوز سال تحصیلی به پایان نرسیده، بسیاری از تهرانی‌ها به فكر اسباب‌كشی در تابستان هستند و پیداكردن خانه جدید، تا دوباره داستان تكراری آنان آغاز شود. تجربه آشنایی با همسایگان جدید، عوض شدن مدرسه فرزندان و ده‌ها تغییر دیگر سبب می‌شود تا بیشتر تهرانی‌ها نسبت به محله‌ای كه در آن زندگی می‌كنند احساس تعلق خاطر نداشته باشند. گسترش پدیده خانه به دوشی از آن دردهایی است كه به گفته احمد مسجد جامعی عضو کمیسیون فرهنگی و اجتماعی شورای شهر تهران، فراتر از شهر تهران است. به گفته مسجد جامعی«این مشكل به عوامل اقتصادی و اجتماعی مرتبط می شود اما ما همیشه در آسیبهای اجتماعی بر مسائل فردی تاکید می‌کنیم.»

كودكان كار و خیابان

در همایش آسیب‌های اجتماعی شهری،‌ سید احمد حسینی با ارائه مقاله‌ای گفت: «تغییرات اجتماعی و اقتصادی سریع در کشور و شهرستان‌ها در افزایش کودکان خیابانی موثر هستند و تنها ارگانی که در کشور به ساماندهی کودکان خیابانی می‌پردازد، شهرداری‌ها هستند که آنها نیز چندان کارا نیستند. تعدادی ماشین های ویژه این کودکان را از خیابانها جمع آوری كرده و به سامان سراها می‌برد اما هیچ كاری برای توانمندسازی آنها نمی شود و فردا همانطور این کودکان دوباره به خیابان‌ها سرازیر می‌شوند.»

حسینی مسائل اجتماعی مانند طلاق و نحوه جامعه پذیری کودکان را در به وجود آمدن کودکان کار و خیابان موثر دانست و افزود: «میان خانواده‌های کودکان خیابانی و سالم تفاوت معناداری در سطح تحصیلات، درآمد، شغل، پایگاهی اجتماعی و... وجود دارد.»

احمد مسجد جامعی عضو کمیسیون فرهنگی و اجتماعی شورای شهر تهران نیز در این باره با تاکید بر لزوم ریشه یابی آسیب های اجتماعی فراتر از آنچه تاکنون انجام شده است اظهار كرد: «هنوز که هنوز است در پایتخت انبوهی از کودکان کار و خیابان وجود دارد که در این سرما برای به دست آوردن یک لقمه غذا مجبورند محموله هایی چند برابر جثه خود حمل کرده یا گلفروشی و تکدی‌گری کنند.»

اما سرما و گرما و سختی كار از یكسو كودكان را تهدید می‌كند و از سوی دیگر خطراتی كه حین كار در كمین آنها نشسته است. این عضو شورای شهر تهران با بیان آسیب های بسیاری که کودکان کار و خیابان را تهدید می‌کند گفت: «در یکی از خبرها آمده كه کودکی كه شغلش واکسی است در منطقه هاشمی گم شده است. این یکی از مشکلاتی است که کودکان کار را تهدید می‌کند یا در بازدیدی که یکی از اعضای کمیسیون برنامه و بودجه شورا که از منطقه اطراف بازار تهران داشته با کودکانی روبه‌رو شده که شناسنامه ندارند. این کودکان به علت همین بی‌شناسنامه بودن حق ادامه تحصیل هم ندارند. این مشکلات در همه جای تهران وجود دارد. متاسفانه در نظام های شهری و برنامه ریزی و توسعه نوکودکان دیده نمی شوند.»

بازهم دختران فراری

دومین مقاله مطرح شده در این همایش فراتحلیل زمینه‌های فردی، خانوادگی، فرهنگی و اجتماعی موثر در فرار دختران بود که «لیلا زائر» آن را ارائه کرد. بر اساس آنچه زائر گفت، آخرین آماری كه از دختران فراری ارائه شده، مربوط به سال 78 است كه این میزان نسبت به سال 65، 20 درصد افزایش داشته است. همچنین میانگین سنی دختران فراری از سال 78 که 17 سال بود در سال 79 به 14.7 سال کاهش یافته است. به گفته زائر، 18 درصد دختران فراری در روز نخست فرارشان مورد تجاوز جنسی قرار گرفته و 60 درصد آنها نیز در هفته اول مورد تجاوز قرار می‌گیرند. آنچه در این مقاله ارائه شد نشان می‌دهد كه از هم پاشیدگی خانواده، اعتیاد، مشکلات اقتصادی، ازدواج مجدد والدین و خشونت های جسمی و روانی از عمده دلایل فرار دختران است و روان پریشی، افسردگی و پرخاشگری از مشکلات عمده دختران فراری است. این پژوهشگر با بیان اینکه 67 درصد از دختران فراری از خانواده های خود می ترسند گفت: «34 درصد این دختران قبل از فرار با جنس مخالف خود رابطه داشته و 49‌درصد آنها برای بقای فرار پس از فرار دست به این کار می زنند.»

به پیشنهاد او «فراهم کردن بستر بازگشت این دختران به خانواده، برطرف کردن ضعف قانون در کودک آزاری و برطرف کردن خلأ قانون در رابطه با ازدواج های اجباری می تواند در کاهش آمار دختران فراری موثر باشد.»

دستفروش‌ها، یك آسیب دیگر

سومین مقاله ارائه شده از سوی ابوالقاسم اسدی نشان داد كه«سن دستفروشان مترو پیش از این 15 تا 50 سال بود كه از 50 سال اكنون به 35 سال رسیده است. همچنین بیشتر دستفروشان مترو اهل کردستان هستند.» او با یادآوری داشتن قلمرو خاص از سوی دستفروشان گفت: «این حس تملک حتی در دستفروشانی با سابقه کمتر از یک سال سابقه کار وجود دارد و آنها معتقدند این فضا از نسلی به نسلی دیگر در میان آنها به ارث می رسد و این قلمرو بعدها به فرزندانشان خواهد رسید که آنها احساس حق آب و گل دارند.» به گفته او بر اساس پژوهشی که انجام شده حتی ماموران مترو با دستفروشان قدیمی برخورد نمی‌کردند یا مغازه‌داران نیز تعامل خوبی با دستفروشان قدیمی داشتند و دستفروشان نیز تلاش می‌کردند اجناس مشابه مغازه های اطراف را به فروش نرسانند.

اسدی با یادآوری نوع مشتریان دستفروشان گفت: «برخی از این مشتریان دائمی و گروهی گذرا هستند. تعدادی از مشتریان دستفروشان دزد هستند و برخی از آن در پوشش ماموران از دستفروشان باج گیری می‌کنند. این درحالی است كه گروهی از دستفروشان اقدام به فروش کالاهای غیر مجاز و یا جذب جوانان به خانه های فساد می کنند.»

73 درصد کودکان سابقه دار از مدرسه فراری بوده اند

«73 درصد کودکان سابقه دار از مدرسه فرار کرده‌اند و تعداد زیادی از آنها دچار مشکلات مالی هستند که باید تحت حمایت نهادهای مسئول قرار گیرند.» اینها را سید علی تهامی،مدیر کل فرهنگی، تربیتی سازمان زندان‌های کشور گفت. او با بیان اینکه یکی از گروه های کودکان کار و خیابانی، کودکانی هستند که مرتکب جرم شده‌اند و در کانون های اصلاح و تربیت نگهداری می شوند پرسید: «آیا ما توانسته ایم این کودکان را دوباره به اجتماع بازگردانیم یا نگهداری آنها در کانون بیشتر جنبه تنبیهی داشته تا اصلاحی؟» او گفت: «بیشتر کودکان بزهکار در طول زمان به جای اصلاح سابقه جرمشان سنگین‌تر می شود و اگر در ابتدا به اتهام حمل مواد مخدر آمده‌اند در مرحله بعدی سرقت یا جرم های بزرگ‌تری نیز به کارنامه کاری شان افزوده می شود.»
نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
0.23637s, 19q