آلودگی هوا خطر ابتلا به اوتیسم نوزادان را افزایش می‌دهد

۱۳۹۱/۱۰/۲۵ - ۰۹:۱۹ - کد خبر: 65004
سلامت نیوز : گروهی از محققان دانشگاه کالیفرنیای جنوبی با بررسی 279 کودک مبتلا به اوتیسم و 245 کودک از گروه شاهد و ارزیابی محل زندگی آنها دریافتند در مقایسه با کودکان گروه شاهد، کودکان مبتلا به اوتیسم در دوران بارداری مادر یا در سال اول زندگی خود بیشتر در معرض آلودگی هوای ناشی از ترافیک و دیگر آلاینده‌ها بوده‌اند.

به گزارش سلامت نیوز به نقل از فارس ؛ بر اساس این گزارش محققان با مشاهدات بیشتر خود افزودند: مواجهه با آلاینده‌ها شامل ذرات معلق 5/2 میکرونی و کوچکتر در مقیاس دیامتر (5/2 PM) و همچنین ذرات معلق 10 میکرونی و کوچکتر در مقیاس دیامتر به ویژه دی اکسید نیتروژن طی زمان حاملگی و همچنین سال اول زندگی کودک با افزایش خطر ابتلاء به اوتیسم در ارتباط است که این ارزیابی با استفاده از اندازه‌گیری آلودگی هوا در سطوح محلی و منطقه ای حاصل شده است.

ذرات معلق یکی از 6 آلاینده بسیار خطرناک است که می‌تواند عاملی برای وقوع بیماریهای قلبی نیز باشد.

به گفته محققان ذرات معلق 5/2 PM خطرناکترین ذرات بوده چرا که با قطری بیش از اندازه کوچک به راحتی وارد ریه‌ها شده و می‌توانند باعث بیماری خطرناک ریوی شود.

اوتیسم یا درخودماندگی‏ نوعی اختلال رشدی (از نوع روابط اجتماعی) است که با رفتارهای ارتباطی، کلامی غیر طبیعی مشخص می‌شود. علائم این اختلال تا پیش از سه سالگی بروز می‌کند و علّت اصلی آن ناشناخته‌است.

این اختلال در پسران شایع تر از دختران است و بر رشد طبیعی مغز در حیطه تعاملات اجتماعی و مهارت‌های ارتباطی تأثیر می‌گذارد.

کودکان و بزرگسالان مبتلا به اوتیسم در ارتباطات کلامی و غیر کلامی، تعاملات اجتماعی و فعالیت‌های مربوط به بازی، مشکل دارند.

این اختلال ارتباط با دیگران و دنیای خارج را برای بیماران دشوار می‌سازد. در بعضی موارد رفتارهای خود آزارانه و پرخاشگری نیز دیده می‌شود.

در این افراد حرکات تکراری (دست زدن، پریدن) پاسخ‌های غیر معمول به افراد، دلبستگی به اشیا یا مقاومت در مقابل تغییر نیز دیده می‌شود و ممکن است در حواس پنجگانه (بینایی، شنوایی، بساوایی، بویایی و چشایی) نیز حساسیت‌های غیر معمول نشان دهند. هستهٔ مرکزی اختلال در درخودماندگی، اختلال در ارتباط است.

نظر خود را بنویسید
(ضروری)
(ضروری)
CAPTCHA Imagereload
2.54362s, 18q